Okee

Op 100 m van ons huis is Montpellier en hockeyveld rijker. Zaterdag was het grote opening. 

Er was al jaren een afgeleefd voetbalveld, geen spatje gras, een droge woestijn. Er was een loopclubje dat tussen de hondendrollen laveerde en een handvol Pakistani die elke week kwamen cricketten. Heel af en toe gingen we er kubben (1 keer) met Sarah (groetjes aan Matje en Patje !).

 

Nu is er een plastic hockeyveld, een plastic looppiste, plastic basketbalvelden en plastic gras. Allemaal aangelegd op vermalen autobanden, zodat de gewrichten teder behandeld worden. 

 

Onze buurt zag er tot voor kort zo uit, google heeft de luchtfoto nog niet bijgewerkt. Nu ziet het terrein er blauw en groen uit. 

1. zwembad

2. petanqueclub

3. pinpongclub

4. looppiste

5. 3x3 basketbalveld (2 stuks)

6. hockey/voetbalveld

7. krachttraining

8. hondentoilet (officieus)

9. cooling down 

 

Onze wijk wordt zo een heus sportcentrum van dunaldi. Voor elk wat wils.

 

Tweeënhalf miljoen heeft dat gekost. Wij zijn alvast een keer gaan oefenen op de spieroefentoestellen, want wij hebben daar een groot stuk van betaald. 

 

Ah ja, vanwaar de titel boven dit artikel ? 

In het Frans zegt men niet 'hockey', men zegt 'okee'. 

Pain au chocolatine

Ik schreef het een hele tijd geleden al : 
"In Frankrijk is het verbale oorlog tussen kamp Pain au chocolat en team Chocolatine, de Waal denkt er het zijne van en bestelt een couque au chocolat."

Een Parisien gaat naar Bordeaux op reis. Bij de bakker vraagt hij "un pain au chocolat silvousplee".  
De Bordelais begrijpt hem zogenaamd niet en repliceert "vous voulez une cholocatine?". 
"Ben non, un pain au chocolat!"
"Ici, c'est chocolatine. Vous réglez comment?"
"En cartine".

 Zalig, dat soort onnozelheden. 

 

VéloSud

Een van de jongste telgen in lange-fietsroute-land is de VéloSud, die de Atlantische Oceaan met de Middellandse Zee verbindt via de zowat meest zuidelijk mogelijke route op Frans grondgebied. Van Biarritz naar Le Barcarès. 650 kilometer, 5900 hoogtemeter. Vrij weinig als je beseft dat je over de uitlopers van de Pyreneeën fietst. 

Vorig jaar fietsten we ter ontdekking ende vermaak het eerste gedeelte, van Biarritz naar Lourdes. Een nieuwe lange fietsroute, dat betekent dat er nog niet veel logistiek aanwezig is, maar ook dat wie als eerste een georganiseerde fietsreis presenteert een stap voor heeft op de concurrentie.

 

 

 

Toen werd het plots erg druk op het werk en viel ik lange tijd uit met een hernia, de reis bleef op het schap liggen. De afgelopen weken kon ik eindelijk doorwerken aan de planning. Hotels zoeken, taxi's voor bagagetransport : jawel, fietsreizen worden als "ecologisch" bestempeld, maar de klanten willen wel dat hun gerief van het ene naar het andere hotel gevoerd wordt met een auto. (De eerste triporteurdienst die dat aanbiedt gaat gouden zaken doen.) 

Ongeveer één jaar na de repérage zou de reis gepubliceerd moeten raken. Oef.

 

En toen... 

 

Vorig jaar huurden we fietsen bij een mevrouw die fietsen verhuurt. Ze was 't akkoord om die fietsen af te zetten in Biarritz en daarna op te halen in Lourdes. Er ligt 160 km tussen die twee steden, dus dat is niet evident.

Vandaag wilde ik één van de laatste stappen in de publicatie van de reis ondernemen : de fietshuur.

Ik contacteer de fietsverhuurster van vorig jaar. Blijkt ze gestopt met fietsen te verhuren...

 

Urgh. Dat was de enige verhuurder in de regio die we gevonden hadden, althans die niet alleen maar koersfietsen en mountainbikes verhuurt. 

 

Dus: mocht je iemand kennen die toevallig een fietsverhuur wil beginnen in of rond Lourdes, wij zijn geïnteresseerd in een samenwerking... 

 

 

Graasj

Wat als... uw lief moet werken op een feestdag en gij niet?

Ik speelde al een tijdje met het idee om onze garage, een warboel van fietsen en werkmateriaal, ne keer onder handen te nemen en er een plaats van te maken waar een kat haar jongen wel in kan vinden.

Et voila! De garage is helemaal netjes, mét plaats voor die enkele fietsen die we bezitten. 

Content van.

(Nee, er is geen foto vóór, helaas)

Koei

Er was eens een koe en die heette Koek. 

Koe Koek houdt van koersen. Dan roept haar boer : "Ren koe Koek ! Ren !" 

"Miepmiep !" 

 

Frietwafel

Weet ge nog, die keer dat ik jullie inwijdigde over de croffle? De croissant-wafel.

Ewel, uiteraard weet ge dat de Hollanders (wie anders) verantwoordelijk zijn voor het aderverkalkende gerechtje kapsalon. Dan waren er uiteraard ook wat Belgen die vonden dat die Hollanders onder hun duiven geschoten hadden en een alternatief bedachten (friet Statie, iemand ? Frietjes - satékruiden - stoofvleessaus - stukjes mexicano - Bicky ui - Joppie). 

Dus uiteraard gingen die Hollanders weer een stap verder en ontwikkelden ze de frietwafel, gevuld met een vlezeke naar keuze en een klein toefje saus.

Alhier te bezichtigen. 

Ik heb al reflux van het filmpje te bekijken.

#honger 

Verdagdag

20.000 days on earth is een fictieve documentaire film uit 2014 over, met, (mee) geschreven door Nick Cave.

Vandaag ben ik ook 20.000 days on earth, dus blijkbaar 12 jaar jonger dan Nick Cave. Mijnheer Cave liegt, want hij is 14 jaar ouder dan ik.

20.000 dagen zeg. Een verjaardag kun je dat niet noemen, is dat dan een verdagdag ?  

We hadden het genoegen om Cave in oktober 2024 in Barcelona te zien, een halfvolle zaal. Wellicht duur voor de gemiddelde Spanjaard, de zaal was dan ook gevuld met Britten voor wie het goedkoper was om naar Barcelona te reizen en een overnachting erbij te pakken, dan in Engeland naar een concert van Cave te gaan.

Volgende zomer komt Nick Cave naar Nîmes, in de Romeinse arena. Wij gaan daar heen. De Pixies en Katy Perry komen ook. Katy Perry heeft duidelijk geld nodig voor haar nieuwe trophy husband, want de tickets beginnen pas verkocht te worden aan 120 euro 't stuk. Daar gaan we dus niet heen. Oef zeg!

Allemaal fijn nieuws voor mijn verdagdag.

 

Nu nog wat beter weer en het is helemaal in orde. 

Croffle

Een croffle, ik ben er vrij zeker van dat je daar nog nooit van gehoord had. 

Gelukkig is uw nederdige dienaar hier om u weg te wijzen in de jongerentaal en -eetgewoontes.

Een croffle is uitgevonden in Korea, blijkbaar. Daar eten ze wel meer rare dingen. Het is even eenvoudig als verwerpelijk : je neemt croissantdeeg (kant en klaar natuurlijk), vouwt dat in twee of drie en dat bak je in een wafelijzer. De naam is een samentrekking van croissant en waffle.

Het ziet er uit als een wafel, maar is gewoon een gewafelde croissant zonder luchtigheid. 

 

Zie ook : de pancroque (jawel, bestaat).

Ge moet tegenwoordig zelfs geen moeite meer doen om een beetje origineel te zijn.

Forêt

Een Fransman praat Nederlands in Vlaanderen. 

Reactie : "Oh waauw, je praat Nederlands, en zo goed, wat geweldig!"

Een Vlaming praat Frans in Frankijk : 

"BAHAHAHA, je zei 'le forêt' !!! MOEHAHAHAHA !!! Het is 'la forêt', iedereen weet dat toch !!! AHAHAHAHAHAAA, ik kom niet meer bij !!! Eh, Julie, moet ge nu eens horen wat die Belg net zei ? Hij zei 'le forêt', HOHOHOHO. "

 

Maar mij wel consequent Viem noemen...

Iets

Ik luister veel naar Spotify, de niet-betaalde variant, met reclame. In Frankijk krijg je dan Franse reclames, meestal voor muziek. 

Ik snap niet dat die reclames niet een beetje afgestemd zijn op je luisterprofiel (1). Zo krijg ik om de twee nummers kleffe muzak van vaak Franse bands te horen die desperaat op zoek gaan naar een paar kliks. Er is duidelijk een reden waarom ze reclame maken, een mens zou er nog niet naar luisteren onder dwang, of het zou moeten zijn als een Zuid-Amerikaanse dictator met geweld uit een ambassade gelicht moet worden (een mopje voor de iets ouderen onder ons). 

De beste reclame - in het Frans dus - is die voor "iets" (2). Regelmatig komt er een meneer voorbij die placht "les iets du moment" aan mij te verkopen. Ik zeg dan dat dat niet past bij mijn smaak, noch bij mijn kleren, noch bij de pijn aan mijn goesting.

