Juni

Manmanman, wat vliegt de tijd... Het wordt alweer juli morgen...

De grote vakantie begint, of - als je in het onderwijs werkt - is al een dikke week bezig. De drukte neemt toe, de toeristen gaan weer massaal met z'n allen de belangrijkste bezienswaardigheid van Europa ontdekken : de file. Ik ben wat blij dat ik 90% van mijn verplaatsingen met de fiets kan doen en de overige 10% met de motorfiets. Onze auto staat overigens niet stil, hij wordt fluks gedeeld en brengt ons tegenwoordig meer op dan hij kost. Hoera ! Terwijl ik dit schrijf is onze auto op vakantie in Salou. Daar kan hij vast mooi bruin worden (yup, een mopje gestolen van Hugo Matthysen). 

De werkzaamheden bevinden zich in een kantelfase. Voor het eerst sedert we in Montpellier wonen gaan we een tamelijk normaal vakantieseizoen in. Mensen kunnen reizen, er zijn weinig tot geen restricties, iederéén gaat dit jaar op reis. Letterlijk. Alle hotels, campings, AirBnb's,... alles vol (yup, een mopje gestolen van In De Gloria). 

Het gidsen in Montpellier verliep momenteel nog op een laag pre-hoogseizoen pitje. 18 wandelingen, voor zo'n 125 personen. Dat zijn nog altijd kleine groepjes mensen, de Freetours in Montpellier zijn nog altijd erg onbekend. 

Ook vervelend : mensen die reserveren en niet afkomen. Aangezien elke reservatie ons 2 euro commissie kost, moeten die no-shows geregistreerd worden, want anders betalen we aan het einde van het seizoen honderden euros commissie voor mensen die nooit zijn komen opdagen. Extra administratie dus.

Minder vervelend : mensen die niet reserveren, maar toch afkomen. Geen commissie te betalen, maar we weten eigenlijk nooit op voorhand hoeveel mensen mee zullen gaan. Soms annuleren we een wandeling omdat er maar 2 mensen gereserveerd hebben, maar zoals vanmorgen bleek : 2 mensen hadden gereserveerd, uiteindelijk waren ze met 10. Heel anders dan gisteren, met 6 reservaties en niemand die kwam opdagen...

Het paard dat ik bereid ...

Nu de raporten uitgedeelt worden steigt het aantal online hoeraberigten : "ik ben geslagen !" Of : "ik ben geslaagt !" 

Het gaat met rasse schreden achteruit, dat taalgevoel en zelfs de taalvirtuositeit van de Vlaming, bij de Hollander was het al langer om zeep. Emeils en texten bevatten steets meer fauten, niet omdat mensen niet langer kunnen sgrijven, maar omdat ze zich er niets meer van aantrekken : "ik zou is iets willen vragen over men verlof die binnenkort doorgaat". Gruwelijk en erger dan een dt-fout vindt ik persoonluk.

Het is lego dat we meer uitleg moeten vragen omdat een imeil onbegrijpelijk is.

Onlangs leesde ik een bericht van iemand, ergens op het internet : "het paard dat ik bereid". Ik stelde mij daar meteen iets culinairs bij voor : hoe zou die persoon dat paard klaarmaken ? Bij verdere lezing bleek die persoon een paard te berijden en had hij een nieuw zadel nodig ... Hopelijk had de kok dat bericht niet eerst gelezen.

Taalfouten zijn niet altijd onschuldig : zelfs leestekens zijn van belang. 

De pastoor, zei de koster, kan zijn handen niet van kinderen houden.

De pastoor zei, de koster kan zijn handen niet van kinderen houden.

Het kan dus behoorlijk belangrijk zijn voor je carrière.

Gelieve er rekening mee te houden bij uw volgende emeel, dank u.

Plets

Die dag op de place de la Comédie...

De rondleiding gaat van start met een achttal klanten, waaronder twee Gentenaren. Ik ben 5 minuten aan het praten als plots een wolk breekt. De regen valt met zwembaden uit de lucht. Noah begint in aller ijl een ark te bouwen. We schuilen onder een luifel waar ik mijn stand-up verder zet.

