Sicilië 1

Sicilia, you're breaking my heart... Een liedje van de gekende Simon Paul.

Sicilië is prachtig. Groen, bloemen, duizenden jaren oude overblijfselen van elk volk dat geprobeerd heeft het eiland te koloniseren en het lekkerste eten van de wereld. Een de Sicilianen ? Die vervuilen hun eiland zo hard en zo snel mogelijk... 😭😤

Maar eerst! Drie dagen Marseille.

Maar eerst! Ne keer goed gaan eten, want wie weet wat serveren ze daar allemaal in Italië... 

Zo gemiddeld om de twee jaar gaan we naar een sterrenrestaurant. Soms heeft het restaurant al een ster, soms nog net niet en dat tellen we dan wel mee natuurlijk. 

Dat klinkt behoorlijk duur en als je dat van de ene kant bekijkt, dan is het dat ook. Aan de andere kant gingen we vroeger in Gent minstens één keer per week uit eten en dat kost een pak meer, op jaarbasis gezien. Ok, sedert we in Montpellier wonen gaan we ook weer elke week minstens één keer uit eten. Maar in Ornaisons niet. Ha!

Zodoende: wij naar Pastis, dat vorig jaar een ster wist te versieren. 

En of het lekker was ! Elke gang bestond uit twee gerechtjes waarbij telkens min of meer dezelfde ingrediënten gebruikt waren, maar met een totaal ander resultaat. Postief ook : de schuimpjes en moesjes en atomaire keuken heeft compleet afgedaan. We gaan voor lokale topproducten. 

Het spijtige aan de zaak : de familie hoeft dit jaar geen kerstcadeau's te verwachten. 

Verrassing van de dag : het dessert werd bijgestaan door bier van de brouwerij om onze hoek. Jawel, bier heeft zijn weg gevonden naar Franse sterrenrestaurants ! 

Bier hier

Anderhalf jaar geleden was het dat ik bier brouwde. Afgelopen weekend vond ik eindelijk de moed om er nog eens aan te beginnen. Drukke job, een zeer onwerkbare setting in het appartement, een verbouwing,  nog een drukke job en veel andere uitvluchten waren de reden.

Het wordt een donkerwit zomerbiertje, bij gebrek aan Munichmout (niet goed geteld bij het voorbereiden) heb ik zo'n 10% licht tarwemout toegevoegd. Dat zal een dof uitziend biertje opleveren, maar met een licht frisse toets. Het neutrale Saaz als bitterhop en om de frisheid van de mout nog te versterken heb ik Citra gebruikt als aromahop. Het gebeurt zelden dat ik bier brouw met maar 2 hopsoorten. Met meerdere hoppen creëer je complexere bieren, maar voor de zomer mag het wel eens wat complexloos zijn. Met enig geluk gaan we naar 6% alcohol, de witbiergist zou daartoe in staat moeten zijn.

Ik had verwacht dat de granen (waarvan sommige al bijna twee jaar lagen te wachten) wat vermoeid zouden zijn en dat bleek ook tijdens het filteren. Ik ben ongeveer één procent alcoholische opbrengst verloren. Vooraf had ik 7 à 7,5% geschat.

Dat ik mijn streken nog niet verleerd ben bleek uit de brouwtijd. Om 10 uur begonnen en om 15u was de afwas gedaan. In amper 5 uur zat het vocht in het gistvat. Het feit dat ik mijn mout de avond voordien al geschroot had leverde natuurlijk een flinke tijdwinst op. 

Content van mijn setup! Alles binnen handbereik en genoeg plaats om te bewegen. Bovendien is het terras overdekt, dus op een regenachtige zomerdag zal ik ook kunnen brouwen.

Wie het nu in Keulen hoort donderen moet dringend eens mee komen brouwen.

Dat ziet er overheerlijk uit...

En nu 3 weken flink scheetjes laten.

Beer Love Fest

Montpellier is één van die weinige steden in het zuiden van Frankrijk waar goed bier bijna zo populair is als wijn. Vooral bij jongeren is de appreciatie voor een lekker blondje, bruintje of ambertje groot. Er wordt in de correcte terminologie gesproken en bierbars en brewpubs schieten als paddenstoelen uit de grond.

Een evolutie die we alleen maar kunnen toejuichen. 

