Ohustus

Het zuiden van Europa, waar duizendmiljoen toeristen allemaal met iets over het smeulende asfalt lopen te sleuren : een kind, een pilsje of een broodje smos; en tegelijk vaak verzuchten : 't is warm... Terwijl het dus het grootste deel van de tijd amper 35 graden was. 's Morgens strompelde de meute moeizaam uit haar hol, sleurhut of verplaatsbare woning van zeildoek. Te weinig geslapen, te veel gezopen, te warm en geen airco in dit achtergestelde gebied. 

Vakantie? Afzien! Lijden! Volgend jaar gaan ze naar de Noordpoolcirkel, dat staat vast.

Om 10 uur worden ze verwacht in het centrum van Montpellier voor een mensonterende wandeling van 2 uur en anderhalve kilometer. Starten op een geplaveide vlakte waar geen sprietje schaduw valt. 10 uur en het staat al vast dat binnen enkele uren de mussen uit de dakgoten zullen vallen. "Het is een draaglijke droge hitte" wordt als een jammerend mantra herhaald, in Vlaanderen zouden ze het een "frisse hittegolf" noemen. Echt geloven doen ze dat niet. Als we fijntjes opmerken dat het in het noorden van Europa nòg warmer is, dan kijken glazige ogen ons vol ongeloof aan. 

De wereld staat in brand. Half Frankrijk ging ondertussen in de hens. Schattingen vertellen ons dat zowat 90% van alle bosbranden het gevolg zijn van menselijke handelingen : gaande van een boze ex-brandweerman tot een achteloze automobilist die zijn/haar sigaret door het raampje naar buiten gooit.

Het was een consistente hete zomer in Montpellier. De afgelopen twee maanden lag de temperatuur zowat elke dag tussen 30 en 35 graden, zelden warmer, nooit frisser. 

Half augustus kregen we een dag of twee met wat regen. Veel toeristen hoopten dat het zou afkoelen. Lachen ! Als het geregend heeft, dan voelt het zowaar nog warmer, wegens de vochtigheid.

Het is uitkijken naar de herfst. Terug kunnen slapen in een frisse slaapkamer, het lijkt me heerlijk.

Crona

En toen was het zover: iemand in ons huis kloeg dinsdag over hoesten, hoofdpijn, koorts. Zelftest gehaald en ja hoor: twee streepkes.

Iemand anders moest om 10u in de stad zijn, vertrok iets vroeger om bij de apotheek te vragen hoe lang een echte test duurt: 5 minuutjes. Effectivement, 5 minuten later e-mail, sms, the works: negatief. Joepie. 

We slapen apart, eten op het terras, maar een echte quarantaine is niet mogelijk bij ons. 

Gisteren donderdag begon ik dan ook wat te hoesten, met hoofdpujn: temperatuur 35,6. Mijn min of meer normale temp. 

Rond 10u met barstende koppijn in bed gekropen in de hoop wat te kunnen slapen. Ondertussen is het 4u 's ochtends en lig ik nog altijd naar het plafond te kijken... 

Niet fijn als je zelfstandig bent en het hoogseizoen bezig is.

Ik ga straks terug naar de apotheek. De regels zijn duidelijk : als ik positief ben mag ik niet werken. 

2,5 jaar voorzichtig geweest, om nu in volle zomer besmet te geraken. Faut le faire. 

Bezoekt Montpellier (met de trein ! )

Ah ja, want binnenkort is het toeristenseizoen afgelopen en dan is het zowaar nôg leuker in het Gent van het zuiden.

Montpellier ligt op 5u en 13 minuten van Tourcoing, een kwartierje minder vanuit Rijsel. Met Ouigo trein je rechtstreeks van het noorden naar het zuiden, soms voor amper 20 euro. Sneller, goedkoper en een pak milieuvriendelijker dan de vlieger.

Tourcoing of Rijsel vind je te onhandig ?

