Dag 19.
Quarantaine lijdt tot mijmeren. Lang geleden presenteerde ik de quiz in de Kokodril, daarna richtten we met enkele zotten Gent.Quizt op. Gent.Quizt bestaat nog steeds (al is het daar ook stilgevallen nu) met elvendertig quizmasters. Het hoogtepunt van Gent.quizt lag ergens in 2007, toen er wekelijks veel ploegen geweigerd werden omdat het vol zat. Eindquizzen met 40 à 50 ploegen waren geen uitzondering.
In het begin was het een caféquiz. Korte, snedige vragen, een hoop volk dat opgepakt zakt in een veel te klein café en met pre-internet-discussies over antwoorden. Ik was de derde quizmaster in het Kokokaffee. Toen Jan met de caféquiz begon was dat 's zondagavonds om 22u. De studenten waren aangekomen in Gent en gingen nog een pint drinken. Soms was er letterlijk 5 man aanwezig. Dat ik toen geen student meer was deed weinig ter zake, we namen heel regelmatig deel, Hans en ik, en we wonnen vaak. Meestal toen er weinig concurrentie was en ook omdat Hans heel slim is. Onze rechtstreekse concurrenten waren Lesley en Dietmar. Zij wonnen de andere keren. Groot was ook de ontgoocheling van veel andere ploegen toen we de handen in elkaar sloegen en wonnen drie jaar op rij de ranking.
Later verhuisde de quiz naar maandagavond, nog altijd om 22u, later om 21u. De studenten werden vervangen door jong werkvolk en hun baasje vond het niet tof dat ze elke dinsdagochtend de maandagavondkater moesten verwerken. Het volk bleef komen en zo zijn er ploegen die na 17 jaar (!) nog altijd deel uitmaken van het quizvee in Gent. Oude zakken met grijs haar die het altijd beter weten dan de quizmaster. Heerlijk.
Eén van de dingen die ik invoerde was de webvraag. De ploegen die zich verveelden konden tijdens de week voor de quiz een moeilijke vraag oplossen en op de quiz een extra punt verdienen. Het was bron van veel frustraties voor veel ploegen, want het waren tijden waarin je nog geen geluidsfragmenten of foto's kon opzoeken op het tinternet. Er bestond in die tijd ook nog informatie die niet op het tinternet stond, hoe vreemd dat tegenwoordig ook mag klinken. En nog vreemder : de webvragen van quizseizoen 2004-2005 staan nog altijd online op één of andere gratis hostsite... Bizar. Jammer genoeg heb ik de antwoorden op die vragen ergens in mijn archief zitten en weinig goesting om ze zelf op te zoeken, dus dat zou jullie weer een uurtje quarantainetijd kunnen doen vervliegen.
Het waren grootse jaren voor de quiz, er bestaan zelfs nog altijd fanblogs van toen, zoals die van De laatste woorden of Maccabi Dachau (wie de schatjes van Maccabi Dachau niet kent zou kunnen schrikken van de toon van hun posts, maar dat is allemaal maar stoere schijn, in werkelijkheid zijn het softies die niet tegen hun verlies konden en tegenwoordig allemaal respectabele jobs blijken te hebben). Er bestaan zelfs filmpjes op youtube!
Het belangrijkste exploot van Gent.quizt was ongetwijfeld de grootste quiz ter wereld : ten tijde van Music for Life 2009 organiseerde Studio Brussel een quiz in Flanders Expo, met 2500 deelnemers, toen een wereldrecord. Wij stelden die quiz op.
Jaja, mijmeren, ge moogt dat niet te lang doen want anders denkt ge dat het vroeger allemaal beter was.
dinsdag 31 maart 2020
maandag 30 maart 2020
Gnoe brak adequaat in
Hola, bijna Dag 18. vergeten.
Afgelopen weekend was er eentje van brouwerij. Gisteren brouwden we een biertje dat hopelijk tegen dat de warme dagen beginnen op punt zal staan. Een saison, met gember en citroengras voor wat extra pit. Het koelen was traditioneel weer een hoop gekloot, maar ondertussen staat het brouwsel in de warme kamer. Vanmorgen was het pruttelen nog niet begonnen, de gebruikte gist was een dagje ouder, maar dat mag de pret niet drukken.
Vandaag begon de werkweek opnieuw. Er werd een nieuwe mailing verstuurd naar alle klanten die een reservatie hebben voor eind april dat alle campings tot eind april gesloten blijven. Gelukkig is het publiek dat lockdowngedoe ondertussen een beetje gewoon en wordt er wat normaler gedaan tegen Wendie.
Ikzelf startte een nieuw projectje op. We hadden een hoop citroengras over van het brouwen. Dat is lekker in vanalles, maar het mocht natuurlijk een beetje specialer zijn. Daarom het nieuwe project : gemberbier !
Dat mag natuurlijk zoals iedereen dat gewoon thuis doet : wat water koken, gember en suiker toevoegen en nog wat dinges, en dan enkele dagen wachten tot dat vergist is en dat dan zo snel mogelijk uitdrinken. Maar volgens mij kan dat net iets professioneler en vooral op grotere schaal. Als je gebmerbier gaat brouwen, waarom jezelf beperken tot 1 liter. Volgens mij kan dat net als een bier hergisten op fles, waardoor het beter houdbaar wordt. Gist is immers een natuurlijk bewaarmiddel. Dat gist ook nog eens alcohol en CO produceert tijdens het vergisten is lekker meegenomen.
Het eerste testbrouwsel staat ondertussen te gisten. Binnen enkele dagen wordt dat op flessen getrokken en hopelijk komt daar dan iets moois uit.
Spannend!
Ah ja, de saga der doordraaiers is nog niet afgelopen ten appartement W. Eén van onze buren begon afgelopen nacht om 2u wat te klussen in huis. De verveling slaat toe en sommige mensen vinden het plezant om buren daarvan op de hoogte te brengen.
Afgelopen weekend was er eentje van brouwerij. Gisteren brouwden we een biertje dat hopelijk tegen dat de warme dagen beginnen op punt zal staan. Een saison, met gember en citroengras voor wat extra pit. Het koelen was traditioneel weer een hoop gekloot, maar ondertussen staat het brouwsel in de warme kamer. Vanmorgen was het pruttelen nog niet begonnen, de gebruikte gist was een dagje ouder, maar dat mag de pret niet drukken.
Vandaag begon de werkweek opnieuw. Er werd een nieuwe mailing verstuurd naar alle klanten die een reservatie hebben voor eind april dat alle campings tot eind april gesloten blijven. Gelukkig is het publiek dat lockdowngedoe ondertussen een beetje gewoon en wordt er wat normaler gedaan tegen Wendie.
Ikzelf startte een nieuw projectje op. We hadden een hoop citroengras over van het brouwen. Dat is lekker in vanalles, maar het mocht natuurlijk een beetje specialer zijn. Daarom het nieuwe project : gemberbier !