Plots gaat een vrouw achter mij onderuit. Je moet weten: de plavuizen van de Comédie veranderen als ze nat worden in een gladde ijspiste. Dat is een pleonasme. Op spekgladde stenen met teensletsen is geen goed idee. Haar gsm vliegt door de lucht in een plas, haar teenslets in een andere plas. We rapen de gsm en de vrouw op en bij elkaar en na enkele minuten zet ze haar glibbertocht voort... om 5 meter verder weer tegen de tegels te smakken. Gelukkig was het allemaal maar blauwe plekken. 

Een halve minuut later gaat een fiets spectaculair overkop. De fietser zelf blijft miraculeus op beide voeten staan, alsof de fiets een eigen pad koos. 

Bizarre toestanden die gefilmd zouden moeten worden en een bewogen begin van een avontuurlijke tocht vol gevaren. 

P. S. Een pint voor wie de muzikale referentie snapt in deze blog post! 

Vleespoppen

Op 1 oktober komen de Meat Puppets naar Montpellier. De wie? Awel, de band die letterlijk niemand kende tot Kurt Cobain drie van hun nummers coverde op hun legendarische unplugged concert.

De Meat Puppets brachten hun debuut uit in NEGENTIENTWEEENTACHTIG. Veertig jaar geleden ! Oh my ! 

Ik kocht na Nirvana hun plaatje met o.a. Lake of Fire in De Kaft. Iemand had dat dus gekocht en dacht "wat een rotzooi", waardoor het in de tweedehandswinkel terecht kwam en zo in mijn handen. Als je Too high to die tegenwoordig opzet, dan is je eerste gedachte "hoe nineties kun je klinken?". Maar wel een trip down Memorielaan.

Allez, we zullen dan maar eens naar bejaarde mensen gaan kijken zeker...

RIP

Eerder dit jaar verkochten we onze trouwe Berlingo aan een Brit die in de Aude woont, maar een bedrijf runt in de Alpen. Meer bepaald in Morzine, waar de 1% van de 1% op wintersportvakantie gaat.

Hij zocht een degelijk bestelwagentje en vond de onze.

Een tijdje geleden rinkelt de telefoon. David : "hi, hoe gaat het er nog mee, alles goed, enzovoort. Zeg, ik zou een bewijs nodig hebben dat ik de auto van jou gekocht heb voor dat bedrag." 

Ah ja, natuurlijk. Dat gaat wel maar gewoon een brief zijn hé.

"Geen probleem, kun je mij dat doormailen?"

Tuurlijk. Zou ik ook mogen vragen waarom?

"Awel, één van onze medewerksters heeft de auto perte total gereden. Er stak een hond de straat over en ze is uitgeweken en tegen een boom gereden. Nu wil de verzekering mij maar 1.000 euro betalen, terwijl ik veel meer betaald heb en ze geloven mij niet."

Onze Berlingo zeg, die 14 jaar op de teller had en nog vele jaren had kunnen meedraaien, mocht een onnozel wicht niet op haar GSM hebben zitten kijken, want laat ons wel wezen : "een hond die de straat oversteekt" is codetaal voor "ik was aan het surfen achter het stuur".

Hij heeft er niet veel plezier aan beleefd. 

Cultuurverschillen

Hoe raar het ook klinkt, er zijn behoorlijk wat cultuurverschillen tussen het zuiden van Frankrijk en het noorden van België. Uiteraard werken de mensen hier zogezegd minder hard, al zou ik dat betwijfelen. Veel mensen zitten hier ook in stresserende jobs met veel uren. Officieel werkt de Fransman 35 uur per week, in realiteit zal dat wel 40 uur of meer zijn.