Vanuit Brussel kun je ook rechtstreeks, dan duurt het een dikke vijvenalf uur en kost het iets meer (als je een beetje oplet, vroeg boekt, sta je voor minder dan 50 euro in Montpellier). Nog altijd sneller, goedkoper en een pak milieuvriendelijker dan de vlieger.

Tip ! Soms kun je voor enkele euri upgraden naar eerste klasse. Het comfort ! Ohlala. 5 uur op het gemak naar films kijken, boeken lezen, een glaasje cava drinken...

Als het echt moet, dan kan de vlieger ook, maar niet vanuit Brussel. Dan wordt het Rijsel of Amsterdam en betaal je je blauw (minstens 250 euro), moet je 3 uur op voorhand daar zijn en mag je alleen maar een klein valieske meenemen. Je vliegt wel maar anderhalf uur, in een smal stoeltje met een aap die de hele tijd tegen je stoel zit te schoppen, de lucht in te ademen die de rest zit uit te blazen.

Of je vliegt goedkoop naar Béziers met Ranair, dan land je in den bled en moet je op eigen houtje het station van Béziers vinden om van daaruit naar Montpellier te sporen. Je vertrekt vanuit Charleroi waar je ook drie uur op voorhand moet zijn, je wordt opgelicht door een goedkope vliegtuigmaatschappij die toch allerlei extra's aanrekent en het personeel wordt zwaar uitgebuit. Totale kostprijs : pakt 30 euro, zonder het vervoer van en naar de luchthaven.

Het is moeilijk te snappen waarom de eerste reactie van mensen die op reis willen nog altijd het vliegtuig is. Vliegtuigen zijn voor korte tot middellange afstanden al lang niet meer sneller dan treinen, al lang niet goedkoper meer en ecologisch al helemaal niet meer te verantwoorden.

Het is natuurlijk nog altijd wachten op een degelijk Europees treinnetwerk. Iets dat 100 jaar geleden beter uitgewerkt was dan vandaag...

 

Prikkelpap

Het is van Pukkelpop van't weekend. Het op één na leukste festival van Vlaanderen, na Graspop.

Mijn eerste Pukkelpop was 1993, toen Tool de Marquee opende en Rage Against The Machine het een goed idee vond om een kwartier stilzwijgend met hun rug naar het publiek te staan.

De meest legendarische was 1995 met Neil Young (en Pearl Jam als band), Kyuss, Melvins, Swans, GBV, Radiohead en The Prodigy waarbij de stroom een keer of 4 uitviel. Het concert lag zo lang stil dat iemand aankondigde dat wie met de trein naar huis moest beter zou vertrekken. Ik dacht 'fok dat', dan slaap ik wel op het perron tot morgenvroeg.

Er slingert in huis nog altijd een zelfgetapete bootleg rond van dat optreden van The Prodigy, met gitaarsolo's van Kim Thayil van Soundgarden.

The Prodigy met wijlen Keith Flint, voor dat ze een belachelijke circusact werden met te veel schmink en raar haar en een microfoon die niet van 'pok' deed als hij op de grond viel.

Het is dus 29 jaar geleden dat ik naar Pukkelpop ging. Oude zak!

1993 was ook het jaar dat ik zowel naar Torhout als naar Werchter ging, twee keer elke band zag, dus twee keer Neil Young, en verder vaststelde dat Sonic Youth gewoon twee compleet verschillende sets speelde en Mike Patton van Faith No More twee keer zijn eigen pipi opdronk, of toch deed alsof.

Faith No More, met een tot nader order nog altijd kwieke Mike Patton met een microfoon in zijn mond.

Mijn eerste Rock Torhout ? Toen Bob Dylan veel te lang mocht neuzelen voor The Cure op kwam.

1990.

Urgh!

Mijn eerste Graspop : 1992. Met Charles & Les Lulus, Levellers, The Scene en The Radio's begot...

Meest legendarische Graspop : 1993. Met Ramones, Carter the USM en The Cramps !