De tweede beste reclame is die voor Spotifaaie zelf. 

 

(1) Om maar te zeggen dat Tanya Tagaq volgend jaar in Europa toert, Oneohtrix Point Never binnenkort een nieuwe plaat uitbrengt en IDLES nog altijd boos is op de bange blanke bejaarden die ons onder de knoet houden (terecht natuurlijk). 

(2) Ik heb ook twee keer moeten luisteren voor ik het door had.  

Kader

Enkele weken geleden had ik ruzie met een hotelmanager.

Iemand was daar vergeten om een reservering te registreren, maar had die wel bevestigd. Op een dag staan de klanten daar natuurlijk, dus de jongeman aan de balie belt mij : "het spijt ons, maar we hebben geen reservering. "

Ik zeg dat dat wel het geval is, met tijd en datum  van de bevestiging.

"Ah, wacht, ik haal de manager."

Ik krijg de mijnheerdemijnheer de manager van de Best Western van Blois aan de lijn die ontkent dat er door hen een bevestiging gestuurd werd, dat dat allemaal geen doen is, dat ons systeem niet werkt, dat de onthaalmedewerker nooit fouten maakt en patati en patata.

Ik stuur de bevestiging per mail door, waarna de mijnheerdemijnheer de manager  van de Best Western van Blois even stilvalt, maar meteen daarna op zijn élan verder gaat. Een discussie van 10 minuten ontspint zich, waarbij vooral mijnheerdemijnheer de manager van de Best Western van Blois aan het woord is.

Na 10 minuten heb ik er schoon genoeg van. Ik vraag of de klanten nog aan de balie staan. 

"Ja, ze staan hier voor mij."

Ik vraag of ze nog een kamer beschikbaar hebben.

"Jawel."

"Mijnheerdemijnheer de manager van de Best Western van Blois, ik vind het nogal verrassend dat u een discussie met één van uw grootste klanten belangrijker vindt dan een oplossing aan te bieden aan de klanten die voor u staan te wachten."

De mijnheerdemijnheer de manager van de Best Western van Blois vond mijn opmerking ongepast en eist een compleet overzicht van alle boekingen die nog op onze planning staan.

Skip naar een maand later.

Mijn collega die verantwoordelijk is voor reizen langs, op, naast, in de Loire belt de Best Western van Blois in verband met de tarieven voor volgend jaar.

Mijnheerdemijnheer de manager van de Best Western van Blois heeft belangrijker zaken te doen, maar goed, hij zal haar toch te woord staan. Op dat moment weet ik nog niet dat mijn collega de mijnheerdemijnheer de manager  van de Best Western van Blois spreekt, maar dat verandert snel. Na ongeveer 3,17 seconden gaat het gesprek over de schandalige manier waarop ik met de mijnheerdemijnheer de manager  van de Best Western van Blois gesproken heb vorige maand. 

Het hoogtepunt van de discussie komt er op het moment dat hij zegt "dat hij kader is en dat hij niet terechtgewezen dient te worden door een ondergeschikte en als er dergelijke problemen zijn dat een manager hem daarover dient aan te spreken, zodat de discussie tussen personen van een gelijk niveau kan plaatsvinden." 

(...) 

Ik verzin het niet.

Zo zijn er twee zaken die ik als simpele Belg blijf vergeten in Frankrijk : 

1. Bij een probleem is de prioriteit altijd de schuldige aanwijzen. Of dat nu in het bijzijn van klanten is of niet, dat is de absolute prioriteit. Er kan pas aan een oplossing van het probleem gewerkt worden als er een schuldige is, dat weet iedereen. 

2. Je mag nooit de fout leggen bij iemand die hiërarchisch boven je staat. Die hiërarchie is bedrijfsgrensoverschrijdend. Als je de fout bij een "hogere" persoon legt, dan impliceer je dat je zijn gezag niet aanvaardt en dat kan niet. De fout ligt altijd bij de ondergeschikte.

Het lef

Ken je het toppunt van lef ? 

In de botten van een flik plassen en vragen of het warm is.

Dat oude kindermopje kwam bovendrijven toen ik volgende situatie meemaakte. 

Dag van vertrek -3.

Klanten reserveren een last minute voor 3 personen. Een korte reis van 3 dagen, binnen 3 dagen (!). Wij organiseren dat, binnen de dag is dat allemaal geregeld, worden de reisdocumenten opgestuurd en hupla. 

Dag van vertrek -2.

Ze belt mij : we hebben gezien dat we geen bagagetransport hebben, klopt dat ? 

- Inderdaad, zoals u kon zien in de offerte is bagagetransport niet inbegrepen.

- Jamaar, wij willen bagagetransport, voeg dat eens toe.

- Dat gaat u veel geld kosten, 277 euro. Dat is de reden dat we dat niet toevoegen.

- Doe toch maar, geld is geen probleem.

- OK, hier is de link om 277 euro te betalen. 

Dag van vertrek -1.

De factuur is nog niet betaald, ik stuur een herinnering. 

Dag van vertrek.

Een e-mail : We hebben er nog even over nagedacht, dat bagagetransport, we willen dat toch niet, het is te duur.

- Jamaar, jullie hebben dat gevraagd, de transportfirma is al onderweg, dus die gaat ons dat toch laten betalen want het is te laat om te annuleren.

Algehele radiostilte.

Dag van vertrek +1.

Een e-mail : Zeg, gisterenavond waren we in een hotel en we hebben daar een driepersoonskamer gevraagd in plaats van de twee kamers die jullie geboekt hebben, dat hotel gaat jullie maar één kamer factureren, we willen daarvoor terugbetaald worden ,trouwens, willen jullie dat voor de volgende nachten ook even zo regelen en ons laten weten hoeveel de korting bedraagt ? 

 

Dat in de botten van een flik plassen en die daarna over zijn hoofd leegkappen. 

Nazomer

Begin september hadden de Vlaamse media het over een nazomertje, enkele dagen waar de temperatuur nog boven de 25 graden steeg. Prompt werd de term "Indian summer" bovengehaald.

Bon.

Let me mansplain. 

Begin september is het geen Indian summer. Dan is het nog gewoon zomer. Tot 22 september. 

Indian summer slaat op een weerfenomeen in Noord-Amerika, later geëxporteerd naar andere werelddelen : enkele warme dagen nadat het de eerste keer gevroren heeft. In ieder geval niet, nooit, jamais voor Sint-Maarten. Een korte zoektocht leert ons dat het 1. nog niet gevroren had begin september en 2. Sint-Maarten op 11 november valt.

"Jamaar Wim, dat is toch een detail en dichterlijke vrijheid en schoon gezegd enal."

Dat kan allemaal wel zijn, maar het nieuws moet juist zijn. Hou uw Indian Summer voor als het echt telt. Als dat zo doorgaat hebben ze het binnen 5 jaar over een Indian summer half juli. 

Dit allemaal om te zeggen dat het momenteel in Montpellier bitter koud is (maxima van 25°C) en dat de videoclip van Joe Dassin, waarin hij zijn sigaret in de rivier gooit, hier nog eens gepubliceerd gaat worden.

 

Grève

Het eerste hoogseizoen is voorbij en we constateren een tweede hoogseizoen : oktober.

Iedereen wil tegenwoordig op reis in september en oktober. Hotels zijn volgeboekt, fietsenverhuurders kunnen de vraag niet volgen. Vooral in het zuiden van Frankrijk. Steeds meer mensen hebben angst om in hoogzomer naar het zuiden van Europa af te reizen. Te heet, bosbranden, dorpen zonder water, tijgermuggen, enz. Terwijl hoogzomer net de fijnste periode is om naar Frankrijk te reizen, want dan gaan de Fransen zelf op reis en verloopt alles vlot.

De favoriete activiteit van veel Fransen vindt niet in de zomer plaats, dan gaan ze dus op reis, het is te heet en vooral, vanaf 17u is het apéro en petanque. Neenee, ze wachten tot de zomervakantie voorbij is om dan - geheel uitgerust en opgeladen - weer vrolijk met z'n allen te gaan protesteren. Oproer ! Relletjes ! Blokkeringen ! Staking ! Actie ! Roepen ! 

Als ze er maar nu medemens mee kunnen ergeren, ze doen het. Alles in het kader van "we zijn tegen de regering, de machtshebbers, de kapitalisten, etc." Die kun je echter als gewone mens zelden echt raken, dus raken ze maar elkaar. Kruispunten, ronde punten, vierkante punten, alles wordt bezet. De meeste stakers hebben geen reden nodig om te staken. Een collega vroeg in de crèche waartegen ze nu precies protesteerde en dicht bleven, er kwam niet veel meer uit dan "we zijn tegen de regering".

Staken. De meeste Fransen vinden het ergerlijk, een kleine groep legt met enkele eenvoudige ingrepen een half land lam. Treinen, ziekenhuizen, vliegtuigen, autostrades, ... alles komt piepend tot stilstand. Heelder stadscentra worden kort en klein geslagen, want betogen, dat staat gelijk met plunderen.

In september gaat dat allemaal weer van start, meestal op donderdag. Als het begint te vriezen is het weer over, veel te koud om op straat te komen. 

Daar denken de meeste toeristen niet aan als ze hun reis in oktober boeken. Met als gevolg dat klanten ergens stranden, soms een stad waar ze helemaal niet hoeven te zijn. Ze raken niet in hun hotel, ze verstaan de inboorlingen niet, ze bellen ons in pniek op. Wat nu ? 

