Haha, daar hebben we je weer liggen he. Geen foto's van
bikinibabes op het strand, maar een verslagje over een concert in
Le Bikini, Ramonville-Saint-Agne en eentje in
La Dynamo, Toulouse.
Wie mij een beetje kent weet dat ik af en toe een optreden bijwoon. Gemiddeld zo'n 50 optredens per jaar. Sedert we hier wonen is dat heel wat minder geworden. Geen Gentse Feesten, Vooruit of AB in de buurt. In Narbonne is het huilen met de pet op, in Carcassonne wordt wel bij gelegenheid een bandje als Arctic Monkeys geprogrammeerd en de hoofdstad van Frankrijk ligt net iets verder van Ornaisons dan de hoofdstad van België van Gent.
En toen ontdekten we concertzaal Le Bikini in Toulouse! Zo'n 130 km, toch al een stevige afstand, maar voor het betere optreden willen we die afstand wel overbruggen.
Zondagavond speelden Everything Everything en Foals ten dans in Le Bikini, vlakbij Toulouse. Een uitstekende gelegenheid om de gelegenheid eens van naderbij te aanschouwen. Na een zoektocht van 45 minuten (de GPS, noch de lokale inboorling wisten de Bikini liggen) bleek de concertzaal ergens ver weg in een buitenwijk van Toulouse verborgen. Prima plan! Geen lastige buren die tegen de muren kloppen en roepen dat het nu maar eens gedaan moet zijn met dat nachtlawaai. Tweede vaststelling: ruime parking naast de entrée. Gelijk welke Belgische concertzaal, eat your heart out. Derde vaststelling: vriendelijk personeel. Zelfs de ingehuurde gorilla verwelkomt iedereen met een charmante glimlach en hij vindt het erg onsympathiek dat hij alle tassen en rugzakken moet controleren, maar ja, de baas hé...
De zaal is vierkant, kan zo'n 1400 muziekliefhebbers herbergen en heeft een groot balkon. De zaal lijkt een beetje op l'Aéronef in Rijsel. Wie nog nooit in de Aéronef geweest is, is weinig met die informatie natuurlijk.
De acoustiek is indrukwekkend perfect! Beste zaal waar ik ooit een optreden bijwoonde. Beter dan de AB, beter zelfs dan het Sportpaleis!
Door de vertraging heb ik het grootste deel van het optreden van Everything Everything gemist. Dat was spijtig, want persoonlijk vind ik die band een pak boeiender dan het hoofdprogramma.
Foals bewees wel met veel enthousiasme waarom zij top of the bill waren. Toen de zanger een toertje door de zaal maakte, kraaiden de meisjes en jongens het uit van de pret.
Toulouse telt 1300 hipsters en die waren allemaal aanwezig. Er waren ook nog 100 verlopen rockers, oude zakken en mensen die zo ver van het hipsterdom verwijderd zijn dat ze zelf een soort hipstercultuur verwezenlijken.
Na afloop van het optreden wenste de deurgorilla iedereen nog een fijne nacht. Die ging vast goed slapen.
Op woensdag een band van een heel ander kaliber: A Place To Bury Strangers. Ze worden ook wel "the loudest band in New York" genoemd en dat bewezen ze met veel brio in het piepleine zaaltje La Dynamo. Een groot café eigenlijk. Volgens de website kan er 350 man binnen, maar m.i. staat iedereen dan toch op elkaars tenen. Afgelopen woensdag waren er ongeveer 100 mensen. Veel te weinig voor een topband als APTBS, maar bijzonder aangenaam om de band vanop 5 meter te kunnen aanschouwen.
APTBS zijn shoegazers. Voor wie niet familiair is met de term: shoegazers bekijken tijdens hun optredens te toppen van hun schoenen. Niet het publiek, niet de microfoon, niet het mooie meisje achter de bar, neen, hun schoenen. Die hebben vast mooie schoenen aan.
Behalve één korte goeiedag, zeggen ze ook niets tegen het publiek. De muziek staat centraal en daar hoeft niet van afgeweken te worden. Bindteksten zijn voor de Editors van deze wereld.
Dat de muziek centraal stond en dat ze de luidste band van New York willen wezen, bewezen ze dan ook ten gronde. Het stond LUID! Leve de oordopjes. Maar tegelijk, leve de band, want laat ons wel wezen: als je er niet tegen kan dat het luid is, ga dan naar Night Of The Proms.
Het concert kabbelde voort als een uitzinnig razende bergrivier in de lente als de sneeuw begint te smelten. De rookmachine draaide overuren en de beamers spuugden psychedelische kleurenpatronen over het publiek uit. Er hing zo veel rook dat je het podium niet kon zien als je er tegen stond.
Het optreden eindigde met een uitzinnige noisevulling. Geen bisnummers. My kind of concert.
Volgende maandag gaan we naar Young Fathers, SUUNS en These New Puritans in Le Bikini. We kijken er naar uit!