Wijlen Lux Interior van The Cramps, met - allez ja, het was blijkbaar hip in 1993 - een microfoon in zijn mond. Ge moogt al lang blij zijn dat het een micro was en niets anders, want Lux durfde al t' één en tander te verwerken.

Verder gingen we in 1993 ook naar Folk Dranouter, met een frigobox vol 75cl flessen Stella. Dat mocht toen gewoon het terrein op en als je een lege fles binnen bracht kreeg je een drankbonnetje als statiegeld. Toe zagen we The Pogues hun kat sturen, want Shane McGowan lag in coma, Mikis Theodorakis met zijn klarinet spelen en Billy Bragg.

Als ik het zo bekijk, dan blijkt de zomer van 1993 een topzomer geweest te zijn. Ik herinner mij ook veel goed weer dat jaar, want ik werd op geen van die festivals natgeregend.

Rocheeke

Vandaag is het de feestdag van Sint-Rochus. 

Sint-Rochus is een populaire heilige in de katholieke kerk en al helemaal in Montpellier. De man zou verantwoordelijk zijn voor vele genezingen van pestlijders. Of de man zelfs bestaan heeft, daar bestaan de wildste theorieën over. Hij zou volgens officiële documenten in Montpellier geboren zijn in 1295. Volgens de katholieke kerk moet dat tussen 1347 en 1350 geweest zijn, want anders klopt er iets niet in het verhaal. Hij stierf op 16 augustus. Of 17 augustus. Of 18 misschien. Of toch de 26ste...? Sommigen denken dat het 9 september was. 

Zijt ge nog mee? Als dit al moeilijk lijkt, hou u dan vast aan de takken van de bomen.

Roch, met een Engel die hem geneest, zijn broek op zijn knieën, zijn rok omhoog om zijn wonde te tonen en een hond met een pistolet in zijn bek. De mirakels lopen op.

Misschien waren het wel verschillende personen met dezelfde naam. In ieder geval, hij leefde ten tijde van de zwarte dood, de pest. Of misschien toch niet... Toen hij 20 was stierven zijn beide ouders. Hij was zo verdrietig dat hij zijn wereldse goederen verkocht en alles weg schonk aan de armen. Nochtans had zijn pa, de gouverneur van Montpellier, hem als nieuwe gouverneur benoemd.

Roch geeft zijn brol weg aan de armen

Hij zou dokter geweest zijn (universiteit van geneeskunde in Montpellier, weetwel) en hij kon mensen genezen door ze een kruisteken te geven. Mirakels galore!

Roch geneest mensen met een kruiske en ook met een tinnen talloor

Hij ging op pelgrimstocht naar Rome, alwaar hij veel goede werken deed tot hij zelf ziek werd en de stad moest verlaten. Hij leefde in de bossen waar hij doodziek, zonder eten en drinken op sterven na dood plots zelf slachtoffer werd van een hoop mirakels : een bron met drinkwater die naast zijn hut ontsprong. Een jachthond die opdaagt en hem brood brengt en dan aan zijn wondes likt die miraculeus genezen. Een engel die hem helemaal geneest, behalve dat plekske op zijn linkerdij. De bijhorende jager die hem vindt en zijn volgeling wordt. 

Hij keert weer naar Montpellier waar zijn nonkel hem eigenlijk liever niet ziet komen, want die is ondertussen gouverneur, dus hij wil anoniem in de stad wonen, tot hij na enkele minuten al opgepakt en in de gevangenis gegooid wordt omdat hij weigert zijn identiteit prijs te geven. Zijn nonkel wilde hem immers dood, want die rekel ging vast zijn job afpakken.

Hij verblijft een tijdje in de gevangenis, ergens tussen de drie en de vijf jaar, wordt opnieuw ziek en de mijnheer pastoor komt langs voor zijn laatste biecht en zalfselen.

Roch gaat dood in de gevangenis

Hij sterft en dan hebben ze plotsklaps door dat hij de beroemde mirakeldokter is en ze voelen zich daar niet goed bij, dus Roch krijgt een grootse begrafenis. 