Daar hebben die betogers allemaal geen oren aan. Wie niet voor hen is is tegen hen en verdient het om vast te zitten in het verkeer. 

Nog een maandje doorbijten en dan zijn we daar weer vanaf, tot de lente begint. 

Enkele tips voor de stakers : Laat de mensen gratis op het openbaar vervoer. Zet de barelen van de péages open. Ga met de fiets werken in plaats van met de auto. Stop met roken. Geef minder geld uit aan brol die je niet nodig hebt. 

Dan zal je de regering in haar zakken raken. 

Mopje

I asked my son what he learned at school today. He said : "gay men like Sony, lesbians favour Philips and transgender people prefer Bose."

I kneeled down, put my hand on his shoulder and replied : "son, those are just stereotypes." 

Nanowar of Steel

Het nadeel aan Montpellier is dat veel bands onze buurt compleet links laten liggen. Dat is normaal als je Marseille, Lyon, Toulouse en Barcelona op minder dan 300 km hebt liggen. Af en toe valt er een echte parel te rapen in de Montpellier of Nîmes. We zongen al mee met Hooverphonic, Balthazar, Amenra, Brutus, Front 242, La Jungle, Soulwax - om een paar Belgen te vernoemen - en ook Calexico, The Stranglers, Black Lips, Sigur Ros, Ho99o9, Belle & Sebastian, en vele anderen kwamen eens goeiedag zeggen. 

Af en toe doen we ook een ontdekking, want de Rockstore in Montpellier heeft een zeer eigenzinnige programmator die nu en dan een groep laat binnenwippen omdat ze toch niets anders te doen hebben. Zo komt in januari NanowaR of Steel naar Montpellier. 

Ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord, maar de naam refereert duidelijk aan Manowar, een metal band die al vele jaren bestaat. Daar waar de Wikipedia-pagina van de band al tamelijk hilarisch is, gaat hun muziek nog een stapje verder.

Het zijn Italianen, ze zingen over IKEA, Uranus ("an old joke still deserves a song"), oksels, pellekes in uw haar en andere ongein. Ze traden ooit op in de Spaanse 'Got talent' waar twee van de vier juryleden al afdrukten nog voor ze goed en wel begonnen waren. Eén van de juryleden toen hij de woorden 'metal' en 'reggaeton' in één zin hoorde. 

Allemaal onderbroekenlol, maar niet gratuit, de nummers zitten vol verfijnde dubbelzinnigheden en obscure referenties.  

De kostuums van de danseressen zijn refereren aan Super Sailor Uranus in de manga Sailor Moon. 

Een zin als "I'll send my probe, VOYEUR 2, 19 AUs deep into Uranus" is niet enkel een onnozele double entendre, toen Voyager 2 in 1986 voorbij Uranus vloog, bevond dat ruimtetuig zich op 19 AU (Astronomical units) van de aarde. Dat is sublieme humor. En dan gooien ze er nog een BeeGees riedeltje tussen ook. 

 

En vergeet niet te kijken en luisteren naar Valhalleluja.

"What religion are you?"

"Furniture"

 

 In mijn hoofd ging het voorafgaand gesprek met de platenmaatschappij als volgt : 

- "How many religioins do you want to offend in one song ?"

- Nanowar : "Yes !" 

Want ook hier is het niet huppeldepup we gooien wat gebrabbel bijeen. Ze gebruiken een van de belangrijkste joodse gebeden, de Sjema : "Shema Israel, Adonai Eloheinu, Adonai Ehad" (ruwweg vertaald als "Luister Israel, de heer is uw God, de heer is één") en daar maken ze "Shema YGGDRASIL, ODINai Eloheinu, ODINai ehad" van. En we weten allemaal hoe goed het uitverkoren volk omgaat met blasfemie.

Ze zingen in het Engels, Noors, Hebreeuws, javascript, en nog een half dozijn andere talen, allemaal ter meerdere eer en glorie van de pretmetal.

Het is eens iets anders dan "Kerstfeest in Smurfenland". 

Wind

Gisteren heeft het geregend en gewaaid in Montpellier, ge kunt het u niet voorstellen. Amaizeg.

Vandaag liggen de straatjes dan ook vol blaadjes van plataantjes. De straatvegers hebben werk. Op het pleintje tegenover het kantoor was een straatveger deze morgen lustig blaadjes bijeen aan het vegen in een mooi hoopje. 

Het waait nog altijd stevig in Montpellier.

Het hoopje blaadjes heeft zich ondertussen weer helemaal zelfstandig verspreid over het hele pleintje. 

 

Sherlok Holms van dunaldi

8 u stipt. De hulptelefoon rinkelt lustig. Dat is verontrustend, want iemand heeft een halve nacht zitten wachten tot het 8u was om ons te bellen.

"Hello, we hebben gisteren van A naar B gefietst en ik had een zakje met juwelen in mijn valies gestopt en gisterenavond heb ik ontdekt dat dat zakje met juwelen niet meer in mijn valies zit."

Pniek ! Code rood ! Pieuwpieuw !

Er zijn verschillende mogelijkheden : 

1. Heb je dat tasje zeker in uw valies gestopt, op dezelfde plek waar je het altijd stopt en niet ergens anders? 

- neen, dat zit altijd op dezelfde plaats 

2. Ben je het gewoonweg vergeten mee te nemen en ligt het nog in het hotel? 

- na te vragen aan de receptie 

3. Een valies is open gegaan tijdens het transport, dat zakje is er uit gevallen. Ontbreken er andere zaken?

- na te vragen bij de transporteur 

4. Er is iets gebeurd bij de aankomst in het volgende hotel, het zakje is er daar uit gevallen of in de kamer onder bed terechtgekomen of zo.

- na te vragen aan de receptie 

5. Iemand heeft op een bepaald moment de valies geopend en dat zakje met juwelen - en vreemd genoeg enkel dat zakje - er uit genomen. Dat kan, hoe weinig waarschijnlijk ook.

- de bewijslast wordt heel moeilijk, wegens verschillende actoren en 't is uw woord tegen het hunne, bewijs maar keer dat die juwelen in die valies zaten.

Tussendoor : het bedrijf bestaat 13 jaar en in die hele periode is er één diefstal geweest, een transporteur die zijn camionette niet gesloten had en iemand had een valies uit de camionette gestolen.

Wat weten we : 

1. De valies is voor 9 uur aan het onthaal van het hotel afgezet.

2. De valies stond na een dag fietsen bij aankomst in het volgende hotel. 

3. De ontdekking van de verdwijning is pas 's avonds laat gebeurd. 

Evolutie van het onderzoek.

We nemen onze loupe en beginnen aan de werkdag. 

Hotel A gebeld : niets gevonden. Daar kan het ook niet uit de valies gehaald zijn want de onthaalmedewerker is er de hele tijd bij gebleven terwijl de valiezen achter de toog stonden.  

De transporteur gebeld : de valies is niet open gegaan tijdens het transport, de chauffeur checkt zijn camionette ook elke avond op achtergelaten voorwerpen. De bagage is rond 11 uur opgehaald en voor 12 uur aan het volgende hotel afgezet. De chauffeur heeft niets gezien, er is geen bagage open gegaan, zijn camionette was leeg op het einde van de dag en - tussen ons gezegd en gezwegen - de chauffeur werkt al verschillende jaren voor ons, er was nooit een probleem.

Hotel B gebeld : niets gevonden en wat denkt ge wel dat wij bagage zouden stelen van een klant en hoe durft ge ons te beschuldigen en de kuisvrouw werkt al 10 jaar bij ons en wij doen dat niet en we zijn geaffronteerd en oh en maar allez dat ge dat durft te denken en al... De vraag was gewoon : "hebben jullie toevallig een zakje met juwelen van een klant gevonden ?" 

We contacteren de klant die ondertussen in niet zo veel, maar wel niet mis te verstane woorden de kuisvrouw verdenkt... En dat ook tegen Huguette zei...

Weg sfeer.

We zijn een dik uur ver in het onderzoek en het zit muurvast.

5 minuten later, een berichtje : "Haha, funny story, ik had mijn juwelen in de stuurtas van mijn fiets opgeborgen en normaal doe ik dat nooit, I feel very embarrased."

Case closed, behalve dat Huguette nog altijd kwaad is want haar kuisvrouw is onterecht beschuldigd.

 

Een uur van mijn leven dat ik nooit meer terug krijg. 

Sacochen

Boze mail van een klant, volledig geschreven in het onderwerp-vak, met foto's en hoofdletters, maar zonder leestekens.

Hun fietsen werden geleverd in het fietslokaal van het hotel. Ze hebben gezien dat andere fietsen allemaal twee fietstassen per fiets en zij hebben maar één fietstas per fiets en dat is niet eerlijk en die andere klanten worden beter behandeld en zijn vrouw is ontevreden ge verstaat dat toch en het is niet eerlijk en mimimimimi.

Blijkt dat ze bagagetransport hebben, en dus helemaal geen fietsvaliezen nodig hebben maar er toch twee krijgen en dat ook zo gecommuniceerd was op voorhand in de reisdocumenten die we naar iedereen sturen maar die niemand ooit leest want meer dan 50 lettertekens.

 

 

 Love it.

Boomers

Juyj! Cliché-tijd !

Een (ietwat oudere) klant stuurt mij een boze e-mail : hij vertrekt binnenkort op fietsreis en hij heeft nog altijd zijn reisdocumenten niet ontvangen. 

