Frans

We leren allemaal Frans op school en daar moeten de meesten onder ons het dan maar mee doen. Maar dat Schoolfrans is behoorlijk afwijkend van het gesproken Frans. In het Engels (Amerikaans) krijgen we genoeg slang (argot) voorgeschoteld door films en tv-series, maar Franse media raakt amper tot bij ons.

Hier een paar voorbeelden die we niet op school geleerd hebben:
- Bon'ap: smakelijk;
- 't Inquiete: maak je geen zorgen;
- C'est ouf: dat is (te) gek, een klassiek voorbeeld van het Verlan, zie ook Stromae;
- Un mel: een e-mail, geen enkele Fransman zegt courriel;
- Elle est canon: Ze is knap/mooi;
- Boire un canon: er ene drinken;
- Bourré comme un coing (uitspraak: kweng, niet coin als hoek): zo zat als een kanon, wat ons dan weer bij de twee vorige uitspraken brengt, iemand zou eens moeten onderzoeken of dat iets met elkaar te maken heeft.

Hierbij een warme oproep om in de Franse lessen ook spreektaal op te nemen, zodat we niet bij staan als con comme une valise sans poignée als Fransen praten.

Juni

Begin juni trokken we voor het vierde jaar op rij naar Barcelona, voor het Primavera Sound Festival. Een festival met ongeveer 25 podia, verspreid in een buitenwijk van Barcelona, aan het einde van de Diagonal (of het begin, het is maar hoe je het bekijkt). Primavera bestaat ondertussen 16 jaar en is één van de beste festivals ter wereld. De muziek is eclectisch en de vloerbedekking is van beton of asfalt, dit in tegenstelling tot de meeste Belgische festivals waar de grond vaak uit modder of natte klei geboetseerd werd.

Alleen jammer van het "bier"...

We verblijven altijd een kleine week in BCN en dat is dan meteen onze laatste uitspatting voor het toeristische seizoen begint.

We merken dat het toerisme dit jaar iets later op gang komt. Vorige jaren waren onze kamers tegen half mei meestal halfvol gereserveerd, om dan eind juni overwegend bomvol geboekt te zijn. In augustus ligt het hoogtepunt van de wanhopige telefoontjes: "hebben jullie écht niets meer vrij"? Dit jaar duurde het halfvol-moment een maandje langer, maar we merken dat er een stevige inhaalbeweging bezig is. Op vakantie gaan blijft een basisrecht.

Ondertussen wordt Wendie "Chef de réception" op het werk, na amper 3 maanden aanwezigheid. Dat is enkel een titel, voor de rest houdt dat niets in: geen extra verantwoordelijkheden, geen opslag, maar wel het recht om overuren te kloppen en lastige klanten te woord te staan.

We krijgen de eerste canicule van het jaar achter de kiezen. Waar mei nog redelijk fris was slaat de tweede week van juni de hitte toe. Een maximum van 39 graden zorgt dat we de kachel kunnen uitlaten. Twee weken lang worden alle registers open getrokken en puffen we er vrolijk op los. Gelukkig is ons huis goed geïsoleerd en blijft het binnen een lekkere 25 graden.
De laatste week van juni is het gedaan met de pret, want dan komt het kwik amper boven de 20 graden uit. Terwijl ik dit zit te tikken heb ik een lange broek aan. Dat is geleden van... begin juni!

Juni is ook de eerste maand in de nog jonge geschiedenis van OOF bières dat we meer verdienen dan uitgeven. Het gaat de goede richting uit. Met een beetje geluk kunnen we 2017 met een break even afsluiten. Dat zou beter zijn dan de pronostiek.

Er gebeurt trouwens vanalles achter de schermen van de brouwerij. Er is interesse van mensen met geld, van mensen zonder geld, van mensen met café's en restaurants en van de grootste drankenverdeler uit de Aude. Nu alleen nog een beetje centen bijeen schrapen om een echte brouwerij op poten te zetten.