Het jaar van zijn dood was volgens officiële documenten 1327, maar dat is een probleem voor de katholieke kerk, want in 1327 was er nog geen pest in Europa. Daarom beslist mijnheer de paus dat zijn sterfjaar ergens tussen 1376 en 1379 moet zijn. Op 15, 16, 17 of 18 augustus dus. Of misschien 9 september.

En er is nog een probleem : hij zou gestorven zijn in een gevangenis in Montpellier, maar in Voghera (Italië) beweren ze net hetzelfde : Roch zou daar in de gevangenis overleden zijn en daar in eerste instantie begraven. Historici ontdekten dat zijn lichaam in 1485 getransporteerd werd van Voghera naar Venetië, om daar in een kerk begraven te worden. De paus zweet ondertussen peentjes, want hij begint een beetje uit de hand te lopen met de onzekerheden.

In ieder geval, die zogenaamde Sint-Rochus werd door de katholieke kerk nooit als heilige verklaard ! Hij mag de titel van sint helemaal niet dragen.

Toen ze in de 19de eeuw ein-de-lijk een kerk gingen bouwen in Montpellier ter ere van de populairste en enigste lokale heilige, die dus eigenlijk geen heilige is, hadden ze een probleem : je mag een katholieke kerk alleen naar een heilige vernoemen als je een relikwie hebt. Sommige populaire heiligen moeten 50 vingers en tenen gehad hebben, zo veel relieken bestaan er. Maar ook : vervelend, zijn overblijfselen liggen in Venetië... Wat nu gedaan?

Een monnik reist naar Venetië, heeft een babbel met de lokale bisschop, die is blijkbaar een toffe mens, want hij schenkt de monnik en dus de nieuwe kerk in Montpellier twee relieken : de wandelstok en een stuk van de onderkaak.

Relikwiets

De monnik versiert in Arles nog een stuk been en hupla, ze hebben drie stukken been en wat tanden.

In ieder geval zijn ze extreem trots op Roch in Montpellier. Hij wordt gevierd als een held. Zeker sedert 2020, want Roch heeft enkele specialiteiten als patroonheilige : hij is patroonheilige van dokters, mensen die onschuldig in de gevangenis zitten, honden, vrijgezellen, nog wat dinges en ... hij is patroonheilige van mensen die te lijden hebben onder een pandemie ! Ha !

Dit is een verhaal dat aan bod komt tijdens de wandeling in Montpellier. Onlangs was de dochter van een dokter mee op pad, een Amerikaanse die in Montpellier woont en ze had het met haar vader over dat verhaal, de redding door de hond met het brood. De vader-viroloog ging in op dat kleine deeltje van het verhaal. In mijn hoofd gaat dat dan in de zin van "wacht eens, die hond bracht brood?"

"Dat zeggen ze, maar dat is allemaal legende waarschijnlijk."

"Maar neen, dat is de oplossing : dat brood was waarschijnlijk beschimmeld. Schimmel is penicilline. De pest werd verspreid door een bacterie. Dieje mens is genezen omdat hij beschimmeld brood at."

Dat soort vertelsels maken mijn job de mooiste van de wereld.

Ah ja, die relikwie !

Dat stuk kaak met tanden werd enkele jaren geleden wetenschappelijk onderzocht. Wat ze ontdekten : 

- het is een stuk bot en tanden van een man - check

- van iemand die leefde in de 14de eeuw - check!

- van iemand die slachtoffer werd van de pest - check!!

net zoals de beenderen van 50 miljoen anderen in Europa wellicht.

P. S. De feestelijkheden en de zegeningen vonden dit jaar in de kathedraal plaats ipv de kerk. 

Werm

Ik heb het even opgezocht : 16 mei 2022 was de laatste dag dat de temperatuur in Montpellier onder de 25 graden bleef. Op 17 juni werd het 39 graden.