Hij stuurt dat bericht door te antwoorden op een e-mail die hij weken geleden van mij ontvangen heeft.  

Een e-mail met daarin zijn reisdocumenten...

 

 

Vijg

Tijdens een van onze avondlijke wandelingen in de buurt wandelen we voorbij een vijgenboompje met gele vijgen. Vijgen zijn onkruid in het zuiden van Frankrijk. Dat groeit overal zomaar zonder te vragen of het wel gepast is. 

We hadden een tijdje geleden iets gehoord of gelezen of gezien of zo hoe een vijg bevrucht wordt. Iets met wespen die dood gaan in de vrucht en dan verteren. 

Gelukkig is er onze beste vriend goegel die ons dat piekfijn kon uitleggen. 

 

Lang verhaal kort: vijgenwespen en vijgenbomen leven in symbiose. In menselijke woorden: ze hebben elkaar nodig om te overleven.

Een bevruchte vrouwtjeswesp kruipt uit een mannetjesbloem, kruipt door een tunnel in de vrouwelijke schijnvrucht, verliest daarbij haar vleugels en voelsprieten, legt eitjes en sterft de hongerdood. 

Uit die eitjes komen nieuwe wespen, mannetjes en vrouwtjes, en als die er klaar voor zijn graven de vleugelloze mannetjes een tunnel uit de schijnvrucht zodat de vrouwtjes kunnen uitvliegen. Als er een ander vrouwtje aankomt bevruchten de mannetjes haar en daarna sterven ze de hongerdood.

De schijnvrucht groeit nu uit tot vijg, de restanten van de dode wespen worden dankzij een enzym omgezet in proteïne en enkele weken later heb je een lekkere vijg. Smikkelen en smakkelen. Oh ja, de harde stukjes in een vijg zijn geen restanten van wespen, maar gewoon zaadjes. Van de wesp blijft helemaal niets over.

Hoe meer dooie wespen, hoe meer zaadjes. Goed voor de voortplanting van de vijg, minder lekker voor ons, dus vijgenboeren regelen dat zo'n beetje door minder wespen toe te laten. 

Mooi toch, die natuur. 

Al deze info vinden we op de site veganisme.org. Waanzinnig interessant, tot het hilarisch wordt, want dé vraag op veganisme.org is natuurlijk "zijn vijgen veganistisch?"

We parafraseren:

Het staat vast dat vijgenwespen de hongerdood sterven om vijgen te bevruchten.  Wie daar tegen is kiest best een andere vrucht.

 

Er staat echt "wie daar tegen is". 

En maar soja fretten ...

'Mericans

Amerikaanse klanten zeuren, eisen en willen meer voor minder geld. Zo kregen we net nog een e-mail met - niet een vraag of verzoek - de eis om chiquere hotels te krijgen, voor hetzelfde geld. Genre "we betalen dan wel voor 2*-hotels, we verwachten 4*-hotels."

Die mensen kunnen daar niets aan doen, ze zijn zo opgevoed en de Amerikaanse economie heeft daar een heel businessmodel rond gebouwd.

Helaas voor die Amerikanen spelen ze niet in dezelfde competitie als de Fransen. Als Amerikanen in Amerika zeuren krijgen ze meestal meteen gelijk en er nog een stylo en een gommetje bovenop. Dat is de amateurcompetitie, er is geen tegenstand. In Frankrijk speelt men professionneel gezeur. Hier wordt op het hoogste niveau en vooral altijd gezeurd. Dat betekent dat de reactie in een Frans bedrijf standaard de volgende is : "je vous entends, mais...", de klant mag al blij zijn dat er naar hem/haar geluisterd wordt en uiteindelijk gebeurt er niets.

 

Ter voorbeeld, deze reclame voor één of andere bank, wie in Frankrijk woont herkent vooral vanaf seconde 15 de standaardreactie van een Franse medewerker.

 

"Mevrouw, uw valies is 4 centimeter te groot."

"Jamaarwacht, allezhowzeg, 4 centimeter..."

"4 centimeter" en dan die blik erachteraan.

 

Classique! 

 

Ondertussen

Hoe is het nog met de hernia?

Ewel, bedankt dat ge het vraagt. Zoals ze in Frankrijk gaarne zeggen : c'est compliqué. 

Eind april kwamen we thuis van een bijzonder fijne reis, met veel pijn. Het bleek een hernia in de tussenwervelschijf D5 & D6. Pijntjes in de nek, de rechterarm en -hand. Meteen thuis gezet door de mevrouw doktoor. 2017 again, maar nu was ik er rapper bij en wist ik dat het dat zou zijn en heeft één of andere kwakzalver geen verkeerde diagnose gesteld. 

Juni, ik ga terug werken, halftijds. Tot grote (kuch) vreugde van mijn werkgever. Achteraf besef ik : ik kan daar eigenlijk niet veel doen en ze moeten mij wel betalen. Als ik gewoon thuis was gebleven bespaarden ze een loon uit en het gaat financieel niet zo goed (zie ook : website).

Juli : De dokter, die dat deeltijds werken sowieso al geen goed idee vond, zet me weer ziek en ergens tweede helft wordt ik geïnfiltreerd door een andere dokter, onder een scanner, recht in de hernia. Voor mensen die graag pijn hebben, ik kan het aanraden. 

Begin augustus : uit pure schaamte ga ik weer werken. Het is hoogseizoen en druk en al en zo. Na bijna 3 weken opnieuw aan de slag kan ik enkele conclusies trekken :

1. Medisch. 

Het effect van die inspuiting is voorzien op lange termijn. Een maand na de infiltratie heb ik nog altijd veel pijn, zeker na een dag achter mijn bureau. Bureauwerk is min of meer zeer langzaam je lichaam compleet onbruikbaar maken. We zijn gemaakt om te bewegen, niet om een hele dag stil te zitten in een oncomfortabele houding die alle spieren verslapt en tegelijk verstijft.

2. Professioneel. 

Een nieuwe website lanceren in volle hoogseizoen, zeker een website met daarachter reserveringssoftware, een website die nog vol bugs zit, een website die gewoonweg niet werkt, ... Dat is geen goed idee. Er waren in de geschiedenis van de mensheid al enkele slechte ideeën - ik zeg maar wat : de uitvinding van de atoombom - die minder erg waren dan het publiceren van een niet-werkende website in vol toeristisch hoogseizoen. Naar benadering 3.000 emails van boze klanten, ook die moeten verwerkt worden, bovenop de onverantwoord hoge werkdruk die we nu al ondergaan.

3. Nog professioneel.

Er is tijdens mijn afwezigheid een klein beetje (kuch) werk blijven liggen (zie ook : website). Met als gevolg dat ik het nu zowaar nog drukker heb dan voor mijn verlof, toen ik tegen de baas zei : "ik geraak er niet door, het is te druk" en mijn baas antwoorde "dat zal wel beteren". Lang verhaal kort : het is 10 keer erger geworden. Werk blijft liggen, klanten klagen (terecht) en we botsen constant tegen een directie die vindt dat we allemaal maar wat harder moeten werken en "het zal wel verbeteren".

Gelukkig heeft de baas nog genoeg tijd om te micro-managen en al onze dossiers door te spitten. Elke dag zijn er wel wat dingetjes waar we op gewezen worden, die niet goed zijn volgens hem. Elke dag bedenk ik scenario's waarbij ik hem het zwijgen op leg.

Nog een dikke week en het is vakantie. Als ik terugkeer zitten we in de uitbolfase. Er zijn nog wat gekken die in oktober op fietsreis willen, maar dat zijn er niet zo heel veel meer.

Puf.

 

Engels (bis)

Om terug te komen op dat Engels van de Fransen...

Op het werk zijn we wel verplicht om Engels te praten, maar de meeste collega's vinden dat niet fijn, want ze kunnen het niet goed. Ik geef ze gelijk.

Onlangs werd de nieuwe website gelanceerd. De vorige had ik serieus onder handen genomen, want geef toe, dat school-Engels vol fouten, dat is niet professioneel. De nieuwe site werd "professioneel" vertaald door het bedrijf dat de website gebouwd heeft...

Ik moest een beetje huilen na de lancering.

Een greep uit het aanbod. 

"1 personne" in het Engels is natuurlijk "1 people".

Het Franse woord "confort" (met -n-) is in het Engels uiteraard ook gewoon "confort".

Het enkelvoud van "activities" is "activitie", dat weet iedereen.

"Un séjour" vertaal je als "a stay", want dat is wat Google translate zegt, ook al blijf je niet echt ter plaatse tijdens een fietsreis.

 

Beschrijving van blijf-prijzen? 

"Vous pédalez tranquilement" betekent dat je je bek houdt tijdens het fietsen : "you cycle quietly".

De site bouwer heeft ook een optie ingebouwd die de bestelbon meteen vertaalt voor Engelstalige klanten die perrongeluk op de Franse pagina terechtkomen. Handig nietwaar. 

Dat heeft enkele onverwachte gevolgen. 

 

Zo heten onze klanten M. en W. DENT vanaf nu ...

...

...

...

... 

M. en W. TOOTH

 

En weet ge wat het ergste is : als ik mijn - perfect tweetalige - collega's zeg dat dat allemaal wel op Engels lijkt, maar in wezen Franglais is, dan is dat allemaal geen waar, dat is perfect verstaanbaar, ge moet wel een beetje moeite willen doen.