Grotere verschillen zijn er in vriendelijkheid. De Fransen zeggen vriendelijk goeiedag, ook in de supermarkt, ook als ze je niet kennen. Als je hulp nodig hebt, dan wordt die vaak gegeven zonder ernaar te vragen. Het verhaal van klanten die door hun taxichauffeur afgezet worden in de tunnel onder La Comédie en daar aan hun lot overgelaten worden, tot een camionette stopt met twee mannen die hen vragen wat ze daar staan te doen. De Amerikanen kunnen geen woord Frans, de werkmensen geen woord Engels. Toch worden die mensen uit de tunnel geholpen en met hun bagage en al afgezet (als in : daar ter plekke gebracht, niet als in : opgelicht) in hun hotel. Doe dat maar eens na, beste Vlaming. Of het verhaal van mijn verloren rugzak of fietssleutel...

Eén van de verschillen die niet meteen opvallen, maar waar ik mij al een tijdje het hoofd over breek : in Frankrijk mag je niet tegen iemand zeggen dat hij een fout gemaakt heeft. De persoon zelf zal, als hij door heeft dat hij een fout maakte, zich meteen verontschuldigen, maar iemand anders beschuldigen van fouten is not done. Ze gaan meteen door de rooie, er wordt gescholden en geroepen. Maar, er is een uitzondering : je mag wel iemand op zijn fouten wijzen die op de sociale ladder "onder" jou staat. Dat betekent dat de baas zijn personeel mag uitkafferen, maar niet omgekeerd, want als je iemand op zijn fouten wijst, dan ga je ervan uit dat je hoger staat dan hem.

In het verkeer : iemand vergeet een voorrang van rechts te geven, schrikt, doet teken "sorry, mijn fout". Niets aan de hand, de ander accepteert de verontschuldiging en rijdt verder. Heel anders gaat het als iemand vergeet een voorrang van rechts te geven, zich niet verontschuldigt en de ander begint te kafferen. De mens in fout gaat zich niet meer verontschuldigen, want "die andere is onbeschoft en voelt zich waarschijnlijk beter dan mij". De andere plaatst zich boven jou en dat kan niet door de beugel. Er wordt heen en weer geroepen, getoeterd en gemiddenvingerd.

Idem als iemand nog maar eens zijn gsm belangrijker vindt dan veiligheid in het verkeer. Als ze zelf door hebben dat ze het twee keer groen hebben laten worden zonder door te rijden, dan is het van sorrysorrysorry. Als je het aandurft om te claxoneren is het van :

Rare jongens, die Fransen.

Montpellier = Gent

Ik zei het al eerder, Montpellier is Gent met beter weer en meer Fransen. Ze hebben het hier nog niet helemaal door, maar alle tekenen zijn er dat Montpellier langzamerhand het Gent van het zuiden wordt.

Welke foto werd in Gent genomen, welke in Montpellier ? Ik zou het niet kunnen zeggen...

FAV

Festival des Architectures vives, of FAV, is een klein architecturaal festivalletje in Montpellier. Het stelt op zich niet zo heel veel voor, een stuk of 10 installaties. Dit jaar was het thema de vergankelijkheid. Of zoiets.

Het boeiende aan dit festivalletje is dat er deuren open gaan die normaal gesloten blijven. In Montpellier staan enkele tientallen hôtels de ville. Massieve gebouwen waar de gewone sterveling normaal niet binnen raakt, wegens privé. Die hôtels de ville waren eigendom van steenrijke Montpellériens, die gigantische stadspaleizen lieten bouwen. Geen hotels om tijdens de vakantie te verblijven dus, maar privéhuizen van de lokale Jeffen Bezossen en Elons Musks. 

Een traphalletje...

Een binnenkoer met gargouilles

Pilaren gemaakt van zand dat langzaam wegstroomt

Een grondstaal uit een verre toekomst, als de mens verdwenen is zal een deel van het grondstaal er helemaal anders uit zien dan de rest.

Nog een trapje, waarschijnlijk voor het personeel

De binnenkoer van de universiteit

Een project waarbij "onkruid" tussen de tegels groeit. Het publiek mag het onkruid verwijderen. Het onkruid zijn eigenlijk zakjes met zaden die je thuis of ergens anders kunt zaaien. Je weet niet van welke planten de zaden zijn...

Iets met een hoop staafjes, meer dan 1000 zegdigden ze, ik geloof ze.