Dat mag natuurlijk zoals iedereen dat gewoon thuis doet : wat water koken, gember en suiker toevoegen en nog wat dinges, en dan enkele dagen wachten tot dat vergist is en dat dan zo snel mogelijk uitdrinken. Maar volgens mij kan dat net iets professioneler en vooral op grotere schaal. Als je gebmerbier gaat brouwen, waarom jezelf beperken tot 1 liter. Volgens mij kan dat net als een bier hergisten op fles, waardoor het beter houdbaar wordt. Gist is immers een natuurlijk bewaarmiddel. Dat gist ook nog eens alcohol en CO produceert tijdens het vergisten is lekker meegenomen.
Het eerste testbrouwsel staat ondertussen te gisten. Binnen enkele dagen wordt dat op flessen getrokken en hopelijk komt daar dan iets moois uit.
Spannend!
Ah ja, de saga der doordraaiers is nog niet afgelopen ten appartement W. Eén van onze buren begon afgelopen nacht om 2u wat te klussen in huis. De verveling slaat toe en sommige mensen vinden het plezant om buren daarvan op de hoogte te brengen.
zondag 29 maart 2020
Bierquota knaagde na
Dag 17.
Uiteraard is het niet al lamzakkerij ten huize W, er moet nog altijd gewerkt worden. Thuis zitten betekent tijd om rondleidingen voor te bereiden, te studeren, etc. Dat studeren beperkt zich momenteel tot wat er beschikbaar is op het tinternet, aangezien bibliotheken gesloten zijn.
De bierwandeling staat min of meer op punt, maar ik kan die momenteel niet testen. In principe mag ik met mijn carte professionnelle naar buiten, maar ik wil er ook (nog) niet van profiteren. Je hoeft ook maar 1 debiele flic tegen te komen die vindt dat hij (m/v) meer gelijk heeft dan jij en je hebt het zitten. Maar ook, als ik buiten loop denken anderen wellicht dat zij ook niet moeten voldoen aan de quarantainemaatregelen. Wie de webcams van Montpellier bekijkt kan zien dat de Place de la Comédie nooit leeg is. Er lopen altijd wel enkele mensen rond.
Dat het een fijne wandeling wordt, dat staat buiten kijf. Zodra de quarantaine opgeheven wordt vliegen we er voorzichtig in. Als er tegen dan nog café's bestaan natuurlijk. En als mensen op reis kunnen/mogen gaan, want als het van een beroemde viroloog afhangt, dan blijft iedereen tot 2021 in eigen nat. Eh, eigen land.
Het is gelijk niet meteen de ideale lente om te beginnen gidsen in Montpellier...
Ondertussen drinken we er nog eentje...
Uiteraard is het niet al lamzakkerij ten huize W, er moet nog altijd gewerkt worden. Thuis zitten betekent tijd om rondleidingen voor te bereiden, te studeren, etc. Dat studeren beperkt zich momenteel tot wat er beschikbaar is op het tinternet, aangezien bibliotheken gesloten zijn.
De bierwandeling staat min of meer op punt, maar ik kan die momenteel niet testen. In principe mag ik met mijn carte professionnelle naar buiten, maar ik wil er ook (nog) niet van profiteren. Je hoeft ook maar 1 debiele flic tegen te komen die vindt dat hij (m/v) meer gelijk heeft dan jij en je hebt het zitten. Maar ook, als ik buiten loop denken anderen wellicht dat zij ook niet moeten voldoen aan de quarantainemaatregelen. Wie de webcams van Montpellier bekijkt kan zien dat de Place de la Comédie nooit leeg is. Er lopen altijd wel enkele mensen rond.
Dat het een fijne wandeling wordt, dat staat buiten kijf. Zodra de quarantaine opgeheven wordt vliegen we er voorzichtig in. Als er tegen dan nog café's bestaan natuurlijk. En als mensen op reis kunnen/mogen gaan, want als het van een beroemde viroloog afhangt, dan blijft iedereen tot 2021 in eigen nat. Eh, eigen land.
Het is gelijk niet meteen de ideale lente om te beginnen gidsen in Montpellier...
Ondertussen drinken we er nog eentje...
zaterdag 28 maart 2020
Aquariatank geboend
Dag 16. Weekend!
Omdat Wendie thuis werkt zit er een vorm van structuur in ons thuisblijven. Vijf dagen werken, twee dagen weekend. Ik zorg voor eten, drinken, was en andere huishoudtaken, zij zorgt voor het inkomen. Netjes is dat.
We bakken al enkele maanden ons eigen zuurdesembrood. Het was eventjes kantjeboordje met al dat gehamster, maar ondertussen hebben we een nieuwe leverancier van bloem gevonden. Dat zuurdesembrood wordt elke dag lekkerder, bizar dat zo'n zuurdesempje jarenlang kan overleven. Mocht het beschimmelen, dan schep je dat witte paard ervan af en kun je weer verder.
Dit weekend gaan we nog een keertje brouwen. Het wordt iets speciaals, met citroengras en gember en het laatste restje Sorachi Ace hop dat ik nog had liggen. Een friszurig biertje, ideaal voor de zomermaanden. Bovendien ben ik er in geslaagd om een capsuleuse te bemachtigen. Dat bottelen is voor volgende week.
Omdat Wendie thuis werkt zit er een vorm van structuur in ons thuisblijven. Vijf dagen werken, twee dagen weekend. Ik zorg voor eten, drinken, was en andere huishoudtaken, zij zorgt voor het inkomen. Netjes is dat.
We bakken al enkele maanden ons eigen zuurdesembrood. Het was eventjes kantjeboordje met al dat gehamster, maar ondertussen hebben we een nieuwe leverancier van bloem gevonden. Dat zuurdesembrood wordt elke dag lekkerder, bizar dat zo'n zuurdesempje jarenlang kan overleven. Mocht het beschimmelen, dan schep je dat witte paard ervan af en kun je weer verder.
Dit weekend gaan we nog een keertje brouwen. Het wordt iets speciaals, met citroengras en gember en het laatste restje Sorachi Ace hop dat ik nog had liggen. Een friszurig biertje, ideaal voor de zomermaanden. Bovendien ben ik er in geslaagd om een capsuleuse te bemachtigen. Dat bottelen is voor volgende week.
vrijdag 27 maart 2020
Bike quoratean ganda
Dag 15, vervolg.
Vandaag zou normaalgezien de E3 prijs Harelbeke verfietst worden. Corona besliste daar anders over. De VRT heeft een troost voor alle wieleliefhebbers en zendt tegenwoordig oude wedstrijden uit. Vandaag de rit van 2005.
Zondag krijgen we Gent-Wevelgem van 2015 te zien, de stormwindeditie met rondvliegende renners, een absolute aanrader om te bekijken, zelfs voor niet-wielerliefhebbers.
Ik hoop wel dat er in de TV-gids een foutje geslopen is, anders wordt het een kort verslag...
Vandaag zou normaalgezien de E3 prijs Harelbeke verfietst worden. Corona besliste daar anders over. De VRT heeft een troost voor alle wieleliefhebbers en zendt tegenwoordig oude wedstrijden uit. Vandaag de rit van 2005.
Zondag krijgen we Gent-Wevelgem van 2015 te zien, de stormwindeditie met rondvliegende renners, een absolute aanrader om te bekijken, zelfs voor niet-wielerliefhebbers.
