Reserveren

Reserveren in Frankrijk gebeurt nog vaak telefonisch. Dat internet, allemaal goed en wel, maar met een belletje wordt dat toch beter geregeld. Dat levert af en toe hilarische gesprekken op. Zoals 5 minuten geleden. Een vriendelijke (uitzinnige) mijnheer aan de telefoon. De vakantie is op til en hij kijk er alvast naar uit.
- Hij is Mr. L. en heeft enkele maanden geleden gereserveerd; of ik hem nog ken?
- (denkt) We krijgen in de zomer ongeveer 300 reservaties binnen, wat denkt ge zelf?
  (zegt) Maar natuurlijk, ik kijk even na of we alles genoteerd hebben. Welke datum zei u?

Vriendelijke mens, vrolijk gesprek en het zijn fietsreizigers, dat kan alleen maar goed komen.

Wims Willekeurige Weetjes

Ik dacht altijd dat er 3 soorten Engels bestonden :
1. Brits Engels, Engels dat door Engelsen gesproken en enkel door Engelsen begrepen wordt;
2. Engels dat door Amerikanen, Australiërs, Nieuw-Zeelanders, Ieren, Zuid-Afrikanen, en anderen bij wie Engels de eerste taal is gesproken wordt en door iedereen die Engels kan begrepen wordt;
3. Engels dat door mensen gesproken wordt van wie het de tweede, derde, vierde,... taal is en dat door iedereen begrepen wordt.

Nu blijkt dat er in de derde categorie toch nog onderverdelingen zijn. Zo is er Franglais, Engels met haar op dat door de Fransen gesproken wordt. Een andere vorm is Dunglish, Engels met haar op dat door Nederlanders gesproken wordt*.
Franglais en Dunglish zijn niet compatibel.  Die mensen begrijpen elkaar niet en dat creëert hilarische situaties.

Maar het gaat verder, want ook categorie twee is niet zo voor de hand liggend. Onlangs hadden we een Zuid-Afrikaanse gast. Zuid-Afrikaans Engels is niet hetzelfde Engels als Amerikaans, Brits of ander Engels. We moesten regelmatig ons heil zoeken bij een beleefd "pardon?" of gewoon ja knikken en dan maar hopen dat hij geen vraag stelde.

Maar zelfs binnen Engeland zijn er moeilijkheden. Zelfs categorie 1 is niet waterdicht. Zo lieten we vrienden die onlangs kwamen dineren (avondeten) een klein uurtje op voorhand weten dat als ze thee wilden, ze die het beste zelf meebrachten. Dinner, supper en lunch kunnen afhankelijk van de regio al iets helemaal anders betekenen, komt daar nog eens bij dat voor noorderlingen "tea" ook avondeten betekent. Niet high tea en dat soort kul, gewoon "tea" betekent dus avondeten. Die mensen dachten dus dat ze hun eigen eten moesten meebrengen, waarna lichte paniek ontstond.

We hebben nog veel Engels te leren...

* Een Engelsman en een Nederlander raken aan de klap op een feestje. Koetjes en kalfjes. De Engelsman vraagt op een bepaald moment naar het beroep van de vrouw van de Nederlander, waarop die antwoordt: "my wife foks horses."
- "Pardon?"
- "Yes, paarden!"

Mei

In mei was het nog eens tijd om wat te werken. Na ongeveer 4 maanden helemaal niets uitgeveterd te hebben stond weer wat renovatie op het programma. Het huis in Sète dat we in het najaar van 2016 volledig schilderden aan de buitenkant, moest dit keer ook aan de binnenkant geverfd.
Met frisse tegenzin - want helemaal alleen - trok ik naar Sète. Wendie werkt namelijk op een camping. Het huis stond er nog en Tore en Ann waren bijzonder tevreden van ons werk.

(voor en na)

Het schilderen verliep vlot en twee weken later konden de eerste klanten er terecht.

De tweede helft van mei waren er enkele verkennende gesprekken met een aantal potentiële investeerders voor de brouwerij. Daar valt momenteel nog niets over te vertellen, maar we leven in hoop.