maandag 5 september 2016

Barge Rosa

Afgelopen week zat ik plotsklaps op een boot. Een kanaaltrip op het Canal latéral de la Garonne. Een Nederlandse barge - péniche in het Frans - die haar oude dag in het zuiden mag slijten. Barge Rosa werd in 1907 gebouwd en kreeg pas in de jaren '50 een dieselmotor aangemeten, voordien werd ze door windkracht aangedreven. Vandaag is Rosa een luxueus drijvend hotel voor acht personen. Kostprijs voor 6 nachten: 3000 à 4000 euro. Per persoon. Inclusief eten, drinken, uitstapjes en 4 personeelsleden die 24 uur per dag klaar staan: een kok/kapitein, een stuurman, een kamermeisje en een chauffeur/gids. 't Is een batje.
Ik besliste op donderdag dat ik op zondag een week op die barge zou vertoeven als chauffeur/gids. Iemand had via Facebook de vraag gesteld of een gids/reisleider geen zin had om dit te doen. De vaste accompanateur was ziek gevallen en de baas zat met de handen in het dunner wordende haar. Het feit dat ik de regio (tussen Toulouse en Bordeaux) nauwelijks ken, laat staan de geschiedenis van elk dorp, was blijkbaar geen beletsel. Een keertje langs het kanaal fietsen levert weinig kennis op.
Ik dus naar Boé op zondagmorgen. Om 6u.

In Boé komt Dominique mij halen. Hij is eigenaar, kapitein, kok en behoorlijk opgelucht. Hij legt me nog een keer kort uit wat me te doen staat en geeft me alle adressen. Rond 14u30 moet ik naar het station van Bordeaux rijden om de gasten op te halen. Vier stuks in totaal, twee Amerikanen en twee Australiërs. Gezamelijke leeftijd ruim boven de 300 jaar.

Stipt 16u20 kom ik aan (Bordeaux is een ramp per automobiel), vind de klanten, maak kennis en breng ze naar de boot, alwaar de gehele bemanning hen opwacht met champagne.
Die bemanning bestaat naast Dominique uit kamermeisje Elisa, een Schotse die een groot deel van haar leven in Spanje woonde en nu al enige jaren in de Alpen, en stuurman Joël, een man die geboren en getogen is op binnenvaartschepen.

De volgende ochtend vertrekt de boot om 9u richting Sérignac-sur-Garonne. Ik moet de bestelwagen naar daar brengen en zorgen dat er geen onverlaten de "gereserveerde" ankerplaats innemen. Ongeveer een kwartier later ben ik in Sérignac, terwijl de boot er pas rond 13u zal aankomen. Het wordt al snel duidelijk dat het wachten een zware taak wordt. Ik bevind me in het hol van Pluto en ik kan daar niet weg.
Sérignac-sur-Garonne

Na het middageten neem ik de gasten mee naar het Domaine de Lapeyrade. Een familiebedrijf waar nog volgens een eeuwenoude traditie Armagnac gestookt wordt. De klanten krijgen uitleg in het Frans en ik vertaal. Daarna mogen we de cave bezoeken om af te sluiten met enkele proevertjes. Het stadje Nérac is eigenaar van het kasteel waar koning Henry IV opgroeide. 

De boot ligt onder een metalen brug aangemeerd. Mijn kajuit bevindt zich letterlijk onder het verkeer dat met donderend geraas over de brug rijdt. Het wordt een slapeloze nacht.
De volgende ochtend bezoeken de klanten eerst de markt met Dominique. Dat geeft mij de kans nog wat rond te lopen in Sérignac.

Na het ontbijt op de markt vertrekt de barge richting Buzet sur Baïse (spreek uit: bai-ize, niet baise). Van daar gaat het met de auto naar Vianne, een volledig ommuurd stadje. Net buiten de stadsmuren blaast een man glas op ambachtelijke wijze. 

Het is buiten 33 graden en de glasblazer stookt zijn oven gloeiend heet. Heerlijk. 
Vianne is een stadje dat in de middeleeuwen gesticht werd om de grens tussen Frankrijk en Navarra te bewaken. Het is volledig ommuurd en heeft vier toegangspoorten. 's Avonds wordt er gegeten in een restaurant dat zich in een middeleeuwse versterkte molen bevindt: Barbaste. (Barbaste ligt op 6 km van Nérac, waar we gisteren waren. Door handig gebruik te maken van de vaartijden lijkt het voor de klanten alsof de plaatsen meerdere steenworpen en boogscheuten van elkaar verwijderd zijn)

De volgende ankerplaats is Le Mas d'Agenais. In de kerk van Le Mas d'Agenais is min of meer per toeval een echte Rembrandt terecht gekomen. Daarna bezoeken we een kleine geitenkaasmakerij, waar rondgeleid en geproefd wordt. 