Ik hoop wel dat er in de TV-gids een foutje geslopen is, anders wordt het een kort verslag...
Adequaat girobanken
Dag 15.
Dagen van nietsdoen.
Banken en verzekeringsmaatschappijen blijven officieel werken tijdens de lockdown. Maar als ge iets nodig hebt, dan kunt ge er naar fluiten.
Begin februari verkochten we onze auto. Ik stuurde de papieren op naar de verzekering, die dan officieel 30 dagen heeft om de polis stop te zetten en het restant terug te sturen. Telefoons beantwoorden ze niet en mails, tja, het blijft Frankrijk, daar wordt nooit op gereageerd.
De bank ging ons laten weten of onze lening in orde is. Dat moest voor 4 februari gebeuren, we zijn 26 maart. Er was al een soort akkoord, maar daar horen we ook niets meer van.
Die dingen moesten dus al in orde zijn lang voor er sprake was van quarantaine, lockdown of confinement. Confinement is het magische woord om hun werk niet te doen. Dat er twee weken geleden nog geen sprake van die opsluiting was doet hun inziens niets ter zake.
Wat de aankoop van het appartement betreft gaan we de kat nog een tijdje uit de boom kijken. We hebben tot nu toe enkel een document van reservatie ondertekend. De notaris, de banken, noch het bouwbedrijf hebben tot nu toe veel blijk gegeven van werkijver. Eigen schuld : mocht blijken dat er vanwege de coronacrisis een forse prijsdaling op woningen en appartementen komt, dan moeten we misschien nog van gedacht veranderen...
Dagen van nietsdoen.
Banken en verzekeringsmaatschappijen blijven officieel werken tijdens de lockdown. Maar als ge iets nodig hebt, dan kunt ge er naar fluiten.
Begin februari verkochten we onze auto. Ik stuurde de papieren op naar de verzekering, die dan officieel 30 dagen heeft om de polis stop te zetten en het restant terug te sturen. Telefoons beantwoorden ze niet en mails, tja, het blijft Frankrijk, daar wordt nooit op gereageerd.
De bank ging ons laten weten of onze lening in orde is. Dat moest voor 4 februari gebeuren, we zijn 26 maart. Er was al een soort akkoord, maar daar horen we ook niets meer van.
Die dingen moesten dus al in orde zijn lang voor er sprake was van quarantaine, lockdown of confinement. Confinement is het magische woord om hun werk niet te doen. Dat er twee weken geleden nog geen sprake van die opsluiting was doet hun inziens niets ter zake.
Wat de aankoop van het appartement betreft gaan we de kat nog een tijdje uit de boom kijken. We hebben tot nu toe enkel een document van reservatie ondertekend. De notaris, de banken, noch het bouwbedrijf hebben tot nu toe veel blijk gegeven van werkijver. Eigen schuld : mocht blijken dat er vanwege de coronacrisis een forse prijsdaling op woningen en appartementen komt, dan moeten we misschien nog van gedacht veranderen...
donderdag 26 maart 2020
Riante gek qua aanbod
Dag 14.
Er is er eentje doorgeslagen in ons appartementsblok. De afgelopen drie, vier dagen staat hij voortdurend vanop zijn terras te brullen, zet zijn muziek (nu ja) op maximaal volume, loopt op de koer tegen iedereen in het algemeen en Macron in het bijzonder te roepen, the works.
We weten niet of hij psychiatrisch patiënt is of aan het afkicken is van één of andere verboden substantie, erg prettig is het niet.
Gisteren had iemand het onzalige idee om "ta gueule" te roepen vanuit het donker. De man ging onmiddellijk op zoek naar de schuldige en aangezien ik net op mijn terras stond was het duidelijk : ik had hem tot in het diepste van zijn wezen beledigd. Hij begon tegen mij te brullen. Ik negeerde de man en trok terug naar binnen.
Het wordt nog fijn, de komende 8 weken.
Er is er eentje doorgeslagen in ons appartementsblok. De afgelopen drie, vier dagen staat hij voortdurend vanop zijn terras te brullen, zet zijn muziek (nu ja) op maximaal volume, loopt op de koer tegen iedereen in het algemeen en Macron in het bijzonder te roepen, the works.
We weten niet of hij psychiatrisch patiënt is of aan het afkicken is van één of andere verboden substantie, erg prettig is het niet.
Gisteren had iemand het onzalige idee om "ta gueule" te roepen vanuit het donker. De man ging onmiddellijk op zoek naar de schuldige en aangezien ik net op mijn terras stond was het duidelijk : ik had hem tot in het diepste van zijn wezen beledigd. Hij begon tegen mij te brullen. Ik negeerde de man en trok terug naar binnen.
Het wordt nog fijn, de komende 8 weken.
woensdag 25 maart 2020
Bok naait quadrageen
Dag 13.
Waar waren we gebleven? De ene dag vloeit over in de andere. Wendie werkt nu letterlijk 9 to 6, ik hou me in stilte bezig. Gisteren fietste ik zowaar 13,5 km op de rollen. Wie ooit op rollen gefietst heeft weet dat dat na toespraken van koning Filip beluisteren de saaiste bezigheid ter wereld is. Tacx heeft onlangs een wedstrijdje uitgebracht : 7 (stukken van) voorjaarsklassiekers fietsen en dan win je iets. Of niets, dat kan ook, dat moet ik nog even uitvogelen. Een kleine drie weken om dat te volbrengen, dat moet lukken.
Ik zie dat zitten. Het zal wel op mijn eigen tempo zijn en ik zal meer dan 2 uur per nacht moeten kunnen slapen, want anders...
Ondertussen blijven we binnen, net zoals de meeste Fransen... *kuch*
Sedert enkele dagen zijn de quarantainemaatregelen zwaar verstrengd. Wie geen reden heeft om buiten te zijn moet binnen blijven. Je mag maximaal 1 keer, max. 1 uur per dag, max. 1 km van je huis om een frisse neus te halen. We moeten een papiertje afdrukken (of overschrijven) per keer en per persoon dat we ons huis verlaten. Zoniet krijg je meteen een boete van 135 euro. Drie keer prijs en je riskeert een gevangenisstrag.
Het is triestig om vast te stellen dat een groot deel van de bevolking (zowel in Frankrijk als België, Groot-Brittannië, Spanje, Italië, enz.) niet in staat is om niet het kalf uit te hangen. Afgelopen weekend zag ik nog wat jongeren een potje voetballen op zo'n afgesloten voetbalveldje. Puur uit balorigheid, want tot dan had ik daar nog nooit iemand zien voetballen.
Onze wereld beperkt zich tot 1 km rond ons huis. Iemand heeft al een website gemaakt waarop je kunt zien hoe groot je draaicirkel is. Voor ons ziet dat er zo uit.
Een cirkel met een straal van 1 km is peanuts op globaal vlak.
Waar waren we gebleven? De ene dag vloeit over in de andere. Wendie werkt nu letterlijk 9 to 6, ik hou me in stilte bezig. Gisteren fietste ik zowaar 13,5 km op de rollen. Wie ooit op rollen gefietst heeft weet dat dat na toespraken van koning Filip beluisteren de saaiste bezigheid ter wereld is. Tacx heeft onlangs een wedstrijdje uitgebracht : 7 (stukken van) voorjaarsklassiekers fietsen en dan win je iets. Of niets, dat kan ook, dat moet ik nog even uitvogelen. Een kleine drie weken om dat te volbrengen, dat moet lukken.
