Begin september hadden de Vlaamse media het over een nazomertje, enkele dagen waar de temperatuur nog boven de 25 graden steeg. Prompt werd de term "Indian summer" bovengehaald.
Bon.
Let me mansplain.
Begin september is het geen Indian summer. Dan is het nog gewoon zomer. Tot 22 september.
Indian summer slaat op een weerfenomeen in Noord-Amerika, later geëxporteerd naar andere werelddelen : enkele warme dagen nadat het de eerste keer gevroren heeft. In ieder geval niet, nooit, jamais voor Sint-Maarten. Een korte zoektocht leert ons dat het 1. nog niet gevroren had begin september en 2. Sint-Maarten op 11 november valt.
"Jamaar Wim, dat is toch een detail en dichterlijke vrijheid en schoon gezegd enal."
Dat kan allemaal wel zijn, maar het nieuws moet juist zijn. Hou uw Indian Summer voor als het echt telt. Als dat zo doorgaat hebben ze het binnen 5 jaar over een Indian summer half juli.
Dit allemaal om te zeggen dat het momenteel in Montpellier bitter koud is (maxima van 25°C) en dat de videoclip van Joe Dassin, waarin hij zijn sigaret in de rivier gooit, hier nog eens gepubliceerd gaat worden.
Gisteren heeft het geregend en gewaaid in Montpellier, ge kunt het u niet voorstellen. Amaizeg.
Vandaag liggen de straatjes dan ook vol blaadjes van plataantjes. De straatvegers hebben werk. Op het pleintje tegenover het kantoor was een straatveger deze morgen lustig blaadjes bijeen aan het vegen in een mooi hoopje.
Het waait nog altijd stevig in Montpellier.
Het hoopje blaadjes heeft zich ondertussen weer helemaal zelfstandig verspreid over het hele pleintje.
Ik dacht, ik kijk eens wat voor een weer het buiten is. Uiteraard zouden we dan door het raam kunnen kijken, maar we zijn nu eenmaal kind van de tijd, dus kijken we naar het weer via de webcam.
Op het stadhuis van Montpellier staat er zo eentje, bij mooi weer kun je de zee zien. Vandaag kon je ook een stukje van de zee zien, maar dan anders.
Het is niet mijn gewoonte om te smalltalken over het weer. Maar manmanman, wat is me dat de laatste weken...?
In januari genoten we 104 uur van de zon. Een gemiddeld jaar schijnt de zon 143 uur in januari. Dat is 30% minder dan het gemiddelde.
Afgelopen weekend was een uitzondering met een zonnige zaterdag en zelfs barbecueweer op zondag. Komend weekend gaat het weer 48 uur aan een stuk regenen.
Wij zijn wel niet naar een zonnig land verhuisd om grijze wolken te zien hé. Awoe !
1987. Het was koude oorlog, het was een koude winter, het was een beetje koud in je hart. In Heule stond een nucleaire bunker op zijn begrafenis te wachten. Nucleaire holocaustfilms als When The Wind Blows, The China Syndrome, The Day After en Planet of the Apes jagen een 15-jarige schrik aan. Het einde van de wereld, honderdduizend bommen en granaten. Gelukkig waren er de Hollanders ! Heel Vlaanderen is afhankelijk van Nederland om iets degelijks op TV te
bekijken. Terwijl Vlaanderen het moest doen met Walter Capiau en Maurice Dewilde, gingen ze op de Nederlandse TV compleet loos. Op Veronica was er het vergeten Verona op Veronica.Verona op Veronica, dat klinkt heel erg fout in het internettijdperk...
In Frankrijk doorstonden we de afgelopen dagen een koudegolf. Temperaturen tegen het vriespunt, stel je voor. Er werd zelfs gewag gemaakt van sneeuw. Smeltende. Daar kwam niets van in huis, we moesten het doen met natte regen, maar in de ochtendlijke tocht door het donker naar het werk dacht ik onwillekeurig aan de monsterhit uit 1987 : KOUD HE!
U rept toch mee ?