Op donderdag legt de boot aan in Meilhan-sur-Garonne en rijden we van daar naar het chateau de Duras. Een bezoek aan het kasteel en bijhorende dorpje.


De laatste dag vaart de boot naar Castets-en-Dorthe, de eindhalte. Daar aangekomen wordt iedereen in de auto geladen voor een bezoek aan St.-Emilion. Het stadje vangt een miljoen toeristen per jaar. Na het rondslenteren in St.-Emilion is het de hoogste tijd voor een wijnproeving. De gasten zijn ondertussen al een week in Frankrijk en hebben nog geen wijnboer bezocht. We bezoeken Chateau Beauséjour-Bécot. Een kasteel met wijngaarden. Het is een premier grand cru classé, dus we worden met de nodige égards rondgeleid. Een bezoek aan de oude steengroeve, nu wijnkelder, mag uiteraard niet ontbreken. In een hoekje liggen enkele tientallen flessen van vele jaren oud. Af en toe wordt daar eentje van open getrokken. Voor speciale gelegenheden. 




 De laatste avond keuvelen we nog wat met de klanten, die daarna van hun laatste avondmaal kunnen genieten. De volgende ochtend moeten ze terug naar Bordeaux gebracht worden, dat nu veel dichterbij is. Hoera!

vrijdag 2 september 2016

De minder ideale klant.

Gisteren hadden we het over de ideale klant. Vandaag het omgekeerde.

U reserveert enkele weken op voorhand. U geeft aan dat u tussen 18u en 19u zal aankomen.
Een dag voordien belt u om te bevestigen. De dag zelf stuurt u een berichtje dat het een kwartiertje later wordt. U komt aan om 19u15, betaalt, betrekt uw kamer en gaat 's avonds een hapje eten. U komt rond 21u30 terug en sluipt muisstil naar uw kamer.
's Morgens na het ontbijt doet u de hele afwas, u gooit nog wat wc-eend in het toilet en vertrekt om 8u30.

Einde.

donderdag 1 september 2016

De ideale klant

De zomer is bijna afgelopen, dus hebben we weer straffe verhalen kunnen verzamelen. We hadden er een tijdje geleden al eentje, maar ondertussen hebben we een steekkaart gemaakt van de ideale klant.

(kuch)

U boekt ruim op voorhand een kamer voor twee personen. U geeft het verkeerde telefoonnummer op en u reageert niet op e-mails.

Voor een fijn persoonlijk tintje meldt u dat iemand in uw gezelschap in een rolstoel zit en dus een aangepaste verblijfsplaats nodig heeft. Als de eigenaar u laat weten dat - zoals tevens vermeld op de boekingsite - alle slaapkamers zich op de eerste verdieping bevinden, vindt u het bijzonder vreemd dat een B&B geen lift heeft.

Op de dag van uw verblijf komt u bij voorkeur in de voormiddag aan, terwijl andere klanten nog aanwezig zijn. Mocht het niet lukken om er zo vroeg te raken, dan ten laatste om 14u. De klanten van de vorige avond zijn dan al weg, maar met een beetje geluk is de kamer nog niet gepoetst. U laat in ieder geval niet na om uw ergernis te laten blijken dat uw kamer nog niet beschikbaar is, ondanks het feit dat u gemaild werd met de ontvangsture en de eigenaars u aanbieden om uw bagage al achter te laten.

Bij de betaling dingt u af op de prijs van een overnachting. 39 euro is nogal veel voor een kamer in het hoogseizoen.

Als u het echt netjes wil doen, dan belt u rond het middaguur om te melden dat u al om 12u zal aankomen. De eigenaars geven toch toe als u ze voor een voldongen feit stelt. Uiteindelijk komt u pas om 18u aan, want uw kinderen wilden eerst nog naar de zee/de zoo/het toilet/de manège. Dat u de eigenaars zes uur laat wachten is niet zo erg, die hebben niets anders te doen.

U parkeert uw auto bij voorkeur voor de garage van de buren. Die vinden dat niet erg. De (gratis) parking is maar liefst 25 meter ver. U gaat niet op reis om te wandelen. Hoe komt het trouwens dat een B&B in een klein dorp geen eigen afgesloten en gratis parkeergarage heeft, maar dat u aan de kant van de weg moet parkeren?

U komt uiteraard niet met 2 overnachten - zoals geboekt - maar u brengt minimum 2 kinderen mee. Mocht u vijf kinderen hebben, dan reserveert u twee tweepersoonskamers voor zeven personen. Kinderen zijn opvouwbaar en slapen wel op de grond, in het dressoir of op het handdoekenrekje. Die drie euro extra voor een kinderbedje steekt u fijn in uw zak. In de gemeenschappelijke woonkamer staan sofa's waar de kinderen in kunnen slapen. U vindt voor alles een praktische oplossing.

