Free Tours Carcassonne

Vier jaar geleden had ik het plan opgevat om een gidsenorganisatie op te richten die zich richt op rondleidingen voor toeristen die nooit een rondleiding volgen, omdat ze schrik hebben dat ze 10 euro per persoon betalen en achteraf spijt hebben. Mensen die een keer willen testen en daarna zelf beslissen hoeveel ze betalen. De gids krijgt dus geen vast inkomen, maar moet het doen met de "fooien" van de bezoekers.

Daar volgde een shitstorm op die zijns gelijke niet kent. De "officiële" gidsen konden er niet mee lachen dat er een "gratis" gidsenorganisatie zou opstarten. Beledigingen en dreigen met rechtzaken en al.

Wat onze lieve Franse vrienden niet snappen is dat het woordje "free" niet (enkel) "gratis" betekent. Het is een woord met vele vertalingen, waar gratis er maar eentje van is. Beter zou zijn om het - zeker in het Frans - als "libre" te vertalen. De mensen zijn vrij om te beslissen hoeveel ze betalen. Als dat niets is, dan moet de gids daarmee leven, maar in 95% van de gevallen wordt er vrij genereus getipt. 

Toen ik de eerste keer wou opstarten had ik nog geen Franse gidsenkaart. In Frankrijk mag je op straat gidsen waar je wil. Het is geen beschermd beroep. In musea en beschermde monumenten is dat anders, daar mag alleen een officiële "guide-conférencier" gidsen. Dankzij Europa kon ik zonder al te veel moeite die Franse gidsenkaart aanvragen. Leve de Europese Unie! Alle gebouwen in Carcassonne zijn namelijk beschermd en een gids zonder gidsenkaart raakt daar verwikkeld in een grijze zone. Je mag op straat uitleg staan geven, want de straten zijn niet beschermd. Maar de meesten interpreteren dat als: "in Carcassonne mag je niet gidsen zonder gidsenkaart".

Bon: de gidsplannen gingen in de koelkast, er werden andere plannen gesmeed en ik schreef mij in bij de toeristische dienst als gids. Ik krijg gemiddeld zo'n twee rondleidingen per maand aangeboden. In een stad die jaarlijks zo'n twee à drie miljoen toeristen verwelkomt... Er zijn een 30-tal gidsen in Carcassonne. Dat betekent dat elke gids zo'n 100.000 toeristen ter beschikking heeft. Uiteraard bezoekt niet iedere toerist een stad met een gids, soms wegens de eerder aangehaalde reden. 

Ter vergelijking: Gent is een stad die het met veel minder toeristen moet doen, waar zo'n 150 officiële stadsgidsen rondlopen en daar deed ik 3 à 4 rondleidingen. Per weekend! 

Ze doen hier dus iets fout.

Terug naar het "free" concept. 

We richten ons op individuele toeristen, niet op reisbureau's en groepen. Dat betekent dat er massa's toeristen overblijven voor de "officiële" gidsen.

"Free" betekent niet enkel "gratis". Elke klant weet dat er min of meer verwacht wordt dat er aan het einde betaald wordt. Het betekent dat elke klant vrij is om te beslissen wat hij of zij betaalt.

We gidsen enkel in het Engels. Een heel contingent Fransen, Italianen, Duitsers en Spanjaarden kunnen dus bij ons niet terecht wegens een gebrekkige kennis van het Engels. Ook zij kunnen terecht bij de klassieke gids die wel hun taal beheerst.

Over die talenkennis gesproken... Een Franse "guide-conférencier" moet minstens 1 andere taal beheersen. Waar je in België zware testen moet ondergaan en aan een bepaald niveau moet voldoen, volstaat het in Frankrijk om op eer te verklaren dat je een andere taal spreekt... Op eer. Alle Franse gidsen praten Engels. Het is wel Engels dat geen enkele Engelstalige begrijpt. Een tijdje geleden hoorde ik van een Franse gids dat "the peoples weetied monthsies and monthsies biefoorre thie help arrivedde".

In ieder geval: vanaf nu, voor al uw geleide bezoeken aan Carcassonne is er nog één adres:
Free Tours Carcassonne

Terug te vinden op Facebook en alhier te boeken voor rondleidingen.

W&W werken nog even en dan is het weer afgelopen voor een tijdje.

Althans, dat is het plan.

Het toeristisch seizoen loopt zoals eerder vermeld op zijn einde en op 31 oktober sluit het Canal du Midi. Dan is het officieel afgelopen met hordes buitenlanders die hier hun zuurverdiende centen komen spenderen. Dat betekent dat Wendie vanaf november weer op de kap van de belastingbetaler zal gaan leven. In de winter zijn hier eenmaal nauwelijks jobs.

De zomer loopt ook op z'n einde. We verwachten dit weekend nog temperaturen tot 35 graden (in thermometerhut), maar vanaf halfweg volgende week zal de temperatuur nog amper boven de 25 graden uit komen. Ik zal al eens beginnen nadenken waar ik mijn lange broek gelegd heb.

