Hoera! Bijna vakantie!

De titel is misschien een beetje vreemd, zo eind augustus, maar wij hebben net twee maanden hard gewerkt. Het voordeel van verhuisd te zijn naar het zuiden van Frankrijk is dat hier nog heel veel onontgonnen vakantiegebied ligt op amper enkele uren rijden. In België was dat natuurlijk ook zo, maar geef toe, wie zit er te wachten op een 12de keer Dardennen? 't Is daar schoon enal, maar ook erg groen. Groen wil zeggen dat het daar regent van september tot augustus.

Wij dus weg binnenkort. Een road-trip! Hoera!

Rosa

Het is het één en ander.

Eergisteren postte een Engelse vriend een boodschap op Facebook dat vrienden van hem op zoek waren - urgent - naar een gids/begeleider voor een week. Volgende week. Op een boot. Op het Canal de Garonne. Ik vond het wel interessant, maar onhaalbaar. Ik ken de oostkant van Toulouse ondertussen redelijk goed, maar de westkant blijft tamelijk onontgonnen gebied. Nu ja, de geschiedenis van de regio blijft natuurlijk grotendeels dezelfde, maar veel dorpen en steden heb ik daar nog niet bezocht. Een keertje voorbij gefietst, dat wel.

Ik informeerde even bij Christophe, de eigenaar. Een telefoongesprek later beloofde ik hem zo snel mogelijk iets te laten weten.

De feiten:
Een week lang een Amerikaans en een Australisch koppel begeleiden. Mensen die genoeg geld hebben om zich een reis op een barge te kunnen permitteren (u vindt de tarieven vast zelf wel op de website van Barge Rosa).
Het is meer begeleiden (rondrijden) dan gidsen en bij de meeste bezoeken aan wijnbouwers, tonnenmakers of kaasmakerijen komt het er op neer dat ik vertaal wat de wijnbouwer, tonnenmaker of kaasmaker vertelt.

Nadeel: naast het eerder vermeld gebrek aan kennis van de regio, een week lang op die boot verblijven. Waarschijnlijk ergens in een kooi in het vooronder. Jaja, ik heb me ondertussen enkele scheepvaarttermen eigen gemaakt. Stuurboord is links, bakboord rechts. Of was het nu omgekeerd?

Ik belde Christophe terug om vriendelijk te weigeren. Christophe is echter van het volhardende en vooral wanhopige type en hij overtuigde mij om toch mee te gaan op avontuur.

Gevolg: vanaf zondag zit ik een week op het Canal de Garonne, vijf jaar nadat we het jaagpad daar affietsten, en ik heb één dag om mij terdege voor te bereiden...

Help!

Vuil manieren

Heel af en toe vragen klanten of ze al in de loop van de namiddag mogen aankomen. Mits enige flexibiliteit (van onze kant) lukt dat natuurlijk. Nog heel af en toeër komen die klanten dan met twee verschillende auto's aan.

Als deze twee gebeurtenissen samen vallen en de klanten hun kamer betrokken hebben, zo hebben ondertussen geleerd, dan kunnen we daarna beter beneden blijven...

En ja, het is zelfs al gebeurd dat die klanten rond 19u al weer weg waren...

Van Pontius en Pilatus

U dacht, dat bier, dat zal ondertussen ongeveer in kannen en kruiken zijn. U dacht verkeerd. Net zoals de lijdensweg om mij als gids te vestigen, is ook het legale gedoe om bier te brouwen 'tamelijk omslachtig'.

Er zijn twee mogelijkheden:
1. Je brouwt en drinkt alles zelf op of geeft het weg. De duurste optie, want iedereen vindt dat wel leuk, brouwende vrienden.

2. Je brouwt en je verkoopt het. En iets minder dure optie, want als je het een beetje slim speelt kun je misschien een beetje winst maken.