10 minuten na uw aankomst smokkelt u de hond naar binnen. Als de eigenaar u wijst op het feit dat huisdieren niet toegelaten zijn ontkent u in alle toonaarden dat u hiervan op de hoogte was. Als de eigenaar u vraagt waarom u uw hond dan stiekem mee naar binnen brengt en niet gewoon bij het inchecken is dat volgens u omdat -euh- welja, daarom. De hond zit graag in de auto als het 40 graden is. Dat. Ha!

Na enkele minuten stelt u vast dat u het Wi-Fi paswoord niet kent. U gaat even bij de eigenaar informeren. Dat het in de woonkamer en keuken ophangt had u niet gemerkt. Font 120 is piepklein.

Uw kinderen horen onafgebroken met veel geweld in het zwembad te springen (bommetje). Er moet zoveel mogelijk water uit het zwembad. Water is immers onbeperkt beschikbaar tijdens een hittegolf. Het zijn vooral de anderen die zuinig moeten omspringen met water.

Na al dat gespring hebt u een hongertje gekregen. Gelukkig hebt u zelf een Airfryer™©® en wafelijzer meegebracht, want die staan niet in het appartement. Minpuntje.

Het is 40 graden. De beste manier om het huis af te koelen is op het middaguur alle ramen open te zetten. Vreemd genoeg wordt het dan nog warmer. U klaagt over de warmte. U bent niet naar het zuiden van Frankrijk gereisd om het warm te hebben.

U zet de Airfryer™©®, het wafelijzer, de microgolfoven, de koffiezet en de waterkoker allemaal tegelijk aan, ondanks een vriendelijk verzoek dat niet te doen. De stroom valt vreemd genoeg uit terwijl u slechts 18.000 ampère gebruikt. U gaat even melden bij de eigenaar dat de stroom uitgevallen is.

U eet niet aan tafel in de keuken tussen het plebs, maar neemt uw frieten/pizza/hamburgers/kippenvleugels mee naar uw slaapkamer om ze in bed op te eten. U vindt vet- en/of tomatenplekken op de lakens niet zo erg als u ze zelf gemaakt heeft.

Afwassen is overbodig, net zoals de tafel afruimen. Een andere gast doet dat wel. In het slechtste geval blijft alles tot de volgende ochtend staan en doet de eigenaar het wel. Mocht u hoogst uitzonderlijk een onweerstaanbare drang voelen om af te wassen: er is een vaatwasmachine. Twee borden en twee glazen is voldoende. U wilt de vaatwas niet overbelasten.

U ontdekt dat de gsm-ontvangst niet zo denderend is. U gaat even bij de eigenaar informeren wanneer hij daar iets zal aan doen. Een gsm-mast in de tuin bouwen of zo.

U laat een karton melk vallen. U etaleert enkele krachttermen, geeft het dichtstbijstaande kind een mep, raapt de doos op en plaatst ze druppend terug in de koelkast. U laat de plas melk liggen. Dat voedt de laminaatvloer en wordt handig verspreid door de voetjes van aanwezige kinderen. Die zurige geur ontwikkelt zich pas binnen enkele dagen, dan bent u al lang weer weg.

Rond 22u krijgt u een hongertje. U gaat even informeren bij de eigenaar waar het dichtstbijzijnde restaurant is. Met restaurant bedoelt u KFC. U haalt snel een kuip kippenvleugels bij KFC in Narbonne. U had onlangs nog 3 euro uitgespaard, die komen nu goed van pas. De half afgekloven botjes gooit u in de papiermand, het enige afvalemmertje waar geen plastic zakje in zit. Afval scheiden doet u sowieso op uw eigen manier. Gebruikte zakdoekjes horen bij het PMD.

In de gemeenschappelijke koelkast is een legger per kamer. Handig, maar een beetje weinig. U verspreid uw voedsel over de hele koelkast. De andere gasten moeten maar wat minder eten meenemen op reis.

In de koelkast staan drankjes die voor een prikje te koop zijn. U drinkt de halve koelkast leeg en "vergeet" uw drank te betalen. Later beseft u dat dat toch niet netjes is en vervangt u de opgedronken pintjes door de goedkoopste panaché fraise (*) van den Aldi.

U plast bij voorkeur naast het toilet. U mikt goed zodat niet alleen de bril en vloer bespat worden, maar ook het vuilnisemmertje, de muren en de wc-rol. Zeker als u het gemeenschappelijke toilet gebruikt. Dat u "racestrepen" in de pot laat zitten staat buiten kijf.

Niet elke kamer heeft zijn eigen zwembad. Dat is een minpunt. U verspreidt uw handdoeken en kleren over alle tuinstoelen en laat ze daar de rest van de dag liggen. De andere klanten moeten zelf maar hun tuinmeubelen meebrengen.