Op zaterdag 16 april 2016 bezocht ik vanuit het verre Ornaisons het allereerste bierfestival in Montpellier : salon de la bière artisanale. Op dat moment een klein zaaltje in een villa ergens in Montpellier. 10 euro entrée voor een fijna namiddag bierproeven en met brouwers praten. Er waren toen zo'n 1300 bezoekers. 2 brouwerijen uit Montpellier, Rolling Beers, mijn latere werkgever en nog een tiental brouwerijen uit de regio.

Ik zocht even op waar dat toen precies was, want ik kon mij dat helemaal niet herinneren. Bleek dat een villa vlakbij ons huidige huis te zijn. Al is de omgeving daar de afgelopen 6 jaar onherkenbaar veranderd.

Die villa daar tussen de bomen links, daar vond het eerste bierfestival van Montpellier plaats in 2016.

Anno 2022 ziet dat kruispunt er zo uit, met studentenpeda.

Deze week vindt het 6de bierfestival plaats in Montpellier. Ze gingen van 2 dagen naar een hele week, van 1.300 bezoekers naar ettelijke duizenden, met een dikke bierproeverij op zaterdag voor zo'n 5.000 man in Les Halles Tropisme. 30 brouwerijen, 15 locaties, 6 dagen bier zuipen - pardon - degusteren. 

Vorig jaar waren we er terug bij, het eerste feestje na corona. Voor het eerst mochten we zonder mondmaskers en met meer dan 3 opstap. Ik schat dat er zo'n 4.000 mensen aan het feesten gingen. De meeste brouwers zaten om 22u zonder bier. De Ierse brouwer was zo zat dat hij zijn bier weg gaf aan iedereen die een liedje zong.

Waar er vorig jaar een wolk brak, zaten we dit keer onder een stralende sterrenhemel. Als gevolg was het steenkoud. De eerste keer een truitje was een feit en dat terwijl de zomer officieel nog altijd bezig is. 

Lekkere bieren geproefd. De IPA-tendens lijkt gelukkig een beetje van de baan, we zien een hausse van sours en goses. Dat kunnen we alleen maar toejuichen. 

Bier hier

Gisteren dacht ik onze voorraadkast eens aan te vullen. Wat dingen die lang bewaren, ge kent het. Ik liep rond in de supermarkt waar het wijnfestival was. Daarnaast wou ik ook wel eens wat bier aanvullen en kocht ik 6 Duvel en 6 Chouffe. Respectievelijk 8,50 en 10,30 euri. Niet goedkoop, maar allez.

's avonds hadden we zin om te aperitieven. Ik schenk een Duvel uit en besefte toen dat ik opgelicht werd... 

Ziet ge al iets raars?

Misschien als ik de flesjes een beetje draai

Of op de achterkant

Allez, ik zal een beetje inzoomen...

En het andere ook...

25 cl of 250 ml !!!!

Voor de prijs van 33cl. 

De crisis wordt nu al doorgetrokken naar de consument door de grote bedrijven. Ze hebben ons goed liggen.

Craft beer tour

En wie staat daar op numéro één in de Tripadvisorlijst 'Beer tastings & tours' in Montpellier ?

Groeten uit Montpellier

Ons vaste klantje kwam op bezoek! Jochei.

Er stond veel te veel op het programma, maar wat was het plezant ! 

Vrijdag werd een doldwaze Sarah afgehaald aan het station. Dat het hier zo'n 25 graden warm was was reden tot uitgelatenheid. We reden naar huis alwaar meteen een fles pastis naar de eeuwige jachtvelden geholpen moest worden en werd er bijgepraat en des avonds trokken we richting grote stad voor een verfrissing in een brewpub. In de stad zou een soort bierfestival aan de gang zijn, maar dat viel een beetje tegen dus brachten we een geïmproviseerd bezoek aan één van de andere brewpubs. Na het avondeten was het hoog tijd om iets te gaan drinken. Gelukkig is er hier en daar een afspanning met verfrissende verfrissingen.

Op zaterdag stonden wat serieuzere zaken op het programma : uitslapen en dan een moordende fietstocht onder een al even moordende zon, richting Palavas-aan-Zee, alwaar vakkundig 12 oesters, 7 flessen wijn en een Chouffe het tijdelijke voor het eeuwige wisselden. 

