Croffle

Een croffle, ik ben er vrij zeker van dat je daar nog nooit van gehoord had. 

Gelukkig is uw nederdige dienaar hier om u weg te wijzen in de jongerentaal en -eetgewoontes.

Een croffle is uitgevonden in Korea, blijkbaar. Daar eten ze wel meer rare dingen. Het is even eenvoudig als verwerpelijk : je neemt croissantdeeg (kant en klaar natuurlijk), vouwt dat in twee of drie en dat bak je in een wafelijzer. De naam is een samentrekking van croissant en waffle.

Het ziet er uit als een wafel, maar is gewoon een gewafelde croissant zonder luchtigheid. 

 

Zie ook : de pancroque (jawel, bestaat).

Ge moet tegenwoordig zelfs geen moeite meer doen om een beetje origineel te zijn.

Vrijdag frietjesssdag

Frieten in Frankrijk, het blijft vaak huilen met de klak op. Ze weten niet welke patatten ze moeten gebruiken en ze bakken ze maar 1 keer, wel voor 8 minuten. Resultaat: bruine slappe frieten.

Er is lichte beterschap met een Belgische frituur in Montpellier. We vonden die tamelijk duur, tot we afgelopen herfst in België vaststelden dat voor twee man frieten met pretvlees gaan halen tegenwoordig ook dik 20 euro kost.

Ondertussen bakken wij onze frieten meestal zelf. Le Grand Frais heeft regelmatig bintjes van uitstekende kwaliteit aan 40 cent per strekkende kilo. Groot was onze vreugde toen deze week bleek dat Intermarché ook een vracht bintjes binnentjes geslagen had, weliswaar aan *gasp* 1,65 euro per kilo... Vier keer zo duur. Dat moesten wel de beste bintjes van de wereld zijn,, in bladgoud verpakt en met hier en daar een diamantje.

Eilaas! Driewerf. De lelijkste patatten van de wereld. Vol blutsen en builen en blauwe plekken. 

Na het schillen hield ik amper een goeie kilo over. Patatten aan 3,29 euro de kilo, en nergens een goudklompje te bespeuren. 

Maar goed, vanavond eten we frietjes met stoofvleessaus, zelfgemaakte frikadellen en dito croquetas de jamòn. 

Update: tweede ontgoocheling van de dag; de croquetas de jamòn zijn op...