Ik ben officieel "guide-conférencier" in Frankrijk. Mijn Belgisch gidsendiploma was hier ook geldig. Leve Europa! In de zomermaanden ontvang ik geen enkele opdracht. Toeristen die naar de regio afzakken bezoeken Carcassonne op een diefje en rijden in de namiddag terug naar hun vakantievilla alwaar de vijfliterbidons frisse rosé er op minder dan 24 uur doorheen gejaagd worden. Op vakantie gaan in het zuiden van Frankrijk betekent verantwoordelijkheden opnemen, dat is bekend.

In juli en augustus heb ik als gids dus geen werk, die toeristen weten alles al. Buiten het seizoen hebben we de dagtrippers. Zij vliegen goedkoop naar Carcassonne waar ze enkele dagen vast zitten, zich steendood vervelen (ge kunt niet al om 9u 's morgens aan de rosé zitten natuurlijk) en dan boeken ze al eens een visite guidée. In het voorjaar had ik amper 7 gidsbeurten, in september zit ik al aan 6.

Volgend jaar pak ik er misschien Narbonne ook nog bij. Aangezien Carcassonne zo'n 400.000 toeristen minder had dit jaar en Narbonne zo'n 190.000 toeristen meer, zit daar dus nog wat rek op.

Iedereen in het toerisme heeft dit jaar steen en been geklaagd. Het WK voetbal, de hittegolf die heel Europa teisterde en de mensen deden dan maar van dat afgrijselijk klindende staycation, daling van de koopkracht, minder seizoensarbeiders in het toerisme (mochten ze een keer beginnen met de mensen een normaal loon uit te betalen, het zou misschien veranderen) en nog een half dozijn andere uitvluchten hebben ervoor gezorgd dat het slecht gaat in de regio. Wij hebben met onze budgetvriendelijke kamers weinig gemerkt van de crisis. Mensen willen nog steeds op reis, maar ze willen geen 100 euro per dag meer uitgeven aan een hotelkamer. Dan springen wij er netjes uit. Mogen we trouwens even vermelden dat onze Booking.com-score weer naar 9/10 gestegen is?

Wij gaan ons dus voorbereiden op een ander toerisme, in tegenstelling tot de meeste Fransen alhier, die geweldig carpe diem leven. Toegegeven: dat op den bots leven is ontspannen leven, maar geen geld hebben is ook behoorlijk stresserend.

Maar eerst: reisplannen!

Plannen maken, altijd plezant.

Vive la bureaucratie

Zaterdag.
Ik moet gidsen in Carcassonne. Uiteraard ben ik weer veel te vroeg op de afspraak, dus ik loop even tot aan het kasteel. Het zijn Europese dagen van het patrimonium. Ik vraag aan de ingang of de openingsuren dezelfde zijn als normaal, ge weet maar nooit dat ze plots tot middernacht open blijven zoals dat in een normaal Westers land zou gebeuren. Ik moet morgen om 17h30 in het kasteel gidsen en je mag maar binnen tot 17h45. Ze bevestigt. Mijn rondleiding begint om 14h30. Ik sta - zoals het een goede gids betaamt - al om 14h15 klaar. Er zou ook nog een andere gids moeten zijn, een grote groep en die wordt gesplitst. 14h30. Geen groep, noch gids. 14h40. Ik bel de andere gids: antwoordapparaat. We krijgen geen telefoonnummers van de groep. Frankrijk werkt nu eenmaal anders dan België. 14h45. Er komt een groep met gids aan. Het blijkt mijn groep te zijn. Een bende Duitsers die net van Toulouse komen en om één of andere reden vertraging hebben opgelopen. De gids is ook al mee van Toulouse. Ze willen eerst naar het hotel om hun bagage af te zetten. 15h00. We stappen het hotel binnen. De groep is niet alleen te laat, ze zijn ook nog eens verschrikkelijk traag. Normaal doe je die afstand in de helft van de tijd. 15h15. Ein-de-lijk heeft iedereen zijn kamer gevonden en hebben alle vrouwen geplast. We kunnen beginnen. Er is ondertussen ook discussie ontstaan met de reisleider. Hij vindt dat de gidsen alsnog anderhalf uur moeten gidsen. Er is namelijk een contractuele flexibiliteit blijkbaar. Achteraf blijkt dat gelogen. Maar bon, ik kan niet want ik moet om 17h00 thuis zijn. Nog discussie, ik kan niet, einde discussie. 16h15. Mijn goedheid kent geen grenzen, ik heb dus een kwartier langer gegidst dan voorzien. De klanten zijn enigszins ontgoocheld in de korte rondleiding, maar toch content met zo'n fantastische gids. Nu moet ik om 17h00 thuis geraken. 10 minuten wandelen tot aan de auto en 45 minuten rijden zonder overtredingen te begaan. Ik ren naar de auto en rijd terug naar huis via de péage, iets wat ik normaal nooit doe wegens duur en ik hou sowieso al niets over aan een rondleiding. 17h00. Ik ben stipt op tijd thuis, de klanten komen aan, ik sta te klotsen in mijn schoenen van het zweet. Zondag.
Ik moet gidsen in Carcassonne. Naar goede gewoonte ben ik een half uur te vroeg. Ik wacht op mijn klanten aan het kasteel. Ze komen een minuut of 3 te laat, ik zeg hen dat we meteen naar binnen moeten, dat we anders niet meer binnen gaan mogen. - Désolé, c’est fermé. - Ah neen, het is 17h35, het is nog 10 minuten open. - Neen, met de Europese patrimoniumdagen sluiten we vroeger. - Hoezo, ge sluit vroeger? Waarom staat dat dan nergens vermeld? Ik moet een rondleiding in het kasteel doen vanaf 17h30 en nu vertelt gij mij dat ge gesloten zijn. Lang verhaal kort: we mogen niet meer binnen, terwijl diezelfde vrouw daar staat waar ik gisteren aan vroeg of de openingsuren dezelfde zijn als normaal, iets wat ze mij bevestigde. Ik ben niet ad rem, ik besef pas een half uur later dat diezelfde vrouw daar stond, ik vergeet dat in de discussie te gooien. Een discussie die toch nergens toe leidt, nutteloos, zolang ge de president van Frankrijk niet zijt kunt ge het vergeten en dan nog zou hij eerst gebeld moeten hebben om te zeggen dat hij 5 minuutjes later zou zijn. Het personeel aan de ingang van het kasteel is legendarisch: zowat alle gidsen in Carcassonne hebben al discussies met hen gehad. Ze zijn onwrikbaar, bureaucratisch ten top en vooral: ze hebben een hint van macht ontvangen in de vorm van een badge en een walkie talkie. Geef een debiel een badge en een talkie walkie en hij wordt op slag een kleine nazi (heyhey, de wet van Godwin, binnen de 3 minuten!). Zij zijn de baas en dat zullen ze ook laten merken aan het plebs dat aan hun macht onderhevig is. Ik gids de klanten dan maar doorheen het Cité. Zij kwaad en ontgoocheld, maar toch content met zo'n fantastische gids.