De terugtocht was geanimeerd en voornamelijk tegenwind, behalve dat stukje dat we drinkend moesten dringen... 

Na een verse verfrissing in Les Halles du Lez kon de sfeer niet meer stuk en werd het laatste deel van de fietstocht met frisse tegenzin aangevat. Maar plots raakten we verwikkeld in een vreemde wending van het lot en fietsten onze fietsen de parking van Le Réservoir op. We konden helaas niet anders dan iets te drinken om het lot gunstig te stemmen.

Onder het zingen van vrolijke zeemansliederen werden de laatste honderden meters zwetend en zwalpend vervolledigd. 

Wat hadden we ondertussen toch dorst gekregen ! Gelukkig lag er nog iets in de koelkast en herleefden we van die uitdrogingsverschijnselen.

's Avonds hadden we met Leen afgesproken in één van onze favorietje tapasbarretjes in de stad, waar we het deftig hielden en slechts één fles rosé naar binnen werkten. En dan nog een fles witte wijn. Omdat we toch nog wat tijd over hadden wandelden we naar onze favoriete cocktailbar, alwaar iedereen een virgin cocktail bestelde. Helaas vergiste de barman zich en goot hij toch rum in ons glas. Wat een pech.

En toen werd het zondag. We sliepen een gat in de voormiddag, het was al na 9 toen ik wakker werd. Dat was lang geleden... Ons haar deed niet al te veel pijn, gelukkig hadden we de dag voordien niet al te veel gedronken, want vandaag stond het hoofddoel van het weekend op het programma : een DJ-set van 2teveelplatendraaiers, ook gekend als DEEWEE, The Flying Dewaele Brothers of 2manyDJ's.

Maar eerst ! Ontbijt ! Daarna moest nagedacht worden over het middageten. De stemming was uitgelaten en unaniem : kaas ! Met groenten uit eigen tuin.

Groenten uit eigen tuin

De vrouwen plunderden kaaswinkel Bouby (hihi, boobie), de man moest studeren voor een nieuwe rondleiding. Nadat beide taken naar behoren uitgevoerd werden was het dringend tijd voor het aperitief. Dat vloeide vloeiend over in een laat middagmaal met kaas en rode wijn om daarna over te gaan in spelletjes namiddag en Kubb. 

Tradities zijn er om te eren, Sarah was in Montpellier, dus op zondagnamiddag begon het te gieten. Wij moesten nog naar Les Halles Tropisme voor een DJset. Niet echt een optreden. Dat zou vast saai zijn. Misschien konden we gewoon thuis blijven en De Mol kijken. Het was immers de finale en er zou vanalles gebeuren en ik zou moeten roepen van "ik wist het! hahahaha!" en al.

We schraapten al onze moed en schoenen samen en stapten toch op de fiets voor alweer een gruwelijke rit van bijna een kwartier. Het regenen had gelukkig even opgehouden, maar eenmaal in de feestzaal viel het weer met bakken uit de lucht. Dan zat er maar niets anders op dan een pintje te drinken. We waren uiteraard twee uur te vroeg, dus dronken we nog eentje. Om 20 uur begonnen Stef en Deif er aan. Meteen sloeg de sfeer om van vrolijk naar uitgelaten. Hiphoi.

We dansten een stuk uit de grond en om stipt 23 uur werd de muziek uitgezet. Morgen immers werkdag en we moesten nog naar de finale van De Mol kijken. 

Eenmaal thuis namen we een laatste versnapering om de slappe liveshow te bekijken die de Mol van 2022 bekend maakte. 

Ik had na de eerste aflevering voorspeld dat het Philippe was (juist). Bij het omschakelen naar de nieuwe Mol had ik meteen aangegeven dat het Uma was (juist). Vorig jaar had ik als enige in Vlaanderen en omliggende weilanden voorspeld dat het Lennart was (ook juist). Ik ga toch eens moeten overwegen om deel te nemen.

Om 1u zaten we in ons bed, dat ons bijna niet meer herkende. Om 7u30 moest Wendie er uit voor een nieuwe werkweek, dus ik ook. De rest van de ochtend werd min of meer nuchter doorgebracht met koffie en frisdrank. Om 12 uur voerde ik Sarah naar het station, want haar trein die zou al om 14u vertrekken, en het station is minstens 12 minuten rijden. 