Op 1 juli bleef de temperatuur voor de laatste keer onder de 30 graden. Voorspellingen beweren dat het heel augustus boven de 30 graden blijft. 

Een hittegolf in Montpellier is anders gedefinieerd dan eentje in België. Als we op het weerbericht horen dat er in Vlaanderen een hittegolf zit aan te komen, met temperaturen BOVEN DE 25 GRADEN 🥵🥴😳😰😱💥, dan gniffelen we toch even in ons vuistje. Naar Belgische normen is het hier al 3 maanden non-stop hittegolf. In Frankrijk bestaan per regio andere drempels. In de Hérault spreekt men van een canicule als het overdag warmer wordt dan 35 graden en 's nachts niet onder 25 graden zakt gedurende 3 dagen. 

Dus ondanks het feit dat de temperatuur in Montpellier twee maand niet onder de 30 graden zakte, hebben we hier geen hittegolf. 

Altijd lachen als toeristen puffend en zwetend voor mij staan : 'is het normaal dat het zo heet is?' 

'Vandaag valt het mee, het is maar 33 graden.' 

'OMG' 

En ja, je wordt het gewoon. Alles onder de 35 voelt ondertussen aan als warm, maar niet overdreven heet. Het zijn de nachten die moeizamer verlopen, want ook een geïsoleerd huis met slaapkamers in de 'kelder' warmt op en houdt die warmte vast. Gelukkig is er airco!  

En pompen met gratis drinkwater in de stad. In Montpellier zijn een 60-tal publieke fonteinen, iets waar de meeste toeristen gretig gebruik van maken tijdens mijn rondleidingen. Behalve de Amerikanen, want blijkbaar vertelt men daar nog altijd horrorverhalen over levensgevaarlijk kraantjeswater in Europa. Amerikanen bekijken mij altijd alsof ik ter plekke ga doodvallen - of toch minstens over de grond ga liggen creperen - als ik mijn fles aan een openbare drinkfontein vul en er gretig van drink. Dat ze in een land wonen waar ketchup een groente is en semi-automatische vuurwapens door tieners gedragen worden is dan weer normaal.

Een tijdje geleden vertelde een Amerikaanse mij dat ze kraanwater altijd eerst kookt voor ze het drinkt. De rest van de groep lachte haar vierkant uit terwijl ze zich aan de kraan verfristen. Die Amerikaanse zag 10 mensen kraanwater drinken en nog was ze niet overtuigd. Volgens mij dacht ze dat we er haar collectief aan het inluizen waren. 

Heerlijk. 

Craft beer tour

En wie staat daar op numéro één in de Tripadvisorlijst 'Beer tastings & tours' in Montpellier ?

Gidsen

In juli ging ik 30 (!) keer op pad met toeristen door de stad. Eén keer met een zootje ongeregeld uit de regio Peer in Limburg, you know who you are, 29 andere keren met toeristen van alle slag. Ik had in totaal 230 volgelingen. Eet dat, Jezus van Arimatea ! 

30 keer het verhaal van Montpellier op 31 dagen en nog altijd is het plezant. Mensen dingen wijsmaken en wijs maken. Eén keer vond een Engelse mevrouw dat zij het beter wist : water is onbelangrijk tijdens een hittegolf. Dat soort koppigheid resulteerde na een kwartier in een malaise. De mevrouw ging voor mijn ogen onderuit en voelde zich behoorlijk gegeneerd door het voorval. We hebben haar dan in een fontein gegooid.

Toegegeven, ik merk wel een groot verschil tussen de zomertoerist die een goedkopen activiteit zoekt en de citytripper die oprecht geïnteresseerd is in de geschiedenis van een stad. Dat merk je niet alleen in de aandacht, dat merk je achteraf ook aan je portemonnee. 

Op naar augustus ! 

A hoppy walk

vizitmontpellier.com

In actie

Er is ook een ander gevolg van al dat gidsen....

Juillet

Juli is alwaar voorbij, de vakantie is half, wij kijken alweer reikhalzend uit naar het einde van ohustus, want het is warm en we zweten en we moeten veel te hard werken enal. All work and no play...