Het stormt al een tijdje op aarde. Letterlijk. De oceanen zijn oververhit, de VS, Europa en andere werelddelen kreunen onder orkanen en stormen. Milton, Kirk, Leslie,... het klinkt als een aflevering van een Amerikaanse science fiction serie uit de jaren '60, het is pure ernst. De mensheid stuurt zichzelf met een rotvaart richting eigen graf. Zolang de 2700 miljardairs op aarde daar wat kunnen aan doen zal geldgewin belangrijker blijven dan een gezonde aarde. Wat doen de heersers der aarde in het geval van een dodelijke orkaan? Ze roepen op om te bidden voor een veilige doortocht. Hoe cynisch kun je worden? Kanaries sterven massaal in de mijn, onze voorouders wisten al dat het dan hoog tijd was om actie te ondernemen, maar we zitten in de laatste decadente decennia van Rome. Wie de geschiedenis niet kent is gedoemd ze te herhalen.
Maar genoeg gepreekt, want het heeft ook een weerslag op ons persoonlijk leven. Door de wind, door de regen naar het werk, gelamineerd in regenbroek en kawee, dat is nog het minste de kwaden. We zijn in België, alwaar het 7% van de tijd regent, gepokkeld en gemaasd. Deze herfst in Montpellier heb ik al 1 keer mijn regenbroek gedragen op de fiets. Valt wel mee hee.
Vandaag gaat het hevig stormen. In Frankrijk worden geen halve maatregelen genomen : treinen worden afgeschaft, rondleidingen geschrapt, zandzakjes gevuld. Mensen bellen ons op om te smeken hun reis te mogen annuleren. Taxis rijden af en aan, fietsen worden achtergelaten in hotels,
Deze week in Montpellier heeft de zon deze week al 3 minuten geschenen en dat beïnvloedt het humeur.
De zuiderlingen vinden dat wel plezant, zo geen zon, wat regen, wat wind. Het is keer wat anders. De noorderlingen - en dat zijn er wel wat in deze streken - die houden niet op met zeuren. Wij hebben genoeg grijs gezien voor zeven levens. Wij willen blauwe luchten, stralende zonnen en een beetje te warm.
Geef ons onze zon terug ! Nu !
Het hoogseizoen is aangebroken, althans voor de repérages. De ontdekking, ontwikkeling, publicatie van nieuwe reizen en het regenereren van bestaande reizen. We trekken er met z'n allen op uit om fietsgewijs het territorium verder te ontwikkelen.
In september staat voor mij het Baskenland en een stuk Vélosud op het programma. Mijn eerste dag op kantoor zal 17 september zijn.
De planning is vaag. In het Baskenland zitten we een beetje met het probleem van luxe, of beter, het gebrek daaraan. De meeste hotels zijn of, versleten, 2 sterren. We willen dat graag wat meer luxe in brengen. 3 en 4-sterrenhotels. Ons cliënteel is gemiddeld wat ouder en financieel veerkrachtig. Zij wil niet in een bed slapen waar al 40 jaar dezelfde ongewassen sprei op ligt.
De routes gaan zo'n beetje alle richtingen uit. Veredelde dorpen met exotische namen als Saint-Jean-Pied-de-Port, Itxassou, Zugarramurdi, Saint-Etienne-de-Baïgorry, Urt, Ustaritz... liggen er zomaar verspreid over het landschap. Het zijn nog een echte bergen, maar plat kun je het ook niet noemen met etappes met 1000 hoogtemeters. Een kluwen. Daarna volgen we de Adour richting Lourdes voor een spoedige genezing.
Het enige bémolletje : het weerbericht ...
We vertrekken dinsdag 3 september
Woensdag 4
Donderdag 5
Vrijdag 6
Zaterdag 7
OPKLARINGEN !!! OPKLARINGEN !!!
Zondag 8
Maandag 9
Dinsdag 10
Woensdag 11
Donderdag 12
De sfeer in het team is nu al zonnig, dat spreekt...
Eén troost : Météofrance zit er meestal grondig naast.
De zomervakantie is begonnen, 't is te zeggen officieel morgen, maar ge ziet dat de meeste mensen aan het uitbollen zijn. De scholieren ...