Ik zie dat zitten. Het zal wel op mijn eigen tempo zijn en ik zal meer dan 2 uur per nacht moeten kunnen slapen, want anders...
Ondertussen blijven we binnen, net zoals de meeste Fransen... *kuch*
Sedert enkele dagen zijn de quarantainemaatregelen zwaar verstrengd. Wie geen reden heeft om buiten te zijn moet binnen blijven. Je mag maximaal 1 keer, max. 1 uur per dag, max. 1 km van je huis om een frisse neus te halen. We moeten een papiertje afdrukken (of overschrijven) per keer en per persoon dat we ons huis verlaten. Zoniet krijg je meteen een boete van 135 euro. Drie keer prijs en je riskeert een gevangenisstrag.
Het is triestig om vast te stellen dat een groot deel van de bevolking (zowel in Frankrijk als België, Groot-Brittannië, Spanje, Italië, enz.) niet in staat is om niet het kalf uit te hangen. Afgelopen weekend zag ik nog wat jongeren een potje voetballen op zo'n afgesloten voetbalveldje. Puur uit balorigheid, want tot dan had ik daar nog nooit iemand zien voetballen.
Onze wereld beperkt zich tot 1 km rond ons huis. Iemand heeft al een website gemaakt waarop je kunt zien hoe groot je draaicirkel is. Voor ons ziet dat er zo uit.
Onder ons domicilie ligt een mooi groot stuk groen. Zo lijkt het toch. Dat is helaas een groot braakliggend terrein annex illegale vuilnisbelt. In Frankrijk wordt vuilnis "gratis" opgehaald (zit in je gemeentebelastingen) en kun je "gratis" naar het containerpark. Veel Fransen vinden beide gratis opties te lastig en gaan liever ergens in de natuur een koelkast of hun versleten autobanden dumpen.
Onze vaste wandeling valt net buiten onze wandelcirkel. Maar het is hier zo luw dat we hopen dat een eventuele politiecontrole ons geen problemen oplevert. We hebben bvb. wel het recht om in de drukbevolkte wijk te gaan wandelen, maar geef toe, waar hebben we minder kans om een besmetting op te lopen? Toegegeven, binnen zitten is de enige goede optie, maar als we nog 8 weken binnenskamers moeten zitten gaat dat virus een kleiner probleem zijn dan onze mentale gezondheid.
Een cirkel met een straal van 1 km is peanuts op globaal vlak.
dinsdag 24 maart 2020
Aquariagebonden kat
Dag 12.
Gisteren heeft onze droogkast beslist om er de brui aan te geven. Alle winkels en onderhoudsdiensten gesloten zijnde, betekent dat dat we de komende twee maanden alles in open lucht zullen moeten drogen. Ach, vroeger hadden we zelfs geen droogkast. We zullen ons wel afdrogen met krokante handdoeken.
Ook de DVD / CD-speler vond plots dat het welletjes was geweest. Ons spelertje was één van de goedkoopste, maar geweldig. Als je een DVD uithaalde en later opnieuw in stopte, begon hij gewoon verder te spelen op de plek waar je gestopt was. Niet van dat ellendig gedoe met piraatboodschappen enal.
Als onze gezelschapsspelletjes maar niet uitvallen...
Gisteren heb ik nog een keer de levensgevaarlijke tocht naar de winkel ondernomen. Onze voorraad bloem was op. Dat gehamster blijft maar aanhouden, de idioten aller landen hebben zich goed verenigd. Aan de Carrefour stond een rij van zo'n 100 mensen aan te schuiven, dus dat heb ik maar niet gedaan. Ik heb wel wat beters te doen.
De Grand Frais, een soort overdekte markt, maar dan maar 1 winkel, was minder bevolkt. De Grand Frais is een heerlijke winkel en de groenten zijn er verser en goedkoper dan in de supermarkt. Daar hadden ze zowaar een heel rek bloem. Ik heb meteen 3 kilo gehamsterd. Daarmee kunnen we zo'n 2 weken brood bakken. Daarna zien we wel weer.
In Montpellier ligt ook een winkel die Paris Store heet. Heel toepasselijk is dat niet, want ze verkopen er uitsluitend producten van het verre oosten, Afrika en Creoolse gebieden. En Heineken, maar dat verkopen ze overal. In de Paris Store was het een trieste aanblik. We liepen er met 5 rond in de enorme winkel. De Aziaten in het algemeen en de Chinezen in het bijzonder hebben het momenteel hard te verduren. Dat COVID-19 eigenlijk in de USA ontstaan is zal vriend Donald nooit toegeven, hij houdt het liever op de Chinese ziekte. Hij voelt natuurlijk nattigheid voor november.
In alle supermarkten werd een plexiglas aangebracht aan de kassa's. De caissières voelen zich daardoor wellicht iets beter beschermd. Zo ook in de Paris Store, maar dan op hun eigen niveau...
Onze lokale Intermarché, waar al een week geen pasta, WC-papier of bloem meer te vinden was, had een verse lading toiletpapier in de rekken gelegd. Ik heb het laatste pak mee kunnen grissen. De komende week hoeven we het niet meer op te houden. De caissière vond dat ik haar laatste klant van de dag was. Ze vroeg mij om alle klanten na mij te verwittigen dat haar kassa gesloten was. Soms zien ze niet dat er nog volk begint aan te schuiven en die zijn dan lastig dat ze weer weg moeten. Iedereen begreep en ging ergens anders. Behalve één marginaal met 8 tanden die het nodig vond om op 5 cm van mijn gezicht míj af te blaffen omdat de kassa gesloten was. Dat coronavirus tot daar aan toe, maar de walm van verschaald bier en sigaretten uit zijn ongewassen bek was onverdraaglijk. Personal bubble, peoples.
Vijf winkels om alles te vinden wat we nodig hadden en een week verder te kunnen. Iedereen blijft maar roepen dat hamsteren onnodig is, dat er voldoende voorraden zijn, maar telkens als ik naar de supermarkt ga blijken rekken leeg. Waar zijn die voorraden? Als ze in de magazijnen blijven liggen heeft het ook geen nut hé.
Gisteren besliste de regering dat de confinement nog 8 weken zal duren. Naar buiten gaan wordt strikter gelimiteerd. De 5 activiteiten die toegelaten zijn blijven toegelaten, maar wandelaars, fietsers, sporters, enz. mogen vanaf nu maximaal 1 km van huis verwijderd zijn. Ach, het is toch slecht weer.
Daarom heb ik gisteren wat speelgoed uit de garage gehaald, mijn kathedraal van een lichaam op de rollen gehesen en een half uurtje in Lavardens (Gers) rondgefietst. Dat het daar behoorlijk bergop kan gaan...
Ik ga als een atleet uit deze crisis komen.
Gisteren heeft onze droogkast beslist om er de brui aan te geven. Alle winkels en onderhoudsdiensten gesloten zijnde, betekent dat dat we de komende twee maanden alles in open lucht zullen moeten drogen. Ach, vroeger hadden we zelfs geen droogkast. We zullen ons wel afdrogen met krokante handdoeken.
