Onze buurvrouw - Séverine voor de vrienden, dus wij zeiden "mevrouw" - vond ons de meest egoïstische mensen ter wereld, want zij mocht niet 4 of 5 auto's in de steeg parkeren en de toegang tot onze garage blokkeren. Dat was helemaal onze fout, zij kon er niets aan doen dat iedereen in haar gezin een auto had én die niet verder dan 5 meter van de voordeur wilde parkeren. Slaande ruzies, beledigingen en bedreigingen. Great fun.
Toen hoorden we plots dat "mevrouw" haar huis te koop had gezet. Ze had namelijk vernomen wat wij voor ons huis betaald hadden en de dollartekens verschenen in haar ogen. Haar huis verkocht ze voor 300.000 euro, give or take. Een halfopen bebouwing in Montpellier, dat mag wat kosten. Ook al is het huis maar 80 m², bestaat het gros van de tuin uit een berg en is het huis een veredeld krot, niet eens waterdicht aan de bovenkant, laat staan aan de onderkant.
Het duurde lang voor het huis verkocht werd, en we hadden een vermoeden waarom, maar onlangs was het dus zover. Onze nieuwe buren heten Hajer en Clothilde en hun 9-jarige dochter Diane. We werden meteen uitgenodigd voor het aperitief, nadat ik mijn piqueur uitleende omdat ik Hajer al 3 uur met hamer en beitel in de weer hoorde. Afzien, zo'n barbecue van pure rots afbreken met de hand.
We mochten het huis bekijken en het was nog erger dan wat we vermoedden. Blote elektriciteitskabels, schitterende schimmels, een veranda die omgebouwd werd tot slaapkamer (zonder enige isolatie, dus een opstijgendvocht-kot pur sang) en een "terras" waarvan de vloer niet eens waterdicht is zodat het regenwater gewoon in de onderliggende kamer loopt. Gelukkig regent het nooit in Montpellier.
Hajer en Clothilde woonden in een recent verleden in Ukkel, dus er was meteen een band. Ze gaan het huis laten verbouwen, want er is zo veel werk, dat kan een eenzame klusser nooit gebolwerkt krijgen.
Mochten wij dat huis gezien hebben, we hadden het nooit ofte nimmer gekocht. Toch zeker niet voor die prijs. Voor een zesde? Misschien. Ik overdrijf niet als ik denk dat er nog voor zo'n 100.000 euro aan verbouwingen te doen zijn.
Hajer mocht ook een keer in ons huis kijken en leek wel opgelucht dat er iets mee te doen valt.
Ze was niet helemaal overtuigd van het plan om dat huis te kopen.
In ieder geval, de eerste ontmoeting lijkt wel fijn te zijn, met begrip dat het niet okee is om een auto voor de garage te parkeren.
Vanavond mogen we al iets gaan drinken en staat er een auto voor onze garage...