Zwaaizwaai ! En de groetjes aan Matje en Patje.

P.S. Matje en Patje, het is geen waar hoor, van al die drank. We hebben het hele weekend water en gingerale gedronken.

Bezoek

Bezoek is fijn! Ook al vind onze lever van niet.

Zaterdagavond stond Hooverphonic geprogrammeerd in de Rockstore. Reden genoeg voor Sarah om af te zakken naar het diepe zuiden van Frankrijk. Met een flinke rugwind van storm Eunice verliep de reis voorspoedig en om 13u stond ze al in Montpellier.

Vrijdagnamiddag moesten we dan heel dringend van aperitief in de zon doen. Toen Wendie éin-dé-lìjk thuis kwam konden we gelukkig op brouwerijbezoek, want de koelkast raakte gevaarlijk leeg.

's Avonds stond zelfgebakken pizza op het menu, dat ging er lekker in.

Zaterdag rond het middaguur werd Sarah wakker, een kniesoor die daar op let, de vakantie is begonnen in het zuiden namelijk, en kwam ze geheel volgens het protocol van de Soundmixshow de trap op. 

We vervolledigden vlotjes Karels cryptopuzzel ("opbergruimte voor petanquespelers", mooimooi) en toen speelden we gezelschapsspellen en toen moesten we plots een fles cava leeg drinken want die was bijna over datum en toen stond een bezoek aan een andere brouwerij op de planning.

Kleine glaasjes bier

Ethiopisch lekker

Bij de Ethiopiër deden we van pannenkoek met soortjes hapjes en toen fietsten we richting rocktempel. Allez, eigenlijk een rockkerk, maar dat klinkt niet zo gebekt. De Rockstore van Montpellier was vroeger een kerk en nu niet meer.

A l'escalier* was in zijn nopjes, dat mocht duidelijk zijn. Geike kreeg liefdesverklaringen van Wendie en na bijna twee uur en een tweede bisronde lieten de publiekslievelingen ons achter.

Ik merk nu pas dat ik veel foto's van Geike maakte.

Het optreden was een mix van greatest hits en enkele nummers van de laatste plaat. Wat vooral opviel was het uitstekende humeur van *Alex Callier. De man die op tv altijd een beetje overkomt als een norse zuurpruim op sterk water vond het duidelijk heerlijk om voor 500 man op te treden. Ik kan mij voorstellen dat dat lang geleden was, tegenwoordig vullen ze immers Sportpaleizen en al.

Daarna hadden we plots dorst, kwamen er nog vrienden aanschuiven en dronken we nog een pintje. En nog één. En plotsklaps was het drie uur 's nachts en de volgende ochtend hadden we keelpijn van het GEIKE!!!-roepen en luie ogen.

De planning van zondag stond geheel in het teken van het weer : 20 graden, fikse bries en staalblauwe lucht met hier en daar - O WEE - een wolk. We fietsten naar zee, waar Sarah een kwartier de slappe lach had bij het aanschouwen van de kortste stoeltjeslift ter wereld. Er werden oesters naar het hiernamaals geholpen en er verscheen zowaar een minigolfterrein.

De kortste stoeltjeslift ter wereld

Kaak! Kaak! Nen UFO!

Zicht vanop den UFO

Wie goed kijkt ziet een kip en een chick

De Mont Ventoux

Hoesters! 

Hardcore minigolf met de aspirant Olympische curlingspeelster

Het minigolftornooi werd ontsierd door een 6-jarige hooligan die de concepten "uw beurt afwachten", "niet proberen om andere mensen te vermoorden" en "liegen is lelijk" nog niet helemaal onder de knie had. Minigolf ook niet, want hij had naar eigen zeggen elke hole in twee slagen afgewerkt en al wat je zelf zegt is waar. Of hij kon maar tot twee tellen, dat kan ook.

De trugrit naar Montpellier was niet alleen vals plat (de Hollanders zouden zeggen "vals plat bergop", dat is een tautologie, want vals plat is altijd bergop, vals plat bergaf bestaat niet), het was ook nog eens tegenwind. Wendie trok een waaier en op het einde stevig door op haar vélo à assistance électrique, Sarah en ik ploegden door de windvlagen op onze vélos à assistance musculaire. Gelukkig wonen we maar 14 kilometer van zee (in fietsvlucht) en stond er een schaal kaas van ongepasteuriseerde melk op ons te wachten. De beloning ging er al even vlot in als de diepzinnige gesprekken over gender en gelijkheid. 

