Inderdaad, hier valt weinig nieuws te rapen. Dat heeft alles te maken met een druk leven. Dat rentenieren in Zuid-Frankrijk is toch ergens fout gelopen. Wat er in het Oude Testament ook moge geschreven staan, in het zuiden valt alsnog geen manna uit de lucht. Brood op de plank dus.
Sedert 1 april ben ik werkzoekend in Frankrijk, zie ook de vorige blogpost. Werk zoeken is gemakkelijk, werk vinden eveneens, werk vinden waarbij je geen been uitgedraaid wordt is een ander paar mouwen. Toen ik mij ging voorstellen in restaurant l'Anaïs in Ginestas waren de uitbaters maar wát blij om een geïnteresseerde persoon voor zich te krijgen die niet zeurde over zwartwerk in combinatie met werkloosheidsuitkering, meer dan 1 taal spreekt en het verschil kent tussen een aardappel en een kotelet. Ze zochten namelijk niet alleen iemand om bij te springen in de zaal, maar ook om hun mank lopende administratie wat bij te werken. Zelfstandigen die 80 uur per week werken en nauwelijks iets verdienen, ze bestaan.
Bijkomend voordeel: een voltijds contract waarmee we ons een nieuwe waterverwarmer kunnen aanschaffen. Momenteel hebben we twee oude waterverwarmers. De ene zowat 20 jaar oud, werkt perfect maar stookt handenvol elektriciteit; de andere recenter, maar daar zit precies een mankementje op. Als we binnenkort 15 mensen willen laten douchen moet er dus een vervanging komen.
We hadden eerst gekeken of een zonneboiler tot de mogelijkheden behoorde, maar dat leek toch net iets duurder dan gedacht en de bodem van onze spaarrekening begint door ons kapitaal heen te schijnen. De vriendelijke verkoper had echter een andere - tevens ecologische oplossing: een thermodynamische boiler. Voor de techneuten: het ding heeft een verwarmingselement van 500 watt, haalt warmte uit de omgevingstemperatuur, versterkt die en kan op die manier per dag zo'n 2500 liter warm water produceren. Momenteel kunnen we per dag zo'n 400 liter warm water produceren en verbruiken onze boilers samen 4800 watt. Een besparing op de elektriciteitsfactuur van maar liefst 75% en tevens een kwart goedkoper dan een zonneboiler. Hoera!
En het mooiste: bij installatie van een thermodynamische boiler kunnen we een groene lening krijgen. Enig probleem: om een lening te krijgen moet je een inkomen hebben, want ook in Frankrijk krijg je alleen een lening als je kunt bewijzen dat je ze niet nodig hebt.
Exit tijdskrediet, enter voltijds contract.
Restaurant l'Anaïs dus. In een heel ver verleden werkte ik als kelner in verschillende restaurants. Een centje bijverdienen als student was mooi meegenomen, want een student heeft altijd dorst en altijd te weinig geld. Sommigen onder jullie, beste flatscreenkinderen, herinneren zich vast de sympathieke afspanning '
Kokodril' in Gent, alwaar de patron de klanten op uiterst fidele wijze kon schofferen ('t is een kluchtje hee, Jan). Die ervaring komt nu van pas en het lijkt alsof ik weer 20 ben.
Mocht je in de buurt zijn:
restaurant l'Anaïs ligt in Ginestas en de eigenaren serveren een mix van Franse en Britse keuken ('t zijn Engelsen). Vooral de vrijdagse 'Fish & chips' en de 'Sunday roast' trekken grote hordes Britse expats uit de hele Aude en Hérault aan.
En dan volgt binnenkort de aankondiging van ons nieuwste project. Dat kan pas zodra er officiële bevestigingen en akkoorden zijn. Het Franse administratieve talent kennende zal dat waarschijnlijk ergens halverwege 2015 zijn, maar wij zijn alvast opgewonden en uitgelaten.