Afgelopen zaterdag verliet een groep varkens (sorry voor de belediging, echte varkens) één van de vakantiehuizen die we beheren. Letterlijk elk kussen, elke matras, elk donsdeken was smerig. De sofa's vol vetvlekken en etensresten, de vloeren vol aangekoekt vuil en sporen van iets dat het glazuur van de tegels afgebeten had.

Toen ze vertrokken zeiden ze nog vol trots dat ze het hele huis gepoetst hadden. Ik vraag mij af of ze sarcastisch waren of dat hun hygiënische normen "iets" lager liggen dan de mijne.

Op zo'n dag vervloek je de mensheid stevig, maar je moet er door, want amper 4 uur later staan de volgende klaar om in te trekken. 

De vloer, geen idee wat daar gemorst werd, maar het gaat er nooit meer uit

Een sofa dient om met iets te kleuren.

Een kussen. Ik WIL zelfs niet weten wat daar op gemorst werd.

Lowie diezwiet

Na de Franse Revolutie schopte een kleine garnaal - pardon - generaal het tot keizer van Frankrijk. Louis XVI, koning van Frankrijk struikelde over een guillotine en verloor zijn hoofd, net als zijn vrouw en de rest van het Franse hof. Napoleon redde persoonlijk één man van de guillotine : Paul-Joseph Barthez. Geboren in Montpellier in 1734, professor aan de medische faculteit, één van de grootste medische genieën ooit en voltijds miserabele mens. Napoleon wist dat en Barthez, persoonlijke dokter van de koning, werd de persoonlijke dokter van Bonaparte. Oef, hij zal ongetwijfeld even gebibberd hebben.

Lodewijk XVII stierf in 1795 en zijn broer, Lodewijk de 18de, Louis XVIII in het schoon Frans, trok Europa bijna 20 jaar lang rond in ballingschap en deed vrolijk alsog hij nog altijd koning van Frankrijk was. De rijke burgers van Europa deden vrolijk mee. Als Napoleon in 1814 in het Russische stof bijt, wordt hij verbannen naar Elba, alwaar hij een jaar later middels een sloep van ontsnapt en zijn grote rentree maakt in Parijs. Ondertussen was Lowie 18 koning van Frankrijk en deed hij net alsof er niets gebeurd was in 1789. Hij verschiet zich een ongeluk als Napoleon ten tonele verschijnt, springt in een koets en laat zich richting Gent vervoeren, alwaar graaf d'Hane-Steenhuyse - jawel, die van het hotel d'Hane-Steenhuyse in de Veldstraat - hem onderdak en asiel verschaft. Mijnheer de graaf verhuist naar de bovenverdieping, de koning neemt zijn intrek op de gelijkvloerse verdieping. 

Louis XVIII had een grote passie en hobby : eten. Hij was het gewoon om publiekelijk te dineren, hij dacht dat mensen vereerd zouden zijn als ze hun koning zagen (vr)eten. Hij had een stevige apetijt en kon naar verluidt 100 oesters verorberen in één enkele sessie. Hij was enigszins corpulent én hij zweette bij de minste inspanning. 

In het Gents werd Louis "dix-huit" treffend aangesproken als Lowie "die zwiet" (die zweet).

Louis XVIII werd opnieuw koning van Frankrijk later dat jaar, als Napoleon dit keer in het stof rond Waterloo bijt en definitief richting Afrika getransporteerd wordt.

Nog een laatste weetje : oesters werden traditioneel geserveerd in de maanden met een "r" in de naam. Traditioneel de koudste maanden van het jaar, de enige maanden dat het veilig was om een oester te transporteren. In het Frans zijn oesters "huitres". Er zijn acht maanden met een "r" in de naam : "huit-r-es"; oftewel "8 r-en". Toeval? Jawel! Het is een fabeltje dat de naam oester van de 8 maanden met een "r" komt. Helaas.