Nog een binnenkoertje, met schelpmotief

SOS boodschap in een fles

Ik schreef zelf ook een boodschap. Benieuwd wie die ooit gaat begrijpen :)

Nog een binnenkoertje met iets met gordijnen.

Spelen met blokken

Een ander traphalletje, bijzonder hoe die vaak versierd zijn met reusachtige schilderijen

Iets met een plastic cirkel die in stukjes gesneden werd en waar dan een mobile van gemaakt werd.

Allen hierheen !

Canicule

De eerste hittegolf van het jaar is een feit. Officieel is het nog 4 dagen lente, in onze hoofden en lijven is het al volop zomer. Vandaag steeg het digitale kwik op ons terras (in de schaduw!) tot boven de 40 (!) graden. Heerlijk weer om een fietstochtje te doen of een marathon te lopen.

Het Franse woord voor hittegolf is canicule. Dat komt van het Latijnse woord canicula, oftewel klein teefje in het Nederlands. 

Què?

Ik luisterde deze ochtend naar de radio en daar legde de mevrouw van het weerbericht haarfijn uit hoe dat komt.

Het woord canicula werd toegepast door de Romeinse schrijver Marcus Terentius Varro, om het oude Griekse κύων kúôn te vertalen. Canicula is de helderste ster in het sterrenbeeld Canis Major, Grote Hond, de ster die we tegenwoordig Sirius noemen. Het is bovendien de helderste ster tout court aan de nachtelijke hemel. Sirius verschijnt boven de horizon rond 19 à 24 juli (afhankelijk van de breedtegraad), de heetste tijd van het jaar. De ster komt op hetzelfde moment op als de zon, waardoor onze verre voorvaderen dachten dat er een verband was tussen het verschijnen van deze ster en de grote hitte. 

Vandaar de naam canicule. 

Geef toe, een pak interessanter dan het alledaagse hittegolf. 

Morgen wordt het overigens maar 30 graden meer. Een temperatuursdaling van maar liefst 10 graden. Dat wordt rillend de dag door. 

Been

En toen stond er een mevrouw met maar 1 been voor mij in de winkel...

Gefop!

Gezichtsbedrog, want ze had wel degelijk twee normaal functionerende benen, haar rechter been staat op haar winkelkar, precies voor haar linkerbeen.

Potager

Een projectje is onze groententuin. Tuintje, beter gezegd. Begin deze lente plantten we vanal. 

Ondertussen zijn we twee maanden verder en hebben we gemerkt : de grond is hier zeer mager. Prei of groeit niet, radijzen doen een beetje alsof, maar worden niet groter dan een kleine knikker en de courgettes vallen van de plant voor ze groot genoeg zijn om op te eten. In totaal hadden we 11 bonen en de paprika's lijken de strijd ook opgegeven te hebben. Onze aarbeien boden ons al 1 aardbei aan. 

Alleen de tomaten en de courgettes doen het behoorlijk. Niet toevallig leden van dezelfde familie. Ook de sla heeft niets te klagen, na een ietwat trage start.

Ziet ne keer hoe proper!

Schoon wel, zo'n courgette. Nu nog wat courgettes en dan is het helemaal leuk.

De volledige oogst aardbeien tot nu toe

Zwarte eieren

Jawel, de volledige oogst tuinbonen. Dat wordt indigestie!

Mutabal !

Project 2023 staat dan ook al klaar. De terrasplanken van ons terras boven gaan er uit en dat zullen diepe plantenbakken worden, vol met verrijkte aarde.

Brainfart

Gesprek ten huize W :

Hij : "Ik zoek een dinges, ge weet wel... zoiets om vloeistof door te gieten... met een puntvorm..."

Zij : "Een puntzeef, dat hebben we niet meer."

Hij : "Nee, zo'n ding, allez ik zou het duizend keer zeggen. In het Engels is het een funnel."

Zij : "Ah, een trechter..."

Hij : "Ja natuurlijk, een trechter! Hoe kan ik daar nu niet opkomen..."