Ook de DVD / CD-speler vond plots dat het welletjes was geweest. Ons spelertje was één van de goedkoopste, maar geweldig. Als je een DVD uithaalde en later opnieuw in stopte, begon hij gewoon verder te spelen op de plek waar je gestopt was. Niet van dat ellendig gedoe met piraatboodschappen enal.
Als onze gezelschapsspelletjes maar niet uitvallen...
Gisteren heb ik nog een keer de levensgevaarlijke tocht naar de winkel ondernomen. Onze voorraad bloem was op. Dat gehamster blijft maar aanhouden, de idioten aller landen hebben zich goed verenigd. Aan de Carrefour stond een rij van zo'n 100 mensen aan te schuiven, dus dat heb ik maar niet gedaan. Ik heb wel wat beters te doen.
De Grand Frais, een soort overdekte markt, maar dan maar 1 winkel, was minder bevolkt. De Grand Frais is een heerlijke winkel en de groenten zijn er verser en goedkoper dan in de supermarkt. Daar hadden ze zowaar een heel rek bloem. Ik heb meteen 3 kilo gehamsterd. Daarmee kunnen we zo'n 2 weken brood bakken. Daarna zien we wel weer.
In Montpellier ligt ook een winkel die Paris Store heet. Heel toepasselijk is dat niet, want ze verkopen er uitsluitend producten van het verre oosten, Afrika en Creoolse gebieden. En Heineken, maar dat verkopen ze overal. In de Paris Store was het een trieste aanblik. We liepen er met 5 rond in de enorme winkel. De Aziaten in het algemeen en de Chinezen in het bijzonder hebben het momenteel hard te verduren. Dat COVID-19 eigenlijk in de USA ontstaan is zal vriend Donald nooit toegeven, hij houdt het liever op de Chinese ziekte. Hij voelt natuurlijk nattigheid voor november.
In alle supermarkten werd een plexiglas aangebracht aan de kassa's. De caissières voelen zich daardoor wellicht iets beter beschermd. Zo ook in de Paris Store, maar dan op hun eigen niveau...
Onze lokale Intermarché, waar al een week geen pasta, WC-papier of bloem meer te vinden was, had een verse lading toiletpapier in de rekken gelegd. Ik heb het laatste pak mee kunnen grissen. De komende week hoeven we het niet meer op te houden. De caissière vond dat ik haar laatste klant van de dag was. Ze vroeg mij om alle klanten na mij te verwittigen dat haar kassa gesloten was. Soms zien ze niet dat er nog volk begint aan te schuiven en die zijn dan lastig dat ze weer weg moeten. Iedereen begreep en ging ergens anders. Behalve één marginaal met 8 tanden die het nodig vond om op 5 cm van mijn gezicht míj af te blaffen omdat de kassa gesloten was. Dat coronavirus tot daar aan toe, maar de walm van verschaald bier en sigaretten uit zijn ongewassen bek was onverdraaglijk. Personal bubble, peoples.
Vijf winkels om alles te vinden wat we nodig hadden en een week verder te kunnen. Iedereen blijft maar roepen dat hamsteren onnodig is, dat er voldoende voorraden zijn, maar telkens als ik naar de supermarkt ga blijken rekken leeg. Waar zijn die voorraden? Als ze in de magazijnen blijven liggen heeft het ook geen nut hé.
Gisteren besliste de regering dat de confinement nog 8 weken zal duren. Naar buiten gaan wordt strikter gelimiteerd. De 5 activiteiten die toegelaten zijn blijven toegelaten, maar wandelaars, fietsers, sporters, enz. mogen vanaf nu maximaal 1 km van huis verwijderd zijn. Ach, het is toch slecht weer.
Daarom heb ik gisteren wat speelgoed uit de garage gehaald, mijn kathedraal van een lichaam op de rollen gehesen en een half uurtje in Lavardens (Gers) rondgefietst. Dat het daar behoorlijk bergop kan gaan...
Ik ga als een atleet uit deze crisis komen.
maandag 23 maart 2020
Qua dak ongenietbaar
Dag 11 alweer.
Afgelopen weekend herontdekten we games.asobrain.com, een website waar je Kolonisten van Catan kunt spelen met vrienden of tegen bots. Het enige kleine nadeel is dat je enkel een beetje contact kunt hebben via de chat. Maar de moderne techniek staat voor niets, dus zetten we een Skype gesprek op. Zo konden we Catan spelen en ook nog eens onderhandelen, babbelen en zeggen dat "iedereen altijd mij kiest om de struisvogel te zetten".
Heerlijk ouderwets "we spelen een spel vanavond", maar dan 's namiddags.
Toen we verhuisden was één van onze voorwaarden een glasvezelverbinding voor het internet. We hadden anno 21ste eeuw lang genoeg op een trage ADSL-lijn gezeten. Op het einde was het iets beter omdat de meneerdemeneer van Orange gezegd had dat 4 mbps écht veel te weinig was en dat SFR daar iets aan moest doen. Vanaf toen zaten we op pakt 10 à 15 mbps en konden we tamelijk ongestoord Netflix kijken. Zaterdagavond stelden we vast dat het beeld weer rampzalig was en leerde een snelle blik op de mbps-teller dat we op 4 mbps zaten. Wellicht keken er heel veel mensen tv op zaterdagavond, een dag dat normaalgezien iedereen op café hangt. In Frankrijk kijk je namelijk ook tv via de internetlijn. Een tweede ontdekking van het weekend : onze DVD-speler werkt ook nog altijd prima.
Zondagavond werkte de connectie weer beter, oef.
In Frankrijk is in veel steden de avondklok ingegaan. In Montpellier ook. Vanaf nu mag je 's nachts niet meer op straat rondlopen. Honderden mensen werden afgelopen nachten beboet. Laat de idioten de crisis maar betalen.
Als we 's avonds een kleine wandeling maken - in ons eentje, ver van iedereen - merken we dat de straten voller zijn met wandelaars, lopers en fietsers dan een week geleden.
Het internet is een zegen en een vloek. Duizenden berichten kruisen elkaar. Zelden officieel, vaak voeden ze de paranoia en schrik. De Fransen kunnen het natuurlijk ook nog altijd niet. De officiële website over coronavirus, waar je je documentje moet afdrukken om buiten te mogen, is ondertussen al een week niet geüpdated. Tientallen versies van dat document doen ondertussen de ronde, de Franse overheid laat niet weten of dat wel goeie versies zijn. Je kunt beboet worden als het document niet correct is.
Voorlopig lukt het allemaal nog wel, het gebrek aan een aantal levensmiddelen werkt een beetje op onze zenuwen - je zou denken dat dat idiote gehamster na een week wel zou ophouden, maar neen - wij hebben het geluk dat we met z'n tweetjes thuis zitten en elkaar goed kunnen uitstaan. We hebben dan ook flink geoefend de afgelopen jaren.
