Bezoekt België (slot)

En toen viel de berichtgeving weg. Geen Islamitische Staat die ons ontvoerde, maar vrienden, familieleden en vage kennissen. Eenmaal in België aangekomen werden we van hot naar het kastje naar Pontius gesleurd. En er zou gegeten worden. Overvloedig. Eenmaal terug thuis moest er weer gewerkt worden. Maar jullie hebben natuurlijk nog een verslagje te goed.

Er was een plan. Eenmaal terug in Gent zouden we de hipste spijshuizen en de oude vertrouwde afspanningen met ons bezoek verblijden. De nieuwste hype in Gent blijkt de 19de-eeuwse hamburger te zijn. Maar bon, in willekeurige volgorde bezochten we volgende eetgelegenheden: Ellis Gourmet Burger, Balls & Glory, De frietshop, Pols boetiek, De Vitrine, Daskalidès, Himschoot, Colruyt Sint-Amandsberg, Geerts en vele andere.

Na een week en met vier kilogram extra trokken we moe maar tevreden huiswaarts. Eén klein puntje van kritiek willen we jullie echter niet onthouden: als we nog een keertje langskomen, dan mag het weer net dat tikje beter. Vijf onafgebroken dagen van regen zijn we echt niet meer gewoon.

Tot een volgende keer!

Bezoekt België! (2)

Het vorige bericht had nog maar weinig met België te maken, maar weet dat in La Paloma in Nîmes Grimbergen geschonken wordt, dus er zat wel degelijk een Belgische connectie in het verhaal.

Het is trouwens een raadsel waarom, maar als een Franse afspanning ervoor kiest om een Belgisch bier op de kaart te zetten, dan opteren ze steevast voor zoeten brol als Grimbergen of Leffe. De Fransen plengen ook graag grenadine of een andere siroop in hun pintje om het "lekker" te maken.

Maar we drijven af. En afdrijven is iets wat we al helemaal niet willen in deze post.

De tweede tussenstop op onze Europese uitstap (waarin we maar liefst drie Europese landen bezoeken) betrof Beaucaire. In Beaucaire ligt de boot van Griet en Dennis, die al enkele jaren geleden het regenachtige België voor het winderige Frankrijk omruilden.

Het welkom was hartelijk, de (schuim)wijn vloeide rijkelijk en toen namen ze ons mee voor een moordende trektocht op een semi-alpijnse berg in Beaucaire. We legden de beklimming af onder een genadeloos stralende zon. Zonder eten of drinken. Op sandalen. Temperaturen tot 25 graden in de schaduw. Maar het uitzicht was weergaloos. Zowel op de nevel die de Mount Ventoux verborg (die op heldere dagen écht te zien zou zijn), de kastelen van Beaucaire en Tarascon (rivaliserende steden aan beide zijden van de Rhone) en de schitterende omgeving tout court.

Na de levensgevaarlijke afdaling was het tijd om het eten te bereiden. Wederom werden flessen wijn doorgegeven en ontkurkt, meestal in de omgekeerde volgorde.

Darmkanaal?

Na een overheerlijk maal en nog wat wijn trokken we naar onze slaapplaats voor de nacht. Een aanrader, vlakbij de haven: Chez Waucquier.

Welgeteld één korte nacht later stonden we net op tijd op om de zon te zien opgaan boven de haven en stevig te ontbijten in de ochtendzon. 

Daarna bezochten we Arles, nog een Romeinse nederzetting die we nooit eerder bezochten. Na Nîmes een tweede verrassing. Ook Arles heeft een Romeins amfitheater en een theater. De smalle straatjes, het warme weer en de uitnodigende terrasjes verplichtten ons zowaar tot een aperitiefje, maar niet voor we de wekelijkse markt bezochten.

Na het middagmaal was het tijd voor het afscheid, want we moesten nog zo'n 400 km afleggen tot onze volgende tussenstop.

Bezoekt België! (1)

Na een hele zomer hard werken (later wellicht meer hierover) beslisten we om een weekje verlof te nemen en naar België af te reizen. Het was alweer lang geleden, dat laatste bezoek aan België. Juli voor Wim en december voor Wendie. 2013 voor beide.

De planning werd doorgenomen, een vertrekdatum geprikt (auw), een tussenstop in Beaucaire ingevoegd en toen bleek dat er ook nog eens onderweg een paar leuke concerten gepland stonden.

Eerste tussenstop: Nîmes.
Eerste vaststelling: wat een aardige stad is dat zeg. De eerste indruk was geen onverdeeld succes, maar eenmaal we in het voetgangersgebied rondtsjoolden bleek het een fijne, autovrije winkel-wandelstad met een geweldig aanbod aan Romeins en middeleeuws patrimonium. Het Romeinse amfitheater is uiteraard de belangrijkste blikvanger in Nîmes en tijdens ons kort verblijf ook ons enige historisch verantwoorde bezoek. Wim werkte zich dankzij zijn Belgische "internationale" gidsenkaart gratis naar binnen, Wendie moest de volle pot betalen.
Eenmaal binnen krijg je de keuze tussen een audiogids (3 euro) die al door 7 miljard zwetende toeristen tegen het oor gehouden werd of mag je de gratis hyperhippe app downloaden. Wij zijn natuurlijk blitse bijdetijdse vogels en kozen voor het tweede. Na ongeveer twee uur verlieten we het amfitheater en lieten we ons een beetje afzetten in het nabijgelegen café: 250 Belgische franken voor 2 pintjes.
De arena van Nîmes: een aanrader.

De avond ervoor woonden we enkele optredens bij in La Paloma, een concertzaal in de suburbs van Nîmes. Prachtig gebouw, schitterende akoestiek, speciaal optreden.

De tweede tussenstop kaderde in het bezoek aan Griet en Dennis in Beaucaire. Maar daar lees je binnenkort meer over.