 

Zodra ik stop met huilen zal ik het grappig vinden, beloofd.

Engels

Er zijn 4 soorten Engelstaligen.

1. Moedertaal

🇨🇮🇬🇧🏴󠁧󠁢󠁳󠁣󠁴󠁿🏴󠁧󠁢󠁷󠁬󠁳󠁿🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿🇮🇲🇺🇲🇿🇦

Spreken Engels als moedertaal. Een Engels waarvan ze niet eens onderling overeen komen wat 'chips' betekent, laat staan dat een buitenstaander het begrijpt.

2. Verstaanbaar Engels

🇩🇪🇩🇰🇨🇭🇫🇮🇳🇱🇳🇴🇸🇪🇪🇪🇵🇹🇮🇩

Hebben Engels geleerd als tweede, derde, vierde, ... taal. Beginnen de conversatie met 'a little bit' en steken dan van wal alsof ze een praatprogramma op de BBC presenteren.

3. Spreken een beetje Engels en maken van elke conversatie een avontuur

🇪🇦🇨🇾🇬🇪🇮🇪🇭🇷🇬🇷🇲🇨🇸🇰🇻🇦🇷🇴

Verontschuldigen zich voor hun 'bad English', praten voor de rest geen woord Engels, gebruiken handen, voeten en andere lichaamsdelen en na een uur heb je de hele familie en het halve dorp ontmoet, geaperitiefd en weet je perfect wat je moet weten.

4. Bonjour

🇲🇫

Kan Engels, wil niet.

Karen

Het Karen-seizoen is begonnen. Amerikaanse vrouwen met pittig blond kapsel en de wereld die rond hun navel draait. Deze week hebben we een top-exemplaartje.

De klanten hebben een reis geboekt, allerlei informatie ontvangen en zijn onlangs aangekomen in het hotel van vertrek.

Dag 1. 

- Goeiedag, we hebben elk 3 valiezen bij en nu blijkt dat de transporteur maar 1 valies per persoon meeneemt.

- Inderdaad, dat is u zo gemeld in de reisdocumenten.

- Jamaar, wij hebben elk 3 valiezen, die moeten allemaal mee.

- Wij beslissen dat niet, het is de transporteur die dat oplegt.

- SCHAN-DA-LIG  We eisen dat al onze bagage vervoerd wordt ! 

- U kan misschien de bagage die u nodig hebt deze week in 1 valies stoppen en de rest in het hotel laten. U komt eind deze week terug aan in dit hotel. Dan hoeft u niet elke dag al uw bagage mee te zeulen.

- We hebben alles nodig. 

- Mevrouw, u wist dat toch op voorhand, dat staat in uw reisdocumenten.

- I WANT TO TALK TO THE MANAGER

Lang verhaal kort : mevrouw krijgt haar goesting en weigert de meerkost te betalen. 

Dag 2.

- Goeiedag, wat is de wifi-code van het hotel ? (via WhatsApp !)

- Die informatie hebben we helaas niet, kunt u dat niet aan de receptie vragen.

- De receptioniste is meteen na onze aankomst vertrokken. Wij hebben wifi nodig.

- Ligt er geen folder of informatie in de kamer met de wifi code ? 

- Neen, wij hebben dringend wifi nodig.

- Misschien staat het in de informatie die aan de binnenkant van de kamerdeur hangt ?

- Neen, kijk, wij moeten nu de wifi code hebben.

- (kijkt op de website van het hotel) : de wifi is zonder code, u moet enkel naar deze wifi gaan en aanloggen.

- Het werkt niet, wat is de code ??? Mijn man is jarig en hij moet zijn berichten kunnen lezen.

- Kunt u niet aan de buren vragen of ze de wifi-code kennen ? 

- Er zijn geen buren, het hotel is uitgestorven.

- Mevrouw, wij weten echt niet hoe wij u kunnen helpen... 

- WIJ MOETEN WIFI HEBBEN. NU !!!

Dag 3.

- We zijn in het hotel en in de badkamer is maar één soort zeep. Kunnen we meer soorten zeep krijgen ? 

- Hebt u dat al aan de receptie gevraagd ? 

- De receptie is gesloten, wij kunnen ons toch niet wassen met één soort zeep. 

Dag 4.

- Wij moeten deze avond al zeggen wat we als ontbijt willen. We kunnen nu toch niet weten wat we morgenochtend gaan eten. Kan er geen buffet klaar gezet worden ? 

- Sommige hotels vermijden zoveel mogelijk om overschotten te hebben. U hebt vast wel wat dingen mogen kiezen, nietwaar ?

- Jamaar, wat als we morgenochtend niet genoeg hebben ? 

Dag 5.

- Het restaurant van het hotel is gesloten. Wat nu ? 

- Er zijn heel wat restaurants in de stad, u vindt vast wel iets dat u fijn vindt.

- Moeten we dan terug naar buiten ? Maar we willen niet meer weg.

- (checkt online) Er zijn 64 restaurants op minder dan 1 km van uw hotel. U hoeft niet ver te wandelen. 

- Wij hebben al een hele dag moeten fietsen, we gaan niet nog eens een paar mijl wandelen. Kan er geen eten geleverd worden ?  

Promenadeballade

Op aanraden van de medische staff maak ik tegenwoordig elke middag een wandeling om de spieren in de nek zachtjes te versterken en tevens de knie niet te overbelasten.

Ons kantoor bevindt zich heden ten dage in de wijk Arceaux. In het Vlaams : de bakfietswijk van Montpellier. Dure grote huizen met een bevolking die zich liefst met de elektrische fiets voortbewegen en elke ochtend de palier van de school bezetten met hun bakbeesten, tot ergernis van de rest van de bevolking die vindt dat ze met hun benzineslurpende SUV op de stoep moeten kunnen stoppen om die arme bloedjes van kinderen die nauwelijks 5 meter kunnen wandelen te droppen.

Kortom, een wijk waar het goed toeven is. Wie de luchtfoto's op Google bekijkt ziet ook een iets grotere concentratie aan zwembaden in deze wijk, vergeleken met veel andere wijken in Montpellier. 

De wijk werd vanaf het einde van de 19de eeuw gebouwd. Montpellier begon zich uit te breiden, net als elke stad in die periode. De meeste huizen zijn minder dan 100 jaar oud. Niet alleen huizen, ook kerken en andere bijzonder nuttige gebouwen werden opgetrokken.

Tijdens mijn dagelijkse wandeling vergaap ik mij aan halve kastelen en hele kerken. Het mag duidelijk zijn : het volk dat hier kwam wonen was kapitaalkrachtig. In Gent is er het miljoenenkwartier, hier is het Les Arceaux.  

 

Volgende keer : het aquaduct.

Lachen gieren brullen bleiten

Kent ge't? Als je denkt, nu kan het werkelijk niet meer dieper zakken, we hebben de bodem bereikt, en op dat moment doet iemand een luik open en blijkt er nog een verdieping te zijn.

Op het werk werd de nieuwe website gelanceerd. Vorig jaar werd er ons vanalles beloofd : de reserveringen zouden haast automatisch gebeuren, we gaan meer werk kunnen doen met minder moeite, we gaan kunnen besparen op personeel, er is alleen maar goed nieuws. Dat was voorzien voor november.

November kwam en ging, we moesten zeer veel voorbereidend werk doen. In december bleven we bezig, want het was echt wel bijzonder veel voorbereidend werk. De site zou in januari gelost worden. In januari bleek dat alles wat we in november en december gedaan hadden gewist was tijdens een onvoorziene update en moesten we herbeginnen. Ondertussen begonnen de reserveringen binnen te lopen op het oude systeem, maar geen paniek ! Alles kwam goed ! 

Januari, februari, maart, ... een onverwachte hoop reserveringen kwam binnen en we moesten tegelijk achter de schermen aan de nieuwe website werken, want die zou in maart gelanceerd worden. Maar we stellen de lancering uit naar begin april, er zijn nog enkele minuscule details die niet werken.

April, ik ga op verlof na een periode van zeer veel stress en walgelijke drukte. Goed nieuws : na mijn verlof zou de site online staan, vanaf dan zou alles veel vlotter verlopen. 

Mei : ik val uit met een hernia. De lancering in mei werd uitgesteld, want er waren onverwacht nog wat extra petieterige details opgedoken die een kleine vertraging veroorzaakten. 7 juni, dit keer zeker ! Juni, ik ga terug werken aan 50%, want zo thuis zitten terwijl ik weet dat mijn collega's in de merde zitten, ik vond dat niet tof van mijn eigen. Juli, ik val weer uit, want die nekhernia is hardnekkig (pun intended). Jammer, want de website zou begin juli gelanceerd worden en ik zou daar niet bij zijn. Eind juli laat ik weten dat ik begin augustus terug ga werken, want na 3,5 maand heb ik Netflix uitgespeeld. Goed nieuws ! De site wordt 29 juli gelanceerd. Dit keer definitief zeker absoluut echt waar joepie hoera enal ! 

30 juli (what's another day) gaat de website on- en meteen offline. Blijkt dat er toch nog wat microscopische details niet werken. Klanten zien hun boekingen niet meer, wij krijgen geen boekingen binnen, betalingen blijken niet geregistreerd, prijzen zijn fout, omschrijvingen slecht vertaald, enzovoort enzoverder enz.

4 ohustus : ik om aan op het werk, krijg een crash course van 15 minuten over het nieuwe systeem en dan laten ze mij los.