Herkenbaar? Dat heet een woordvindingstoornis of woordvindingprobleem en is perfect normaal.

We praten allebei meer Engels en Frans dan Nederlands gedurende de dag. Ik merk dat Nederlandse woorden, zeker degene die je niet elke dag gebruikt, soms wat moeilijker op te dissen zijn. We spreken nog niet over de bedkamer als we gaan slapen, maar ik ken mensen bij wie dat wel gebeurde.

Een hele tijd geleden las ik over dit fenomeen. Veel mensen denken dat er iets mis met hen is, een of andere neurologische aandoening, zoals afasie. Maar waar afasie een echt medisch probleem is, is dat niet het geval als je occasioneel een woord vergeet. Ik las bvb. over een fysicaprofessor die tijdens zijn les niet op het woord atoom kon komen... Die mens had dat woord wellicht al een millioen keer gebruikt. Af en toe niet op een woord kunnen komen is dus een perfect normaal taalverschijnsel. Het kan ook gewoon wat vaker voorkomen als je meer gespannen bent of meer stress hebt.

Ik citeer : "Woordvindstoornissen zijn meestal wisselend aanwezig: het ene moment kunt u gewoon op een woord komen en een half uur later komt datzelfde woord niet bij u naar boven. Ook gaat het om zowel eenvoudige woorden ('kaas', 'stoel') als om meer complexe woorden die u misschien minder vaak gebruikt of die abstract zijn ('trechter', 'blijdschap')."

Bijzonder frappant dat in het voorbeeld het woord trechter opduikt...

Ik zoek elke week wel een keer of 2, 3, 4 naar een woord. Daarom zocht ik dat even op en blijkt dat er inderdaad meerdere aandoeningen zijn waarbij het wel een probleem wordt : afasie, een beroerte, MS, Alzheimer, Parkinson en ook... problemen met de schildklier ! Plots wordt het wel heel verbazend en tegelijk geruststellend.

Er is in ieder geval iets grondig fout met het internet tegenwoordig : ik ga op zoek naar een medisch probleem en het antwoord is niet "kanker".

Hips

Ik heb het niet opgezocht, maar het moet van juli 2020 geleden zijn dat ik een bierwandeling deed in Montpellier. De rondleiding die ik creëerde in de winter van 2020 en die meteen op het schap mocht wegens lockdown en daar dan meer dan 2 jaar bleef liggen, met 1 uitzondering.

Gisteren was het dan eindelijk nog eens raak. 8 Nederlanders, 2 Denen en 1 Française gingen met mij mee op pad door de straten van Montpellier op zoek naar de heilige graal : bier.

De 8 Nederlanders hadden het grappigste reisconcept van de wereld bedacht. Eén van hen had een e-mailadres gemaakt en van daaruit iedereen uitgenodigd voor een weekendje onbekende bestemming. Iedereen ontving een vliegticket waarbij de bestemming doorgestreept werd. De enige tip : het zal warm zijn. De dader stuurde de e-mails ook naar zichzelf en bleef volhouden dat hij ook van niets wist.

In de luchthaven kreeg iedereen enkele minuten voor het boarden een e-mail dat de bestemming Montpellier was. 

Pas na de landing moest de reisleider zich bekend maken en bleek er een heel programma klaar te staan. 

De 8 dienden zich aan, verrast dat een Nederlandstalige heb opwachtte. De baas vertelde mij meteen dat niemand wist wat hen te wachten stond, waarop ik reageerde met "dan zal ik nog even wachten met verklappen dat we gaan basejumpen... Oeps... ". Er ging er meteen eentje lopen.

De rondleiding ging van start met een kleine intro over Montpellier en de Languedoc-Roussillon, de grootste wijnregio ter wereld. De jongens gingen er natuurlijk meteen van uit dat het een wijnproeverij zou worden. Verrassing! Bier! 

Ik was stiknerveus. De kennis zat ver na 2 jaar. Gelukkig was het een hele lieve groep en deed iedereen alsof ze het geweldig vonden. 