En als ik zo'n muur metsel is het niet goed, in Carcassonne is dat een beschermd monument.

Maandag.
Ik bel de toeristische dienst. - Jahaa, wij hadden gezegd aan de klanten dat ze op tijd moesten zijn. - Ze waren op tijd, die kaffers van het kasteel wilden ons niet meer binnenlaten. - Daar kunnen wij niets aan doen, het kasteel is autonoom en beslist daar zelf over. Het is aan de klanten om op tijd te zijn. - Neeje, het is aan die van het kasteel om hun openingsuren te respecteren. Ze kiezen zelf die uren, als ze geen goesting hebben om te werken, trouwens betaald door diezelfde mensen die daar aan hun deur staan, dan moeten ze die openingsuren maar veranderen. Ze kunnen dat, want ze hebben een badge en een walkie talkie. Volgende keer doe ik het niet meer hé. De klanten zijn daar ten laatste om 17h00 of ik ga niet meer gidsen. - Ah, ok, we zullen dat proberen te vermijden... Frankrijk... ge kunt u dat niet voorstellen hoe achterlijk klantonvriendelijk ze hier zijn...

Er waren nog mensen die het niet gemakkelijk hadden in Carcassonne,

deze mevrouw op haar talons bijvoorbeeld...

Terug naar school

Nog twee keer slapen en het is zover. Weer lekker en gezond eten op school, na een zomer pizza en hamburgers.
Heerlijk momenten als Moore probeert de kinderen een cola aan te smeren of als hij ze foto's laat zien van wat Amerikaanse kinderen voorgeschoteld krijgen.

Racial profiling

Onlangs gingen we nog een keertje van shopping doen over de grens. De lokale economie van Spanje steunen, profiteren van behoorlijk lagere prijzen voor alles en de onderdrukte arbeidersklasse een hart onder de riem steken. Onderweg naar Spanje kom je uiteraard enkele tolpoorten tegen. De laatste tolpoort voor de grens, of de eerste als je uit Spanje komt aangereden, is klassiek de plaats waar de gendarmerie grote controles doet. Drugs, mensenhandelaars en terroristen worden tegenwoordig allemaal aan de péage onderschept.

We zagen verschillende auto's aan de kant staan, allemaal in een zekere mate van ontmanteling. Wat opviel was dat alle gecontroleerde voertuigen eigendom waren van mensen met baarden, hoofddoeken en donker vel. Geen Wims en Wendies van deze wereld.

Pro tip: wie drugs, mensen of terrorsiten wil smokkelen kan dat heel eenvoudig doen door een bleekscheet achter het stuur te zetten.

Mocht ik bij elke politiecontrole gecontroleerd worden, ik zou nogal een keer mijn geduld verliezen. Bij de gecontroleerden zagen we vooral gelatenheid. De zoveelste controle. Als je een baard en/of hoofddoek draagt, dan mag je niet protesteren en moet je blijgemutst alles ondergaan...