Gevolg : niets werkt, ik snap er niets van, driekwart werd mij niet uitgelegd en - ik weet niet of ik het al vermeldde - niets blijkt te werken. We moeten met allerlei krachttoeren en haken en ogen uitzoeken waar, wanneer, wie, hoe laat, waarheen en wat klanten precies willen. Heel wat dingen die vroeger evident waren zijn nu verdwenen in een kluwen, onvindbaar, vermist of gewoon niet meer mogelijk.

En dat in het toeristisch hoogseizoen. In plaats van nu gewoon tot het najaar te wachten en te zien of alles perfect werkt... Dat komt ervan als je een stel amateurs een bedrijf laat lei/ijden.

 

Ik ben zo blij dat ik terug aan het werk ben. 

 

 In plaats van da

Wegsite

Weet ge nog, toen ik in mijn vorige blogpost schreef "De nieuwe website, die in november 2024 gelanceerd ging worden, zou (overtreffende voorwaardelijke trap) deze week online gaan.  " 

Ewel, ze kunnen het niet aan.

Stond er gisteren nog de melding dat de site onbereikbaar was, vandaag is er toch al een meldtekst.

Oups ! Gelijk ze in 't schoon Frans zeggen.

Anderhalf jaar en vele tienduizenden euri heeft dat gekost. 

Het werd zomer

Op het werk raast de tijd met een rotvaart voorbij.  Althans, dat vermoed ik, want ik ben wederom 5 weken inactief. Enkele weken geleden gaf ik de dokter gelijk, dat dat deeltijds werken inderdaad niet zo'n goed idee was een prompt schreef ze nog 5 werken rust uit. 

Dat gebeurt zonder morren of gezeur van mijn collega's, iedereen springt in de bres. 

Anders is het bij het dirigerende orgaan.  

Ze vergeten hier vaak dat ik een verleden in HR heb. De Franse wetgeving is anders dan de Belgische, maar meestal vind ik mijn weg wel.  

De twee vrouwen die het bedrijf oprichtten in 2012 hebben ondertussen het bedrijf verlaten en het dagelijks beheer overgedragen aan twee "nieuwelingen". R. en F. hebben geen enkele ervaring in management. R. is de boekhoudster, F. heeft vanalles gedaan, onderandere VIP's rondrijden in de Tour de France.

Dat heeft zijn weerslag op het personeelsbeleid. Was het vroeger laks, nu neigen ze naar het tegenovergestelde, maar dan knullig.

F. heeft een aantal persoonlijke afwijkingen. Hij is een people-pleaser die geen conflict aankan, maar daardoor voortdurend conflicten creëert. Tot een jaar geleden werd hij begeleid door de echte bazin, en hield hij zich vaak in. Sedert ze weg is is er geen controle meer, noch nivellering. Voor hem komen een aantal managementsstijlen in aanmerking.

Hij denkt dat hij een democratische manager is. En inderdaad, over heel wat onbelangrijke zaken wordt onderhandeld en gestemd. Geef het volk brood en spelen. Maar het volk mort toch, want in werkelijkheid is hij een autocratische manager. Ik gooi zomaar wat woorden in de groep : micro-manager, seagull-manager en mushroom-manager.

Micromanagement kent iedereen : elke e-mail wordt meegelezen, elk telefoongesprek afgeluisterd, elk klantendossier uitgeplozen en dan volgt vaak goedbedoeld advies, advies dat meestal gewoon als bemoeienis beschouwd wordt. Mansplaining galore.

Seagull-management is een begrip : de manager stelt een probleem vast en beslist impulsief om daar een oplossing voor te bedenken die hij aan het personeel oplegt, ongehinderd door kennis van zaken. Het personeel uit te leggen hoe die oplossing bereikt moet worden. Hij weet het immers best. Waarom seagull ? Het is een managementsstijl  die vergeleken wordt met een meeuw : de meeuw vliegt binnen, maakt een hoop lawaai en rotzooi, vliegt weer weg en laat iedereen in verwarring achter, bedolven onder een laag guano. 

Mushroom-management : het personeel blijft in het donker omtrent zowat alle beslissingen en krijgt voortdurend stront over zich heen. 

Zeer plastische uitdrukkingen met veel kaka. 

En zeggen dat kaka zo hard stinkt als het heet is.

Collega's verlaten dan ook met de regelmaat van de klok de pedalo.

Terug naar mijn persoonlijke situatie. Maandag begin ik weer voltijds te werken en ik kijk daar met uitermate frisse tegenzin tegenop. Veel werk is blijven liggen, ander werk is niet goed gedaan. De nieuwe website, die in november 2024 gelanceerd ging worden, zou (overtreffende voorwaardelijke trap) deze week online gaan. 8 maanden vertraging, een prematuurtje kunt ge dat niet noemen.

Nog een week profiteren van de maatschappij en daarna vlieg ik er weer in, met een schone lei en een nieuwe nek. Nu die knie nog.

Zucht.

Stil

Het ligt hier stil. Dat heeft wel wat redenen. Het is warm, we hebben geen goesting, het leven gaat verder aan een rotvaart.

In april gingen we op reis, naar Mallorca. Er wordt een verslag geschreven, maar dat gaat zijn slakkengangetje.

't Was fijn, het heeft weinig geregend, we hebben veel gefietst en het eten was beter dan thuis. 

De laatste dagen van onze reis had ik nekpijn. Fietsen werd bijna onmogelijk. Het bleek (opnieuw) een hernia in de nekwervels. 

 

Lang verhaal kort : heel de maand mei ziekteverlof. Om te duiden : ik kon geen 10 minuten aan de computer zitten. Heel Netflix uitgekeken en daarna aan Disney begonnen en er alle Star Wars doorgejaagd.

Na een maand was ik dat kotsbeu en vroeg ik mijn huisarts of ik niet deeltijds mocht gaan werken. Dat mocht.

Dan denk je : ik doe mijn collega's een plezier.

Afijn, de collega's vonden het wel tof. De directie iets minder. Ik had de indruk dat ik beter gewoon thuis was gebleven. Er moet namelijk wel één en ander administratief in orde gebracht worden en het is al zo druk. Het appreciatieniveau mocht wat hoger, vink.

In ieder geval, de hernia geneest extreem langzaam. De eerste weken gaat dat vlot. Van liggen kreperen in de zetel tot min of meer kunnen functioneren, dat duurt een week. Ge denkt, binnen 14 dagen is dat hier opgelost. Maar het is een curve die in het begin heel snel daalt, maar dan gedurende heel lange tijd heel langzaam richting de 0 evolueert. Zeno's paradox. Week 1 : de pijn halveert. Week 2, die helft halveert. Week drie, dat resterende kwart halveert. Enzovoort, tot in het oneindige. De pijn kan nooit verdwijnen, want er is altijd nog een halfje over dat opnieuw gehalveerd moet worden.

Gelukkig hebben filosofen en wiskundigen Zeno's paradox kunnen weerleggen. Gelukkig ben ik een geduldige mens...

Rust, kine, pillen, oefeningen, enzovoort. Samen met mijn afgetakelde knie, het carpaal syndroom in mijn linkerpols en om af te toppen pijn aan mijn rug, lijkt het wel of mijn lijf binnenkort uiteen gaat vallen. Hoe lang nog voor ze ons bewustzijn kunnen overhevelen in een splinternieuw lichaam ? 

Maar kijk, het is niet al kom en kommer, er zijn ook veel lichtgrijze dagen. Het weer wordt schitterend, de zomer heerlijk en we beginnen binnenkort onze volgende reis te plannen.  

Cinque terre, Genua, Milaan en eten wat de pot schaft in de keuken van mama Miracoli.

Joepie ! 

Franglais

Mijn collega's zijn allemaal perfect tweetalig Frans-Engels *kuch

Onlangs zag ik nog een pareltje, de offerte voor een (Spaanse, dus 't was niet zo erg) touroperator die onze reizen aanbiedt in zijn aanbod.

Een reis naar de Atlantische oceaan, waarbij het laatste hotel met zicht op zee. Wat is zicht op zee in het Engels ? 

"See view" natuurlijk.

Dan lig ik even strijk. 

 

Visgebraad!

Dat is toch echt alsof dat vorige week nieuwjaar was ? En plots is het april. Sebiet is de zomer weer voorbij en hebben we weer veel te weinig geapertiefd. Jawel, met -d, ik moest ook eens nadenken.

De lente breekt ondertussen helemaal door in Montpellier. We hebben dit jaar al een keer of 4 gebarbecued. Joepie !

En binnen twee weken verlof. Het is hier het ene goeie nieuws na het andere.

Qua verlof was het wat mager de afgelopen tijd. Met uitzondering van wat weekendjes hier en daar, is het twee jaar geleden dat we op reis gingen. Twee jaar ! Dat is een eeuwigheid. Het moet van 1989 geleden zijn dat ik niet ergens een week of wat buitenshuis vertoefde. Zelfs in het coronajaar 2000 brachten we enkele weken in de Dardennen door.

Nog 2 weken, allez, nog 18 dagen en dan zitten we in Mallorca. Fietsen, varen en goed van eten en drinken. Joepie !

Maar eerst : de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix ! Joepie !

Sterretjes

Wij werken samen met heel wat hotels over heel Europa. Sommige geven ons een korting, want we sturen hen soms zéér veel kalanten. Anderen doen geen enkele moeite : "kijk maar op onze website, dat is het tarief".