Enige vergetelheid, ik heb gene ene foto gemaakt... 😭 Daarom krijgen jullie wat foto's van Montpellier. 

De reviews van afgelopen maand

Ik weet dat eigen lof stinkt, maar héy, het is hier mijn weblog, dus sue me! 

John K.

Excellent interesting overview of this lovely city

Definitely worth taking this tour! Especially if you have never been to Montpellier before. Our guide, Wim was excellent: knowledgeable, friendly and overall a delightful guy. And speaks fluent English. Our two hour tour went a little over two hours and I'm glad it did. We discovered a lot of parts of the centre of this lovely city and learned the interesting history of the city and its region. I absolutely recommend this tour without hesitation, but would advise taking it in the morning, as we did, because I think it could get quite hot in the afternoon.

Thanks, Wim!

Paul M.

Wonderful guide and tour!

Great tour guide!Bery knowledgeable and articulate. Great sense of humor as well. Pointed out details an historical sites that you would never notice wondering about on your own. Highly recommended.

Anne B.

Wonderful City Tour!

Myself and my husband thoroughly enjoyed every moment of the walking tour of Montpellier with our guide Wim! It was a perfect combination of history, fun and tips on the city! We found out about some great places to eat and the best boulangerie in the city! Wim was such a lovely guide - very knowledgeable with a warm and engaging personality! It was perfectly paced and there is nothing I could fault about it. Will bring my friends when they're over! Thank you Wim!

Anne-Sophie

Best City Tour

We had the best City Tour ever with Wim Today! He is funny and Kind and showed us all the places in the City. It made us wanna stay longer and we‘ll definetely come back soon. Montpellier is great, that is what we learned with Wim! I would highly recommend doing this Tour:) thanks a lot!

BizLuxTrvlr

Great walking tour of the history of Montpellier.

Wim was an excellent tour guide and gave us a fun information packed walking tour of Montpellier. Our tours ended up being only 4 people so we all had a chance to ask questions and interact with Wim.

Alessandro M.

Exceptional

Wim, the guide, was exceptional. The tour was comprehensive and well-explained. Wim was engaging in his explanations. A must-do it

Annabel

We have felt Wim's enthusiasm and passion for this lovely city. Definitely worth booking the tour when you visit Montpellier! It gives you a great understanding of why this city feels so vibrant and comfortable! Thank you for sharing this with us!

Anoniempje1

An incredible experience!

It was an incredible tour. The guide did a wonderful job. We visited the most important places of the city (in just 2.30h). Everybody can do it, the information is easy to understand and the streets are well paved!

Anoniempje2

Great experience!

Will was super insightful and answered questions. The tour provided a great experience and siteseeing.

Mocht ik nu nog te weten kunnen komen wie die Will is die onder mijn duiven schiet...

Ah ja, er was ook nog een slechte review :

Montpellier

Your tour guide didn’t show up. You confirmed the previous day, but when we arrived, the Spanish guide told us it was canceled after calling the office. No cancellation email or notification from your company. Very bad customer service. Avoid this company.

Ik heb dat dan maar even opgezocht : die dag was er slechts één reservering voor 2 personen. We houden ons het recht voor om elke wandeling met minder dan 4 personen te annuleren. Ik heb die persoon een e-mail gestuurd om 23h28, de avond voor de wandeling. Hij heeft daar zelfs nog op gereageerd ! En toch een negatieve en foute review schrijven, ook dat is het moderne zakendoen. We moeten daar tegen kunnen en ge moogt daar dan niet op reageren, want dan zijt ge een slechte verliezer.

Scheldklier

Pas geleden schreef Jeroen Olyslaegers over zijn lief, hoe ze tijdens het autorijden haar woede moest beheersen toen een zoveelste idioot zwalpend over de weg met zijn gsm aan zijn hand vastgeplakt zijn wellicht compleet betekenisloze berichtjes aan het lezen was. Dat ze zich moest inhouden, want ze had die dag serieus last van haar scheldklier. 

Ik heb heel hard en luid moeten lachen en ik besef dat ik ook wel vaak last heb van mijn scheldklier in het verkeer, ook al heb ik er geen meer.