We hebben na twee jaar alles opdrinken en weggeven gekozen voor optie twee. Aangezien onze brouwerij een piepklein brouwmachien bevat hebben we een tussenweg gezocht, op aanraden van de Chambre de Métiers trouwens. Jawel, die bestaat ook. Een bezoek aan de Chambre de Métiers leerde ons dat het niet zo gemakkelijk zou zijn (lees: verschrikkelijk omslachtig en duur) om een "normale" brouwerij op te starten. We hebben dus een association (een vzw in het Frans) opgericht.

Om te beginnen moet je de douane contacteren, want op alcohol moeten taksen betaald worden. Niets nieuws onder de zon. Na weken proberen om te weten te komen wat we daarvoor precies moeten doen, heeft de Franse douane eindelijke de juiste schuif geopend en de douanier van dienst gevonden. We kunnen dus onze aanvraag indienen om bier te brouwen en te verkopen. Nu alleen nog uitvogelen wat het ambtenarees betekent. Oh jawel, ook in Frankrijk hebben ze er een handje van weg om een soort brabbeltaal te produceren waar een normaal mens geen touw aan kan vastknopen.

Een tweede ding om vast te krijgen is een btw-nummer. In Frankrijk een Siretnummer genoemd (maar dan in het Frans). Verenigingen hoeven geen Siretnummer te voeren, tenzij ze dingen willen verkopen en/of subsidies ontvangen. Er zijn maar liefst 4 instanties in Frankrijk die een Siretnummer afleveren, afhankelijk van wat, hoe, wie, waar, het uur van de dag, de stand van de maan, het humeur van koning Bumibol.

Volgens onze bescheiden mening was het de Griffie van de Rechtbank van Koophandel (maar dan in het Frans) die ons een Siretnummer moest afleveren. Wij een vriendelijke brief opgestuurd met alle nodige documenten. Dat was ergens eind mei.

Pom pom pom...

Begin augustus krijg ik te horen van iemand die zelf een verening voorzit dat het ontvangen van een Siretnummer normaal redelijk snel verloopt. Ik dus een telefoontje gepleegd naar de Griffie van de Rechtbank van Koophandel (maar dan in het Frans). "Ah neen, dat is hier niet" (maar dan in het Frans). Of ik daarvan dan niet op de hoogte gebracht had kunnen worden. "Ah, dat hadden we inderdaad kunnen doen. Sorry" (inderdaad).

Dezelfde dag alles opnieuw opgestuurd en vandaag, een kleine week later, zat ons Siretnummer in de brievenbus.

Dan kunnen we nu eindelijk naar de bank, de verzekering en nog het één en ander in order brengen. Hoera...

Soms vraagt een mens zich af...

... of mensen blij zijn dat het vakantie is.

Op de bookingwebsite Booking.com staan onze kamers te huur. Bvb: kamer 2. Slaapkamer met gedeelde badkamer, keuken en woonkamer. Parkeren op de openbare weg en geen ontbijt. Lakens en handdoeken inbegrepen.

Duidelijk, nietwaar?

Een ouder koppel komt aan.

- Goeiemiddag.
- Is er geen garage of afgesloten parking?
- Neen, het spijt me.
- Maar we hebben fietsen mee en nu moeten die buiten blijven staan of wat?
- U mag uw fietsen in de hal zetten, die is ruim genoeg.
- (zucht) Dan moet ik ze van het fietsenrek halen...
- U mag ze in ieder geval in de hal zetten.
- (zucht)


- Hier is uw slaapkamer, de badkamer en het toilet zijn op de gang en deelt u met andere kamers.
- Moeten we de badkamer delen???
- Inderdaad, zoals aangegeven op Booking.com.
- Dat staat niet op Booking hoor.
- Toch wel, het staat zelfs in de titel van de kamer die u geboekt hebt.
- Dan zal ik mij vergist hebben. Is er geen andere kamer?
- Helaas, we zijn helemaal volzet.
- (zucht)