Afgelopen weekend herontdekten we games.asobrain.com, een website waar je Kolonisten van Catan kunt spelen met vrienden of tegen bots. Het enige kleine nadeel is dat je enkel een beetje contact kunt hebben via de chat. Maar de moderne techniek staat voor niets, dus zetten we een Skype gesprek op. Zo konden we Catan spelen en ook nog eens onderhandelen, babbelen en zeggen dat "iedereen altijd mij kiest om de struisvogel te zetten".
Heerlijk ouderwets "we spelen een spel vanavond", maar dan 's namiddags.
Toen we verhuisden was één van onze voorwaarden een glasvezelverbinding voor het internet. We hadden anno 21ste eeuw lang genoeg op een trage ADSL-lijn gezeten. Op het einde was het iets beter omdat de meneerdemeneer van Orange gezegd had dat 4 mbps écht veel te weinig was en dat SFR daar iets aan moest doen. Vanaf toen zaten we op pakt 10 à 15 mbps en konden we tamelijk ongestoord Netflix kijken. Zaterdagavond stelden we vast dat het beeld weer rampzalig was en leerde een snelle blik op de mbps-teller dat we op 4 mbps zaten. Wellicht keken er heel veel mensen tv op zaterdagavond, een dag dat normaalgezien iedereen op café hangt. In Frankrijk kijk je namelijk ook tv via de internetlijn. Een tweede ontdekking van het weekend : onze DVD-speler werkt ook nog altijd prima.
Zondagavond werkte de connectie weer beter, oef.
In Frankrijk is in veel steden de avondklok ingegaan. In Montpellier ook. Vanaf nu mag je 's nachts niet meer op straat rondlopen. Honderden mensen werden afgelopen nachten beboet. Laat de idioten de crisis maar betalen.
Als we 's avonds een kleine wandeling maken - in ons eentje, ver van iedereen - merken we dat de straten voller zijn met wandelaars, lopers en fietsers dan een week geleden.
Het internet is een zegen en een vloek. Duizenden berichten kruisen elkaar. Zelden officieel, vaak voeden ze de paranoia en schrik. De Fransen kunnen het natuurlijk ook nog altijd niet. De officiële website over coronavirus, waar je je documentje moet afdrukken om buiten te mogen, is ondertussen al een week niet geüpdated. Tientallen versies van dat document doen ondertussen de ronde, de Franse overheid laat niet weten of dat wel goeie versies zijn. Je kunt beboet worden als het document niet correct is.
Voorlopig lukt het allemaal nog wel, het gebrek aan een aantal levensmiddelen werkt een beetje op onze zenuwen - je zou denken dat dat idiote gehamster na een week wel zou ophouden, maar neen - wij hebben het geluk dat we met z'n tweetjes thuis zitten en elkaar goed kunnen uitstaan. We hebben dan ook flink geoefend de afgelopen jaren.
vrijdag 20 maart 2020
CPeX
Dag 8.
Al mijn CD's afspelen, dat is ook regelmatig eens geconfronteerd worden...
We zitten nog altijd bij de C. Tijd voor CPeX. Op de foto een piepjonge band.
Dikke Lu werd uitgebracht in 1994. Zes! en! twintig! jaar geleden.
Matthysen was toen al een held. Zowel zijn muziek als zijn onzin in het Leugenpaleis en Humo. CPeX was een uit de hand gelopen grap van het Leugenpaleis. Bart Peeters had ook al een heel leven achter de rug en is wegens het Leugenpaleis ook voor altijd een humoristische held. Zijn muziek iets minder heldhaftig. Peeters en Matthysen waren op dat moment dertigers, Ronny Mosuse was een prille twintiger (net als ik op dat moment, we zijn in hetzelfde jaar geboren).
26 jaar geleden zeg...
Al mijn CD's afspelen, dat is ook regelmatig eens geconfronteerd worden...
We zitten nog altijd bij de C. Tijd voor CPeX. Op de foto een piepjonge band.
Dikke Lu werd uitgebracht in 1994. Zes! en! twintig! jaar geleden.
Matthysen was toen al een held. Zowel zijn muziek als zijn onzin in het Leugenpaleis en Humo. CPeX was een uit de hand gelopen grap van het Leugenpaleis. Bart Peeters had ook al een heel leven achter de rug en is wegens het Leugenpaleis ook voor altijd een humoristische held. Zijn muziek iets minder heldhaftig. Peeters en Matthysen waren op dat moment dertigers, Ronny Mosuse was een prille twintiger (net als ik op dat moment, we zijn in hetzelfde jaar geboren).
26 jaar geleden zeg...
Qua bedoening karaat
Dag 8.
Gisterenavond nog stiekem een wandeling in de buurt gemaakt. We hebben in totaal 5 mensen gezien, die allemaal netjes afstand hielden. Als we 100 m wandelen zitten we "op den buiten", daar valt op hoe stil het geworden is in de stad. Je hoort af en toe een auto, maar dat voortdurende "gezoem" (ik weet niet hoe het anders te omschrijven) op de achtergrond is weggevallen.
In huizen is overal licht, inbrekers hebben het momenteel niet gemakkelijk. Op het einde van een doodlopend straatje stond een auto met twee jongeren erin.
Een koppel met kind vroeg ons waar ze zouden uitkomen als ze het straatje bleven volgen. Mensen die in de buurt wonen en niet eens weten dat het platteland op amper 200 meter van hun huis ligt.
De stad ruikt ook beter. Niet meer naar uitlaatgassen, maar naar frisse lente.
Het zijn kleine opstekers, maar het milieu zou er dit jaar eens wel bij kunnen varen.
Gisterenavond nog stiekem een wandeling in de buurt gemaakt. We hebben in totaal 5 mensen gezien, die allemaal netjes afstand hielden. Als we 100 m wandelen zitten we "op den buiten", daar valt op hoe stil het geworden is in de stad. Je hoort af en toe een auto, maar dat voortdurende "gezoem" (ik weet niet hoe het anders te omschrijven) op de achtergrond is weggevallen.
In huizen is overal licht, inbrekers hebben het momenteel niet gemakkelijk. Op het einde van een doodlopend straatje stond een auto met twee jongeren erin.
Een koppel met kind vroeg ons waar ze zouden uitkomen als ze het straatje bleven volgen. Mensen die in de buurt wonen en niet eens weten dat het platteland op amper 200 meter van hun huis ligt.
De stad ruikt ook beter. Niet meer naar uitlaatgassen, maar naar frisse lente.
Het zijn kleine opstekers, maar het milieu zou er dit jaar eens wel bij kunnen varen.
donderdag 19 maart 2020
Antiquaar dagboeken
Dag 7.
Bijna een week in volle quarantaine.
Ondertussen zit ik aan de C in de "speel al je CD's af" uitdaging.
Met daarbij Captain Beefheart.
Althans, dat was de bedoeling. Eén of andere lolbroek heeft mijn CD vervangen door een andere. Weetje : ik heb nooit een CD van Knuffelrock gehad. Allez, dat dacht ik.
Bijna een week in volle quarantaine.
Ondertussen zit ik aan de C in de "speel al je CD's af" uitdaging.
Met daarbij Captain Beefheart.
Althans, dat was de bedoeling. Eén of andere lolbroek heeft mijn CD vervangen door een andere. Weetje : ik heb nooit een CD van Knuffelrock gehad. Allez, dat dacht ik.
