Zo druk dat het hier weer allemaal stilgevallen is.
Er is vanalles gebeurd! Ons contract liep eind oktober af. We blijven met wat frustraties zitten over het ellendigste bedrijf ter wereld, maar we weten niet goed of keet schoppen wat oplevert. In ieder geval waren ze zo content van mij dat ik een premie gekregen heb. Wendie, die net dezelfde job en dezelfde arbeidsethos aan de dag legde kan naar die premie fluiten. Kunt ge u dat voorstellen? Nu, ik ga die premie ook niet terugsturen natuurlijk.
We hebben er ook nog niet te veel ruchtbaarheid aan gegeven tot nu toe, we wilden de boel niet jinxen, maar: we hebben ons huis verkocht! Aan Duitse vrouwen. Op 17 december wordt de akte getekend en moeten we weg zijn.
Na pakt 'm beet 7 jaar in Ornaisons beseften we dat we toch stadsmensen zijn. Een leven op de campagne kan mooi zijn, maar als je altijd de auto moet nemen om een pint te gaan pakken, dan is de fun er snel af.
We verhuizen naar Montpellier. Stad aan de Lez. Op een boogscheut van de kust en met een sfeer die zeer aan Gent doet denken. Ongeveer 50.000 studenten die de buurt onveilig maken, veel feestjes en zelfs een lichtfestival!
Montpellier is een stad in volle expansie. De afgelopen 20 jaar kwamen er maar liefst 50.000 inwoners bij. De stad is in een gigantische bouwwoede geslagen en breidt momenteel uit richting zee.
Joepie!
dinsdag 26 november 2019
Abonneren op:
Posts (Atom)
L'urgent est fait, l'impossible est en cours, pour les miracles, prévoir un délai.
De zomervakantie is begonnen, 't is te zeggen officieel morgen, maar ge ziet dat de meeste mensen aan het uitbollen zijn. De scholieren ...
-
En toen kochten we plotsklaps een huis in Montpellier. Binnen ons budget. Binnen de kleine ring (er is geen kleine ring rond Montpellier, ...
-
Weet ge nog, toen ge 8 waart, dat iedereen je wijsmaakte "er zijn geen domme vragen" ? Wel, die zijn er welzeker. Een potentiële ...