EUFORIE ! EEN ACHT ! EINDELIJK ! NA 400 KEER GOOIEN !

Wendie : ge moogt mij allemaal uw graan geven.

DRAMA ! ROLLERCOASTER ! STOELTJESLIFT !

Wendie in tranen, wij ook.

De zondagavond verliep als de meeste avonden van het weekend : spelletjes en drank. Gelukkig werd het daarna maandagochtend en mochten we weer gewoon beginnen werken.

Het afscheid viel ons zwaar, want met een al even stevige wind (wellicht veroorzaakt door die overdosis ongepasteuriseerde kaas) als vrijdag verliet Sarah Montpellier richting het land waar het stijf straf waait. Rond 19u liet ze ons weten dat ze veilig aangekomen was door de telefoon drie keer te laten rinkelen. Of twee keer. Of vijf keer. Tja, ge weet dat tegenwoordig niet meer hé, hoeveel keer dat die rinkelt...

Dat het plezant was. 

Ah en we zwaaien ook nog even naar Matje en Patje ! 

Bier hier

Op een blauwe maandag begon ik te brouwen. Dat was plezant en al gauw was er een brouwerij. Het vele werk en de zware kosten zorgden dat de brouwerij al snel een last werd. Niet meer plezant.

De brouwerij stopte en ik ging weer voor mezelf brouwen. Veel leuker, ik hoef maar met 1 criticus rekening te houden en ze doet zo niet moeilijk als de gemiddelde Franse schipper aan de wal ;-)

Ondertussen startte ik in het gezegende jaar 2020 als stadsgids in Montpellier en begon ik te werken voor een bedrijf dat expats helpt bij het nieuwe leven in Frankrijk. Met expats bedoel ik natuurlijk immigranten met geld. Die job is op zijn minst veranderlijk te noemen : weken waarin ik meer dan 60 uur werk en weken maar ik minder dan 60 minuten werk.

Het was dus tijd voor iets anders, iets waar ik wel van kan leven, zonder te moeten vrezen dat ik ofwel tot 's avonds laat bezig ben, of helemaal niet.

En toen kwam plotsklapseling een job uit de lucht gevallen. Rolling Beers, de Franse tegenhanger van Brouwland, zocht een polyvalent medewerker. De vacature verscheen alleen op hun website, vermoedelijk heeft nauwelijks iemand die gezien en ik ging op solliciatiegesprek. Dat viel allemaal tamelijk goed mee en na de middag kreeg ik een mailtje dat ik maandag mag beginnen.

De respectievelijke bazin en baas van de bedrijfjes waarvoor ik werk en die mij al 4 maanden nauwelijks  werk gegeven hebben, vonden het allebei prima (kuch). 

Hupla, het begint hier echt een beetje op 12 stielen en 13 ongelukken te lijken, maar dit keer heb ik het gevoel dat het wel eens heel plezant zou kunnen zijn. Alle medewerkers zijn (hobby)brouwers, elke dag om 16u thuis en geen weekendwerk meer. What's not to like? 

Belangrijkste element in de jobonderhandelingen : het personeel krijgt een fikse korting op de producten. 

Brouwerij W

Het was geleden van 29 maart vorig jaar dat ik nog gebrouwen had. Bijna een jaar. Voornamelijk wegens de nieuwe extreem drukke job, de veel te warme zomer, de reis in het najaar en nog niet de goesting teruggevonden in de winter werd het lente 2021.

Ik brouwde een oude getrouwe : de IPA Serge geheten. Een licht aangepast recept, want nu hoeven we niet meer voor de markt te brouwen, maar gewoon voor onszelf. Het mag dus beter.

Om 9 uur begonnen en voor 3 uur zat de wort al in het gistvat. Een succes! 

En dan begint nu het saaiste deel : wachten. Tegen half mei kunnen we al eens proeven.

1. Schroten

2. Beslaan

3. Filteren en uitwassen

4. Koken en hoppen

5. Koelen

6. Gisting

Ik popel al een beetje.