U krijgt de tv niet aan. U gaat even informeren bij de eigenaar hoe de tv werkt. Zet de televisie op maximum volume. Er zijn amper 800 kanalen waarvan slechts 25 Franse. Het feit dat u op reis geen tv kunt kijken is behoorlijk ergerlijk. U gaat op reis om dingen te zien. Op tv. De tv is geen flatscreen. Nog een minpunt.
U laat uw kinderen tot ver na middernacht door de gangen racen en in de keuken schreeuwen.
U telefoneert met de luidspreker aan.
Andere gasten hoeven niet te slapen, het is vakantie.

U ontdekt een kaartspel. U sluit de avond af met een gezellig en bij voorkeur luidruchtig spel. U gebruikt de spelregels van een ander spel om de score te noteren. U verspreidt de kaarten achteraf over het hele huis. U laat uw kinderen enkele kaarten scheuren, op die manier wordt het spel boeiender voor toekomstige klanten.

U laat het slaapkamerraam 's nachts open staan en laat de lichten branden. 's Morgens klaagt u over de muggen.

Uw kinderen zijn nog niet zindelijk. Maar u gebruikt geen luiers, want dat helpt ze niet om zindelijk te worden. U hoeft de lakens toch niet zelf te wassen. Noch de onderlakens. Noch de matrasbeschermer. Noch de matras.

U breekt iets. Als u het kunt verstoppen, fantastisch. Kunt u het niet verstoppen, zorg er voor dat het lijkt alsof het niet kapot is. Mocht ook dat niet lukken, dan steekt u het op de kinderen. Nog een goeie tactiek is zeggen dat het niet erg stevig was en gewoon uit elkaar viel toen u het vast nam. Een deurklink bvb.

Als u 's nachts moet plassen, dan doet u dat met de deur van het toilet open. Er is toch niemand anders wakker die u kan komen storen.

's Morgens bezet u de gemeenschappelijke badkamer zo lang mogelijk. U zorgt er ook voor dat er na uw badkamerbezoek minstens een centimeter water op de vloer staat en laat zoveel mogelijk tandpastaresten achter in de wasbak. Uw washandje laat u in het bad liggen en uw vuile onderbroek midden op de vloer.

Tijdens het ontbijt stelt u vast dat iemand de afwas niet gedaan heeft. Gelukkig vindt u nog een plastic beker waar u koffie in kunt zetten. Laat de koffiepads in de machine zitten.

Broodkruimels horen op de grond. Koffie ook. Confituur hoort op de stoelen. U gelieve zich niet te vergissen.

U rolt uw sigaretten op de keukentafel, op de sofa, de kast, de vloer. Tabak houdt de beesterij weg. Roken doet u binnen, het raam staat open dus is het tegelijk buiten.

Als de eigenaar u rond 12u00 vriendelijk vraagt of u nog lang zal blijven - het is al even na 10u00, de normale uitchecktijd - belooft u binnen 15 minuten weg te zijn. U dacht dat 10u00 een suggestie was, geen richtlijn. U vertrekt uiteindelijk om 14u30. Andere klanten mogen pas vanaf 17u00 aankomen, daar bent u van overtuigd. Twee uur is meer dan genoeg tijd om een appartement van 100 m² met vier slaapkamers en twee badkamers te poetsen en alle bedden op te maken.

Vlak voor u vertrekt neemt u nog vlug alle resterende koffiepads en het toiletpapier mee. U hebt nog een lange reis voor de boeg en alles is betaald.

Bij het vertrek vermeldt u nog hoe heerlijk het was en wat een fantastisch verblijf u had. Dat u de accomodatie bij al uw vrienden zal aanraden en vast nog een keer terugkomt. Het enige minpuntje is dat de andere gasten nogal veel lawaai maken als ze 's morgens vroeg om 9u opstaan.

U neemt de sleutel van uw (gesloten) kamer mee. U beantwoordt uw telefoon niet als de eigenaar u belt om te vragen of u toevallig de sleutel meegenomen hebt.

Drie weken later: u schrijft een vernietigende kritiek op de boekingsite.

Bovenstaande gebeurtenissen zijn fictief. Mochten ze op bestaande gebeurtenissen lijken, dan is dat toeval. Het bijzondere aan deze opsomming is dat bijna al deze fictieve dingen tijdens het verblijf van amper 5 of 6 gezinnen gebeurden.
Gelukkig zijn er honderden andere klanten die wel beschaafd, netjes en vriendelijk zijn. Waarvoor onze eeuwige dank. Binnenkort publiceren we hoe het niet moet.

L'urgent est fait, l'impossible est en cours, pour les miracles, prévoir un délai.

De zomervakantie is begonnen, 't is te zeggen officieel morgen, maar ge ziet dat de meeste mensen aan het uitbollen zijn. De scholieren ...