Er zijn beroemde zoenen,
De Belgen, dat is eenvoudig, die zoenen 1 keer. Tenzij ze hun tantenonneke bezoeken, dan is het 3 keer. Nooit 2 keer, daar doen we niet aan mee. Tenzij je van Menen bent, daar willen ze altijd speciaal doen en kussen ze soms 4 keer. Kortom, in België is het gemakkelijk. Maar in Frankrijk, ohlala.
De Fransen hebben verschillende soorten zoenen: een kus is un baiser. Het werkwoord baiser, en dat is een beetje verwarrend, heeft twee betekenissen. Hier gaat het dus over kussen. Als je iemand op de wang kust, dan wordt dat in het zuiden une bise genoemd. Niet alle Franstaligen zijn het daarover eens: Franstalige Canadezen en Zwitsers noemen dat un bec en de Walen un betch.
Maar dat is allemaal ondergeschikt aan het grote Franse enigma: hoeveel kussen? En alsof dat nog niet genoeg is: waar begint ge?
Daarom presenteren wij u nu deze handige handleiding tot het tot stand brengen van de perfecte begroeting met de vlezige mondrand.
Ten eerste: hoe vaak kust gij uw kameraad?
(nvdr dat kaartje klopt niet helemaal, want wij hebben mensen in Nîmes ook al 4 keer zien kussen)
Wij woonden vroeger in een geel deel van Frankrijk, tegenwoordig wonen we in een oranje deel. We gaan er dus op vooruit.
Ten tweede: waar begint ge te zoenen?
Het zou niet de eerste keer zijn dat we aan de verkeerde kant beginnen. We kennen veel Britten en die beginnen allemaal rechts, terwijl de conventie duidelijk is: wij wonen in een rood deel van Frankrijk, dus wordt eerst de linkerwang aangeboden. Maar ja, het zou niet de eerste keer zijn dat die Britten tegendraads doen.
Als u ons dan nu wil excuseren, we moeten dringend wat nieuwe mensen gaan leren kennen.