Zo werd ik onlangs bijna van de weg gereden door een idioot die in de zone 30 vond dat dat ook 130 mocht zijn. 50 meter verder stond hij stil voor het rode licht en ging ik verhaal halen. Zijn antwoord : als ik op de openbare weg fiets, dan moet ik het zelf maar weten, ik moet maar op de stoep fietsen en geen auto's hinderen. Toen ik beleefd vroeg of hij zijn code de la route nooit had moeten studeren om een rijbewijs te behalen sprong het licht op groen en liet de heer mij met zicht op zijn middenvinger achter.

Die scheldklier gaat nog van pas komen, dat voel ik aan mijn theewater.

Mei voorbei

Dat het heet geworden is in Montpellier. We flirten al enkele dagen met de 30 graden. Dit weekend wordt het zowaar bijna 40. Uitzonderlijk voor de tijd van het jaar.

Mei is voorbei. Het ging plots van tamelijk druk naar behoorlijk druk. De klanten vinden hun weg terug naar de vakantiehuisjes en de stadswandelingen. Elke dag valt er wel iets te doen. We klagen niet, want na twee zeer magere jaren mag dat wel.

Het valt op : iederéén wil op reis dit jaar. Heel Noord-Europa zakt af naar het zuiden. 

In mei deed ik al mijn 30ste rondleiding van het seizoen (dat half maart begon). Er ligt nog een hoop potentieel op straat te rapen. Helaas is mijn baas niet van het ambitieuze type, dus daar komt dit jaar nog een uitbreiding bij. 

Een eerste grote tip van de sluier vind je alhier :

Vizit Montpellier 

Er staat nog een hoop werk op de planning en voor de boeg, maar de eerste steentjes zijn gelegd. 

Allen hierheen! 

Lentegeluid

"FUCK THE QUEEN!", zo begon blijkbaar het concert van IDLES, één van de luidste, meest vuilgebekte en meest anti-establishment bands van het moment. We konden vanwege de vele gruwelijke clashes die de organisatie van Primavera Sound ons voorschotelde slechts een klein stukje van het concert meepakken. Spijtig. 

Mijnheer IDLES is boos op alles en iedereen die het zijns inziens fout doet lopen in de wereld. Hij en zijn vrouw verloren een ongeboren kind door de verloedering van de Britse ziekteverzekering. Sindsdien moet elk rijk loeder er aan geloven, inclusief de Britse monarch. 

De lente loopt op haar laatste benen, zo werd het voor het eerst 34 graden in Montpellier. In Barcelona daarentegen was het nog behoorlijk frisjes afgelopen weekend. Overdag een frisse 28 graden, 's nacht daalde dat tot zo' n 18 graden.

Primavera kon na 2 jaar niets eindelijk weer doorgaan en organiseerde meteen 2 weekends om de fans te bedanken en tussendoor een hoop concerten in de vele zalen van de stad. Omdat wij moeten werken konden we maar 1 weekend naar ginder.

Achteraf gezien was dat meer dan voldoende. Ooit één van de beste festivals ter wereld kreeg dit keer te kampen met een pak problemen die je van een gammele organisatie verwacht, niet van een groep die 20 jaar ervaring heeft en zomaar eventjes drie jaar heeft kunnen voorbereiden.

Het begon al met een vervelende wachttijd. De deuren moesten normaalgezien om 16u openen. Om 16u30 stond een gigantische massa te wachten tot dat zou gebeuren. Eenmaal de deuren open ging het verbazend vlot, het nieuwe ticketingsysteem werkte, wellicht tot ieders verbazing en opluchting.

We wandelden het enorme terrein op, richting klein podium ergens achterin, want we wisten uit het verleden dat daar de kortste wachtrijen bij de bar staan. Na amper 45 minuten hadden we ons eerste pintje beet. De wachtrijen waren er inderdaad de kortste, er stond ongeveer 15 man voor ons, elke bestelling duurde dus gemiddeld 3 minuten. De bars waren gruwelijk onderbezet, met medewerkers zonder ervaring. We hoorden van andere mensen dat ze tot anderhalf uur stonden aan te schuiven voor een pintje.