Jo Vally
Jo Vally heeft het niet gemakkelijk. Hij verliest ongeveer 15.000 euro door de coronacrisis. Ocharme.
Dat hij lef heeft.
Ik had het geluk stempelgerechtigd te zijn en heb die tijd gebruikt om de nieuwe stad te bestuderen waar ik ga wonen. Drie maanden in zelfgekozen afzondering. Collega gidsen weten dat 3 maanden al niet zo heel lang is om een stad te leren kennen. Half maart was het dan eindelijk zo ver, ik zou beginnen gidsen en wat geld verdienen.
Iedereen weet wat er toen gebeurde. Dat betekent : geen inkomen. De Franse overheid springt bij, ik hoef geen belastingen of sociale bijdragen te betalen op mijn inkomsten.
Grote hulp hoor, geen belastingen en sociale bijdragen op 0 euro.
De Franse overheid springt opnieuw in : elke zelfstandige heeft recht op maximum 1500 euro, onder bepaalde voorwaarden : 1. je inkomen moet minstens 70% gezakt zijn in vergelijking met maart 2019 en 2. het bedrag van maart 2019 is het maximum dat je kunt krijgen, minus wat je al verdiende in maart 2020.
In maart 2019 waren we aan het verbouwen en verdiende ik 0 euro.
Ik heb dus recht op... 0 euro.
Ik klaag (nog) niet, want we hebben gelukkig ons huis verkocht, dus een beetje spaargeld. Als ik dan verwende rijkeluizen als Jo Vally zie klagen in de pers over een bedrag dat hij blijkbaar op 3 maanden tijd verdient, dan heb ik veel zin - lockdown of niet - om mijheer Valère zijn bijgewerkte muil te gaan bijwerken.
Dat hij lef heeft.
Ik had het geluk stempelgerechtigd te zijn en heb die tijd gebruikt om de nieuwe stad te bestuderen waar ik ga wonen. Drie maanden in zelfgekozen afzondering. Collega gidsen weten dat 3 maanden al niet zo heel lang is om een stad te leren kennen. Half maart was het dan eindelijk zo ver, ik zou beginnen gidsen en wat geld verdienen.
Iedereen weet wat er toen gebeurde. Dat betekent : geen inkomen. De Franse overheid springt bij, ik hoef geen belastingen of sociale bijdragen te betalen op mijn inkomsten.
Grote hulp hoor, geen belastingen en sociale bijdragen op 0 euro.
De Franse overheid springt opnieuw in : elke zelfstandige heeft recht op maximum 1500 euro, onder bepaalde voorwaarden : 1. je inkomen moet minstens 70% gezakt zijn in vergelijking met maart 2019 en 2. het bedrag van maart 2019 is het maximum dat je kunt krijgen, minus wat je al verdiende in maart 2020.
In maart 2019 waren we aan het verbouwen en verdiende ik 0 euro.
Ik heb dus recht op... 0 euro.
Ik klaag (nog) niet, want we hebben gelukkig ons huis verkocht, dus een beetje spaargeld. Als ik dan verwende rijkeluizen als Jo Vally zie klagen in de pers over een bedrag dat hij blijkbaar op 3 maanden tijd verdient, dan heb ik veel zin - lockdown of niet - om mijheer Valère zijn bijgewerkte muil te gaan bijwerken.
woensdag 18 maart 2020
Lockdowndiary*
Dag 6.
Gisteren heeft president Macaron Frankrijk in lockdown gezet. Gelukkig zijn we daarvoor nog net naar de Lidl gekunnen om levensnoodzakelijke levensnoodzakelijkheden te halen voor de lockdown begon. Helaas dacht heel Frankrijk hetzelfde en was er in de Lidl alleen nog gerief te vinden dat niemand nodig heeft. Goed nieuws : we hebben genoeg zure cornichons voor de volgende 20 jaar. Ook lekker.
Een snelle blik op onze diepvries leert dat we sowieso een dag of 25 verder kunnen zonder te hoeven winkelen. Enkel brood zal iets moeilijker op de plank komen, want onze bloem is bijna op. Gelukkig hebben we nog een zak van een paar kilo biermout staan. Dat is ook graan en daarmee kunnen we vast bloem maken.
Of bier.
* dat is Engels voor vergrendelingsdagboek
Gisteren heeft president Macaron Frankrijk in lockdown gezet. Gelukkig zijn we daarvoor nog net naar de Lidl gekunnen om levensnoodzakelijke levensnoodzakelijkheden te halen voor de lockdown begon. Helaas dacht heel Frankrijk hetzelfde en was er in de Lidl alleen nog gerief te vinden dat niemand nodig heeft. Goed nieuws : we hebben genoeg zure cornichons voor de volgende 20 jaar. Ook lekker.
Een snelle blik op onze diepvries leert dat we sowieso een dag of 25 verder kunnen zonder te hoeven winkelen. Enkel brood zal iets moeilijker op de plank komen, want onze bloem is bijna op. Gelukkig hebben we nog een zak van een paar kilo biermout staan. Dat is ook graan en daarmee kunnen we vast bloem maken.
Of bier.
* dat is Engels voor vergrendelingsdagboek
dinsdag 17 maart 2020
Quarantainedagboek 5
Dag 5.
Klein hoestje...
Oh, pardon, dat is natuurlijk die West-Vlaamse tongval...
Klein goestje in chocolade.
Klein hoestje...
Oh, pardon, dat is natuurlijk die West-Vlaamse tongval...
Klein goestje in chocolade.
Lockdowndagboek 5
Dag 5.
8u00 Wendie moet vanaf vandaag thuis werken. Ze ligt nog in bed. Tss. Seffens in pyjama aan de computer met een kop koffie.
8u30
De Franse overheid verbiedt ons nog naar buiten te komen, tenzij we een goede reden hebben : we moeten winkelen, naar de dokter of we hebben gewoon geen goesting om binnen te blijven. Het blijft Frankrijk natuurlijk.
9u30
Er is stiekem een corona door het raam naar binnen gekomen. Ik heb hem kunnen vangen onder een glas. Maar wat nu? Buiten zetten?
Ik zit momenteel bij de B.
9u57.
Niet alleen de Belgen zijn contraire idioten, de Fransen kunnen dat even goed. Ik krijg een bericht binnen via een gidsenvereniging dat onze gidsenkaart een geldig document is om voor te leggen als je naar buiten gaat "voor professionele redenen".
10u14.
In 2007 kochten we een digitale koortsthermometer. Ik heb die net voor de tweede keer gebruikt.
11u26.
Er zijn nog altijd mensen die vinden dat zij niet ziek kunnen worden; zij geen anderen kunnen besmetten; zij niet moeten geloven wat iemand die 7 jaar gestudeerd heeft over het onderwerp te vertellen heeft, want ze hebben het internet.
Ik hoop dat het coronavirus hiermee rekening houdt bij de afrekening.
12u05.
Ik heb al 308 stappen gezet vandaag.
12u30.
Lunch. Glaasje wijn dabei. Silver linings...
13u18.
