Sinds lang op de emmerlijst stonden Jordanië en Griekenland. Waarom niet beide doen, die liggen toch vlak bij elkaar, nietwaar. En als we dan toch op reis trokken, het zuiden van Spanje hebben we ook nog nooit gezien. En kijk, tussen Spanje en Griekenland ligt een puist van enkele kilometers groot: Malta. Naar het schijnt ook serieus de moeite. De planning nam een tijdje in beslag en kreeg toen definitief vorm:
We zouden naar België reizen voor familie- en vriendenbezoek -ook alweer bijna een jaar geleden- en van daaruit vertrekken naar
1. Spanje: Sevilla, Cadiz, Ronda, Pueblos blancos;
2. Malta en Gozo;
3. Griekenland: Athene, de Peloponnesos en Santorini;
4. Jordanië: Aqaba, Petra, Amman, Dode Zee en andere verkeersvrije omgevingen;
5. terug naar België voor de feestelijkheden.
Op 1 november vertrokken we naar België, op 27 december waren we terug thuis. Wat tussen die twee datums gebeurde gaan we nu eens in geuren en kleuren vertellen zie. In uitgesteld relais en op zeer onregelmatige tijdstippen, dat spreekt.
De champignons van Sevilla