Ik bel een 5-sterrenhotel in Toulouse. Klanten willen graag daar resideren tijdens hun reis. 

"Goeiedag, ik wil graag een luxe kamer boeken voor 2 personen, blablabla."

"Dat kan, die kamer kost 399 eurootjes."

"Ah jamaarwachtnekee, op uw website staat die kamer aan 279 euri geprijsd."

"Mohow, dat is raar, dat is veel te weinig. Ik kan u die niet aanbieden aan die prijs, het is 399 euro."

"Allez dan pak ik wel een standaard kamer, die staat overigens ook 279 euro op de site."

"Mohow, dat is raar, dat is veel te weinig. Ik kan u die ook niet aanbieden aan die prijs, normaal kost die 339 eurootjes."

"Tja, dat is vervelend, ik had de prijs op uw website gecheckt en ik heb die tarieven aan onze klant doorgegeven. Ik kan nu ook niet meer terugkrabbelen, dat begrijpt u vast."

 

Lang verhaal kort : ik heb een luxe kamer van 40m² met badkamer, ligbad en nog wat hatsikidee geboekt voor 279 euro op hun website. Eerder die week kun je dezelfde kamer trouwens boeken voor 238 euro. 

Iemand heeft ergens iets fout ingegeven op hun website. Haha ! 

Ik ga uiteraard niet nalaten om aan de klanten te laten weten dat ze zich aan een megaluxe kamer mogen verwachten, want voor hetzelfde geld leggen ze die mensen te slapen in een kruipkot op zolder.

 

Domme vragen

Weet ge nog, toen ge 8 waart, dat iedereen je wijsmaakte "er zijn geen domme vragen" ? 

Wel, die zijn er welzeker.

Een potentiële klante vraagt mij een 4-daagse reis te organiseren van Bordeaux naar de Atlantische Oceaan, maar over de bergen, want wat wij aanbieden, dat is plat en saai.

Ik parafraseer het gesprek dat hierop volgt. 

"Tussen Bordeaux en de oceaan liggen de Landes, de polders met bomen zo je wil. Plat en kaarsrechte fietspaden. Ge kunt er biljart op spelen."

"Jamaar, dat is saai, wij willen in de bergen fietsen en we willen bij de oceaan eindigen. Organiseer dat eens."

"Dan zal u een andere regio moeten kiezen, bij Bordeaux zijn geen bergen. Ik stel het Baskenland voor."

"We willen in Bordeaux vertrekken, eindigen bij de oceaan, via het Baskenland. Organiseer dat eens." 

"Dat kan, maar dan zal dat een reis van minstens 8 à 10 dagen worden."

"Ah neen, we hebben maar 4 dagen. Organiseer dat eens."

"Dat kan, maar dan zullen het etappes van meer dan 100 km zijn, Bordeaux ligt op 200 km van het Baskenland."  

"Ah neen, dat is veel te lang, we willen maximum 50 km per dag. We vinden wel dat ge moeilijk doet hoor, wij willen iets eenvoudigs, maar gij maakt daar een heel probleem van."

"Ik vrees dat dat niet zal gaan, tis teen of tander : ofwel geen bergen, ofwel meer kilometers."

"Ewel dan, we'll see if your competitors are equally unwilling to help us..."

"Veel succes, maar achteraf niet komen wenen als ze u uitlachen hé."

 

En daarmee moeten wij onze tijd verdoen.

Ge moogt 1 keer raden welke nationaliteit ze heeft.

Weekend

Het weekend krabt aan de deur. Ah, wacht, dat is de kat van de buren.

Dit weekend wordt het stra-lend weer in Montpellier. Het is ne keer wat anders dan dat triestig grijs en nat gedoe van de afgelopen maand. Het is tevens het begin van het Vlaamse wielerseizoen met 2 koersen op Vlaamse bodem. De coureurs rijden morgen van 't Kuipke in Gent naar Ninove in de Omloop die voor eeuwig en drie dagen Het Volk zal heten in mijn hoofd. Ge zoudt het niet zeggen, maar dat is 162 km.

Zondag rijden ze heen en terug in Kuurne - Brussel - Kuurne. Nu ja, een juistere naam zou zijn : Kortrijk - Sint-Maria-Oudenhove - Kuurne, maar dat bekt niet zo lekker natuurlijk. Leg dat eens voor aan een Fransman...

Wie heeft niet opgelet en moet tijdens de openingskoers twee uur in 't stad gaan rondleiden ? 
 

Yup.

 

Boeken toe

Op het werk wordt er achter de schermen gewerkt aan nieuwe reserveringssoftware. Niet dat het oude systeem tot op de draad versleten was, maar echt gebruiksvriendelijk was het niet. Dat kon beter. En als we dan toch alles zouden renoveren, ook de website mocht wel eens herschilderd worden. En als we de website dan eens lieten communiceren met de boekingssoftware zodat we niet meer alles ctrl+c ctrl+v moeten doen? en... en... en... 

Een dik jaar geleden werd een onderzoek naar de haalbaarheid uitgevoerd door verschillende bedrijven. De bestelling werd ergens in juni geplaatst, een reusachtig budget werd vrijgemaakt en de oplevering zou ten laatste op 1 november gebeuren.

1 november kwam en ging stilletjes voorbij. Het was dan ook Allerheiligen.

Het is eind februari en er is nog altijd geen nieuwe software. Onze tarieven, de website, de boekingssoftware, de hele reutemeteut is al een jaar niet bijgewerkt en wat vroeger wel werkte werkt nu niet meer. De belofte dat we onze workload met zeker een derde zouden verminderen is tot nu toe nog altijd niet waargemaakt. In tegenstelling, ik durf te poneren dat we momenteel zo'n 50% meer werk hebben dan zou moeten. Het is voortdurend aanmodderen en improviseren. 

Verschillende bedrijven moeten met elkaar samenwerken en niemand neemt initiatief. Het probleem : er is geen projectleider. Nu ja, 't is te zeggen : de directeur is projectleider. Een vlotte babbelaar, maar hij heeft geen technische kennis, noch de (on)menselijkheid om eens zwaar op tafel te kloppen. 

De laatste berichten vermelden een oplevering eind maart. Oh ja, en het budget zal zo'n 50% hoger liggen dan begroot. Gelukkig kan dat van onze premie afgetrokken worden.

Meeuwen

Ik dacht, ik kijk eens wat voor een weer het buiten is. Uiteraard zouden we dan door het raam kunnen kijken, maar we zijn nu eenmaal kind van de tijd, dus kijken we naar het weer via de webcam.

Op het stadhuis van Montpellier staat er zo eentje, bij mooi weer kun je de zee zien. Vandaag kon je ook een stukje van de zee zien, maar dan anders.

 

Morgen is er weer weer.

Gris

Het is niet mijn gewoonte om te smalltalken over het weer. Maar manmanman, wat is me dat de laatste weken...?

In januari genoten we 104 uur van de zon. Een gemiddeld jaar schijnt de zon 143 uur in januari. Dat is 30% minder dan het gemiddelde. 

Afgelopen weekend was een uitzondering met een zonnige zaterdag en zelfs barbecueweer op zondag. Komend weekend gaat het weer 48 uur aan een stuk regenen.

 Wij zijn wel niet naar een zonnig land verhuisd om grijze wolken te zien hé. Awoe ! 

Een klein leger, maar...

The Francken, de kleine garnaal - pardon - generaal zou eigenhandig de Russen tegenhouden, maar ja, drukdrukdruk, dus hij gaat daar kannonenvlees voor nodig hebben. Hij wil 12 miljard naar het Belgische leger doorsluizen, want we moeten de nieuwe en tegelijk de oude vijand tegenhouden met 9000 soldaten die allemaal verwachten dat ze op hun 45ste op pensioen mogen. 

Het is het N-VA equivalent van "Mijn papa is polies !" Daar gaan die Russen nogal keer schrik van hebben. 

Theo wordt baas van een klein leger, en dan is het aan ons om daar aan toe te voegen : 

4 februari - de antwoorden

 Tip tap top, de antwoorden staan op hun kop.

ɹǝƃé˥ puɐuɹǝℲ 0Ɩ

ǝɹǝʞɔɐuɐΛ uǝʌǝʇS ˙6

sɥƃɹǝquǝʍnɐƆ sᴉɹɥƆ ˙8

ooɹ ǝp ɐʌƎ ˙ㄥ

uǝɹǝɯɯnsuɐΛ uɐɥoſ ˙9

ɐᴉlƃnɹqɯI ɐᴉlɐᴉʇɐN ˙ϛ

ɹǝdooƆ ǝɔᴉl∀ ˙ㄣ

ǝɹèɹℲ ʇɹǝql∀ ˙Ɛ

sʞɹɐԀ ɐsoɹ ˙ᄅ

ɥƃɹǝqpuᴉ˥ sǝlɹɐɥƆ ˙Ɩ

4 februari - de vragen

4 februari is een dag waarop heel wat belangrijke mensen geboren zijn. Een rondje Namen Noemen (flashback naar de '80s) !

1. °1902 Amerikaanse luchtvaartpionier die wereldberoemd werd door op 20 en 21 mei 1927 non-stop over de Atlantische Oceaan van New York naar Parijs te vliegen in zijn vliegtuig met de naam Spirit of St. Louis.

2. °1913 Amerikaans burgerrechtenactiviste. Ze is vooral bekend geworden door haar verzetsdaad in 1955 waarbij ze weigerde haar zitplaats in het voor zwarten gereserveerde deel achterin af te staan aan blanke passagiers. 