Zoals op veel festivals mag je je eigen drank niet meenemen, maar wel een plastic fles zonder dop, die je dan op het terrein kan vullen. De wachtrijen aan de drie (3 ! voor 90.000 man) gratis waterpunten liep op tot 2 uur.

Bovendien hadden ze voor de eerste avond veel en veel te veel tickets verkocht. Op sommige momenten was het ronduit gevaarlijk. Er was geen enkele vorm van crowd control. Veel mensen misten concerten, voelden zich onveilig en kregen uitdrogingsverschijnselen. 

De kritiek op sociale media was gigantisch. Het beste festival van de wereld was het Fyre festival geworden...

De eerste avond zagen we Dinosaur Jr., Sharon Van Etten (weggegaan wegens gigantisch overcrowded), Tame Impala (feestje, maar zeer druk), Pavement (beetje saai) en het begin van Black Lips (afgrijselijk geluid). Daarna hadden we er genoeg van en keerden we naar ons appartement weer.

Low

Op dag twee beloofde de organisatie de waterpunten zomaar eventjes te verdubbelen !!! Van 3 naar 6 plaatsen voor water. Voor 90.000 man. Ik had nu mijn drinkbus gevuld met water, mij zouden ze niet meer liggen hebben. Mijn drinkfles werd onherroepelijk geconfisceerd aan de ingang. Terwijl ik de avond ervoor wel mijn fles mocht meenemen. "This is another day" was het laconieke antwoord.

De sfeer zat er meteen in. De bars kregen meer personeel, waarmee we bedoelen dat sommige bars gesloten werden om op andere plaatsen dat personeel te gaan zetten. In de bars was geen water meer te krijgen, je moest daarvoor naar één van de mysterieuze waterpunten die niemand vond.

Gelukkig was er Low, met een fantastisch concert; Marina Herlop; Fountains DC (beetje saai); Beck (beetje saai); Lil Simz (fantastische sfeer); Warpaint (beetje saai) en toen hadden we er weer genoeg van.

De derden dag begonnen de plooien glad gestreken te raken. Jenny Hval mocht openen en deed dat met verve; Low speelde een tweede optreden, ongeveer dezelfde set, maar dit keer niet in het absolute duister. Einstürzende Neubauten mocht op het hoofdpodium de namiddag afronden : een experimentele industrial band in het volle daglicht, dat hadden we nog niet vaak meegemaakt. Daarna vertrokken we even van het terrein, want een pintje drinken buiten het festival ging sneller én was goedkoper.

Nick Cave, zowat de 8ste keer dat ik hem zag, deed wat hij altijd doet : de wei in vuur en vlam zetten. Veel mensen weenden tranen met tuiten bij enkele van zijn meest deprimerende nummers, die hij opdroeg aan zijn onlangs overleden zonen. Die - zijn woorden - misschien wel op het festival aanwezig waren, ongetwijfeld om fucking Bauhaus te zien (dat tegelijk met hem ergens op een ander podium stond).

Na Nick Cave was het tijd voor het feestje van Gorillaz. Damon Albarn heeft zijn groep hervormd - voor de zoveelste keer - en het is duidelijk dat hij nu de enige frontman is. Het geluid zat goed, maar het was opnieuw veel en veel te druk. Na een klein uurtje verlieten we de wei, en pikten we nog de laatste minuten van IDLES mee. Ook daar stond 25% meer volk dan dat de ruimte aankon. Maar wat een beest!

IDLES

Kortom : het was onze laatste Primavera. Niet alleen zijn we te oud, het is schandalig dat een festival zijn bezoekers zo bejegent. Bovendien is het niet meteen het goedkoopste festival, waar geen camping is (we zouden daar niet heen gaan, maar bon) en je dus een zeer dure kamer of appartement moet huren. 

Barcelona was gelukkig weer zijn eigenste zelf. We vinden het nog altijd een heerlijke stad, dus we gaan er sowieso binnenkort weer naartoe.