- Dit is de gemeenschappelijke keuken. U kan hier koken en ontbijten. Er is choco, confituur, koffie, thee,... We voorzien geen brood, maar de bakker is vlakbij.- Is er geen chocomelk? We drinken geen koffie.
- Dat doen we niet meer. Vorig jaar moesten we een hele doos cacaopoeder weggooien omdat ze over datum was.
- Maar wij drinken geen koffie. Is er melk?
- Ook niet. Er staat wel melkpoeder.
- Geen melk. Wat moeten we dan drinken?
- Thee misschien?
- We drinken geen thee. En er is ook geen brood?
- De bakker is hier minder dan 5 minuten vandaan. We voorzien geen brood omdat we te veel verschillende vertrekuren hebben. Soms ontbijten mensen helemaal niet en dan blijven we met te veel overschotten zitten. Bovendien zijn onze prijzen zo laag dat we zo weinig mogelijk willen verspillen.
- (zucht)
- Op Booking staat ook heel duidelijk aangegeven dat we geen ontbijt voorzien. Wat hier staat is gratis en een gunst voor onze klanten.
- (zucht) Allez dan. (zucht)
- Is het mogelijk om te betalen, we zijn 's morgens vaak afwezig en dat is dan alvast geregeld?
- (zucht) (terwijl ik naar beneden loop wordt de badkamer grondig geïnspecteerd en wikkelt zich een gesprek af op fluistertoon: pfff, er is zelfs geen douche, maar een bad, hoe moeten we hier nu douchen?) (zucht)
- (zij) We zullen onze bagage dan maar halen zeker? Zijn er handdoeken?
- (hij) Jaja, dat dan weer wel.


- De rekening bedraagt 44 euro.
- Ik dacht dat het 41 euro was.
- De kamer die u geboekt hebt kost 44 euro.
- Op Booking stond 41 euro.
- Dat is erg vreemd, ik haal de laptop even. Computer says no. Het is weldegelijk 44 euro. Staat ook zo op uw bevestiging.
- (zucht) Aanvaardt u vakantiecheques?
- Neen, want die zijn veel te duur voor ons. We betalen commissie en verzendingskosten. Op de duur zijn we bijna de helft kwijt en onze prijzen zijn al erg scherp.
- (zucht) Geen vakantiecheques!?!? Hoe moet ik dan betalen?
- Cash of bankkaart.
- (zucht) (Tegen zijn vrouw) Heb je geld? Ik heb geen geld bij hoor (waarop hij 40 euro uit zijn portefeuille haalt) Heb je nog 5 euro? Ik heb geen 5 euro. (zucht)
- Dank u vriendelijk, ik haal even uw wisselgeld. Prettige avond nog.
- (zucht)

Een uur later stonden toch twee fietsjes in de hal en de volgende ochtend heeft niemand koffie gedronken.

HT&D

Wat is de eerste vraag die een toerist stelt die aankomt in een B&B?

Waar is het toilet? Waar kunnen we iets eten? Tot hoe laat kunnen we blijven?

Nope.

Ondertussen zijn we het gewoon en de piramide der basisbehoeften werd ondertussen uitgebreid: nog voor we denken aan eten, drinken of onderdak, hebben we wi-fi nodig.

Een practical joke die ik me ondertussen eigen gemaakt heb gaat als volgt:

Een gezin met kinderen (8-18 jaar komt aan), checkt in, wordt rondgeleid, betaalt. Op het einde vraag ik of er nog vragen zijn. De eerste (en meestal enige) vraag is: wat is de wi-fi code? Dat is ook meteen het enige moment waarop iedereen aandachtig is.

Op serieuze toon antwoord ik: hier is geen wi-fi, had je dat niet gezien tijdens het boeken?

Gesprekken vallen stil, de kinderen kijken naar mij en naar hun ouders met een wanhopige blik die lijkt te vragen "zijn we terug weg?".

Uiteraard zeg ik meteen "grapje, hier hangt de code".

Er wordt nooit gelachen met mijn grapje. Boze blikken daarentegen...