3. °1926  Belgisch zakenman, die de reputatie had de rijkste man van België te zijn. Hij was hoofdaandeelhouder van de holdings Groep Brussel Lambert (GBL) en Nationale Portefeuillemaatschappij (NPM). 

4. °1948 alter ego van Vincent Furnier, Amerikaans rockzanger en muzikant. Bekende nummers zijn School's out, Poison en Elected.

5. °1975  Australische zangeres en actrice. In 1997 bracht ze haar eerste nummer Torn, een cover van Ednaswap, uit, als voorbode van haar eerste cd, Left of the Middle.

6. °1981 Belgisch voormalig wielrenner die in 2016 zijn carrière afsloot bij AG2R La Mondiale. Hij won Parijs-Roubaix in 2011.

7. °1988 in Reet. Vlaamse radiopresentatrice voor Studio Brussel.Ze trouwde in mei 2019 met Black Box Revelation-muzikant Jan Paternoster, met wie ze twee zonen heeft. 

 8. ° 1947 Van 1997 tot 2014 speelde hij de rol van Kabouter Lui in de jeugdreeks Kabouter Plop. 

9. °1964 directeur en vicegouverneur van de Nationale Bank van België en een voormalig Belgisch politicus voor CD&V. 2009-2011 Federaal minister van Buitenlandse Zaken; 2011-2013 Federaal minster van Financiën en Duurzame Ontwikkeling en Ambtenarenzaken.

10. °1881 Franse kunstschilder en beeldhouwer. Hij wordt beschouwd als een belangrijke vertegenwoordiger van het kubisme. Zie ook onderstaand prentje van een werkje van de man.

 

Aan de lijn... klaar... start ! 

De antwoorden verschijnen hier in de loop van de week.

Droit

Frans kan verwarrend zijn als je bvb. reclame ziet voor een pantalon jambe droite. Die ga ik nooit kopen, ik wil graag een broek voor allebei mijn benen.

Droit(e) kan betekenen rechts en recht en rechte (lijn) en rechtdoor en juist en gelijk en wetgeving en rechtop en eerlijk en nog het een en ander. Niet moeilijk dat de helft van de wereld niet snapt wat voorrang van rechts is.

 

En die Fransen maar stoefen over hoe rijk hun taal is. 

 

Stefaan kan het niet aan

Stefaan stuurt een e-mail : "we willen graag op 21 juni een 4-daags fietsarrangement met onze eigen fietsen."

Ik antwoord : "Kunt u ons wat meer info sturen aub ? Waar, met hoeveel, welke categorie, welke opties, etc.?"

Stefaan antwoordt : "De Loirestreek"

Uitbollen

Het is tamelijk stil hier. Dat komt als volgt :

 

De jaren op het werk verlopen cyclisch. 

Januari : de mensen beginnen na te denken over hun verlof, de aanvragen en domme vragen lopen binnen.

Februari : de mensen beginnen te reserveren

Maart : meer reserveringen en we beginnen de eerste reisdocumenten te assembleren, want binnen een maand vertrekken de eerste fietsreizigers.

April : Het tempo gaat fors omhoog. Tijdens de paasvakantie vertrekt een hoop volk op reis en de trage beslissers beginnen massaal te boeken.

Mei : een zeer drukke maand met heel veel lange weekends. Een reis van 3 dagen neemt ongeveer evenveel voorbereidingstijd in beslag als een reis van 14 dagen.

Juni : paniek bij heel wat mensen die nog niets geboekt hebben. Alle hotels zitten vol, fietsenverhuurders hebben niets meer beschikbaar, we moeten tientallen telefoontjes plegen om nog reizen te kunnen samenstellen.

Juli : het hoogseizoen is echt begonnen, er vertrekken elke dag tientallen reizigers, we moeten reizen voorbereiden, documenten samenstellen en de hele domme mensen antwoorden dat het écht te laat is om nog een reis te boeken voor overmorgen, maar dat we toch nog zullen proberen.

Augustus : de drukste maand op vlak van vertrekkers, maar tevens minder administratief werk : iedereen die in de zomer vertrekt heeft zijn reisdocumenten, boekingen, enzovoort. Er komen ook alsmaar meer telefoontjes binnen van sukkelaars die het verschil niet kennen tussen een fiets en een klarinet en ergens "in panne" staan. Lees : de ketting ligt eraf. We beginnen zelf onze "repérages" voor te bereiden.

September : uitbollen, op vlak van reizigers. De maand is nog tamelijk druk met alle gepensioneerden die op reis willen, tegelijk vertrekken we zelf om nieuwe bestemmingen te ontwikkelen.

Oktober : de allerlaatste durvers gaan op reis, wij zijn zelf ook allemaal terug en beginnen onze nieuwe reizen te bewerken. We kunnen eens diep ademhalen.

November : de telefoon valt stil, we zijn druk bezig met het contacteren van al onze partners in de hoop dat ze ons voor het einde van het jaar hun tarieven zullen bezorgen, zodat we onze catalogus kunnen bijwerken. Tegelijk contacteren we nieuwe potentiële partners voor onze nieuwe reizen. We bewerken publiceren de trajecten die we gefietst hebben in onze gps-applicatie.

December : We publiceren onze nieuwe reizen, updaten bestaande reizen, werken tarieven en praktische informatie bij, zoeken nieuwe herbergen waar oude sluiten, we mogen eindelijk zelf een weekje verlof nemen.

 

Eten

De mens en zijn eten...

Verhaaltje 1.

We zaten nog op kot. Het was 1993 en er zat ook een Hollandse op kot. Af en toe waren er kotfeestjes, waarbij ook enkele vloeibare versnaperingen verorberd werden. Het was aan de Hollandse om te hosten. Ze was rijk, want ze had een frigo op haar kamer. Anderen moesten hun eten op de vensterbank leggen om het te bewaren. 

Iemand haalt een flesje bier of water of iets anders uit de koelkast en stelt vast : daar staat een pak frieten, inclusief een grote kwak mayonaise, in de frigo. Onaangeroerd. Hè?

- Hier staat een pak frieten, inclusief een grote kwak mayonaise, in de frigo. Waarom ?

- Ah dat is voor morgen, ik ga geen tijd hebben om eten te maken of te halen, dus heb ik vandaag al een pak patat gehaald, dan kan ik dat morgen snel in de microgolfoven opwarmen.

- Een pak frieten met mayonaise ? In de microgolf ?

- Ja, lekker toch.

Een foutje ? Een gewoonte ? Niemand weet het. In ieder geval, die van het noorden weten niet hoe frieten met mayonaise gegeten wordt, dat is duidelijk.

Een uur lang wordt over frieten met mayonaise uit de microgolfoven gepalaverd.

Verhaaltje 2.

Wendie werkt in een internationaal bedrijf met volk van alle landen. Er is de Nederlandstalige sectie, de Franse, de Italiaanse... Bon, ge snapt het. Er is elke week een dag waarop de taalgroepen samenklitten om samen te lunchen. De Italianen beslissen pizza te bestellen, fijn, handig, doet aan thuis denken. Op de pizza margerita ligt 1 olijf. Eén. Een schok van 7,6 op de schaal van Richter gaat door de eetzaal.

- Wat hebben ze hier proberen te bewijzen ? Een olijf een op een margarita !!!???

Een foutje ? Een gewoonte ? Niemand weet het. In ieder geval, die van het noorden weten niet hoe pizza margarita gegeten wordt, dat is duidelijk.

Een uur lang wordt er over een olijf op pizza margarita gepalaverd.

Verhaaltje 3.

Een stuk of wat collega's gaan naar de dinsdagmarkt vlakbij kantoor om hun lunch. Het is het seizoen van choucroute en op de markt verkoopt iemand verse sjoekroet. Een stuk of wat collega's komt glorieus binnen met hun potjes zuurkool. Er gaat nogal keer gesmuld worden deze middag.

De porties worden op borden gedresseerd : zuurkool, worst, nog worst, een stuk worst... 

- Waar zijn de patatten ?

Er zit ook geen jeneverbes in, de zuurkool is nog niet helemaal gaar en vooral, er zijn geen patatten bij!!! Wat hebben ze hier proberen te bewijzen ? Geen aardappelen bij zuurkool !!!??? Er worden foto's gemaakt die doorgestuurd worden naar familieleden in de Elzas.

Een foutje ? Een gewoonte ? Niemand weet het. In ieder geval, die van het zuiden weten niet hoe choucroute gegeten wordt, dat is duidelijk.

Een uur lang wordt over het gebrek aan aardappelen bij zuurkool gepalaverd.

Moraal van het verhaal : eet wat ge wilt, maar zorg dat de inboorlingen het niet gezien hebben.

 

Frengels

Collega E. : "Est-ce quelqu'un a eu Mme. IEK au téléphone hier ?"

De rest van de collega's : "Neen."

Ik : "Iek ? Hoe schrijf je dat ?"

Collega E. : "Zoals je het uitspreekt : H-I-C-K-E..."

Ik : "..."

Vaag

Het concours "Meest Vage E-mail van 2025" is nu al gewonnen. We zijn 10 januari. De rest mag zijn ambities opbergen.

Onderstaande e-mail (ja, dit is het volledige bericht) zat net in mijn inbox. (geen goeiedag, geen oewest, geen tot ziens)

Nounou...