Een vrouwelijke klant van de camping denkt dat ze Wendie ongestraft mag uitschelden. Wendie denkt van niet.
15u54.
De telefoon rinkelt! Eindelijk! Mijn vrienden zijn mij niet vergeten...
15u55.
't Was verkeerd verbonden.
16u59.
Zou het al tijd zijn voor het aperitiefje?
8u00 Wendie moet vanaf vandaag thuis werken. Ze ligt nog in bed. Tss. Seffens in pyjama aan de computer met een kop koffie.
8u30
De Franse overheid verbiedt ons nog naar buiten te komen, tenzij we een goede reden hebben : we moeten winkelen, naar de dokter of we hebben gewoon geen goesting om binnen te blijven. Het blijft Frankrijk natuurlijk.
9u30
Er is stiekem een corona door het raam naar binnen gekomen. Ik heb hem kunnen vangen onder een glas. Maar wat nu? Buiten zetten?
9u38.
Ik ben deze week begonnen met het afspelen van àl mijn CD's. Er komen drie stapels :
1. Oh, waw, dat was veel te lang geleden.
2. Mjah, dat is niet slecht, maar... allez dan, ik zal hem maar houden.
3. What was I thinking?
Ge moet weten, CD's werden indertijd gekocht na het horen van 1 of 2 nummers op de radio. De andere 8 nummers op een plaat waren meestal vulling, maar dat kwam je natuurlijk pas thuis te weten.
Ik zit momenteel bij de B.
9u57.
Niet alleen de Belgen zijn contraire idioten, de Fransen kunnen dat even goed. Ik krijg een bericht binnen via een gidsenvereniging dat onze gidsenkaart een geldig document is om voor te leggen als je naar buiten gaat "voor professionele redenen".
10u14.
In 2007 kochten we een digitale koortsthermometer. Ik heb die net voor de tweede keer gebruikt.
11u26.
Er zijn nog altijd mensen die vinden dat zij niet ziek kunnen worden; zij geen anderen kunnen besmetten; zij niet moeten geloven wat iemand die 7 jaar gestudeerd heeft over het onderwerp te vertellen heeft, want ze hebben het internet.
Ik hoop dat het coronavirus hiermee rekening houdt bij de afrekening.
12u05.
Ik heb al 308 stappen gezet vandaag.
12u30.
Lunch. Glaasje wijn dabei. Silver linings...
13u18.
Een vrouwelijke klant van de camping denkt dat ze Wendie ongestraft mag uitschelden. Wendie denkt van niet.
15u54.
De telefoon rinkelt! Eindelijk! Mijn vrienden zijn mij niet vergeten...
15u55.
't Was verkeerd verbonden.
16u59.
Zou het al tijd zijn voor het aperitiefje?
maandag 16 maart 2020
Quarantainedagboek 4
Dag 4.
Vandaag is het (echt waar) mijn eerste dag als stadsgids in Montpellier. Na 2 maanden quarantaine om te studeren kan ik eindelijk terug onder de mensen komen.
Vandaag is het (echt waar) mijn eerste dag als stadsgids in Montpellier. Na 2 maanden quarantaine om te studeren kan ik eindelijk terug onder de mensen komen.
Straks heb ik een bierwandeling.
Van de keuken naar de living.
Bedankt voor uw aandacht en tot ziens. Vergeet de gids niet.
Van de keuken naar de living.
Bedankt voor uw aandacht en tot ziens. Vergeet de gids niet.
zondag 15 maart 2020
Quarantainedagboek 3
Dag 3. Vervolg.
Gemeenteraadsverkiezingen in Frankrijk. Aangezien vandaag alleen idioten nog uit hun kot komen gaan die verkiezingen gewonnen worden door de meest idiote partijen. Om die curve een beetje af te vlakken zijn we ook gaan stemmen.
Prettige bijkomstigheid : iedere kiezer kreeg een WC-rol bij het vervullen van zijn demcoratische plicht.
Gemeenteraadsverkiezingen in Frankrijk. Aangezien vandaag alleen idioten nog uit hun kot komen gaan die verkiezingen gewonnen worden door de meest idiote partijen. Om die curve een beetje af te vlakken zijn we ook gaan stemmen.
Prettige bijkomstigheid : iedere kiezer kreeg een WC-rol bij het vervullen van zijn demcoratische plicht.
Covid19dagboek
Dag 3.
De sfeer wordt grimmiger. In navolging van de Italiaanse zombieapocalypsoverlevenden stonden we op ons terras te zingen, onszelf begeleidend met potten en pannen. Blijkt dat de buren 't Vliegerke van Walter De Buck niet appreciëren om 3u 's nachts...
De sfeer wordt grimmiger. In navolging van de Italiaanse zombieapocalypsoverlevenden stonden we op ons terras te zingen, onszelf begeleidend met potten en pannen. Blijkt dat de buren 't Vliegerke van Walter De Buck niet appreciëren om 3u 's nachts...
zaterdag 14 maart 2020
Coronavirusdagboek
Dag 2.
Afschuwelijk beeld aan de stadsrand van Montpellier. Duizenden zombies schuifelen rond. Sommige zijn gewapend met messen, andere met een Lack tafeltje of Billy boekenkast.
Gruwelijke taferelen van zombies die hun tanden in Zweedse balletjes zetten...
Afschuwelijk beeld aan de stadsrand van Montpellier. Duizenden zombies schuifelen rond. Sommige zijn gewapend met messen, andere met een Lack tafeltje of Billy boekenkast.
Gruwelijke taferelen van zombies die hun tanden in Zweedse balletjes zetten...
vrijdag 13 maart 2020
Hamsterdagboek
Hamsterdagboek. Dag 1. 13u00.
Liefste dagboek,
Vandaag zag ik berichten over hamsterende mensen in België. Vooral WC-papier blijkt een populair gerecht te zijn. Er was zelfs een handgemeen aan de Colruyt, waar de politie tussenbeide moest komen. Hopelijk raakten er geen rollen gewond.
Ik winkel bij voorkeur 's middags, tussen 12u30 en 14u. Zelfs op kerstavond loopt dan nauwelijks iemand door de gangen van de supermarkt, het is immers etenstijd. In Frankrijk wordt er 's middags uitgebreid geluncht, wij met onze boterhammetjes worden vierkant uitgelachen. Rare jongens, die Fransen.
Ik ben naar de Intermarché getrokken, gewapend met fietstassen, mondmaskertje (ge weet maar nooit dat zo'n zombie in je gezicht spekelt) en cash geld voor als ondertussen de banken failliet zouden zijn gegaan, want weet ge, liefste dagboek, die banken hebben het tegenwoordig echt niet gemakkelijk nadat wij ze gered hebben. Ik had echt geen zin om te hamsteren, maar we hadden gelijk toch wc-papier nodig.
De Intermarché was zowaar drukker dan gewoonlijk. Macron heeft de mensen gisteren toch een beetje angst kunnen aanpraten. Maar waar de Belg massaal kakpapier inslaat, daar was de rayon in de Intermarché nogal desolaat. De Fransen trokken eerder richting wijnafdeling. Misschien niet zozeer voor de wijn, maar voor de kurken... Dat kan ook vermijden dat ge veel papier moet hebben.
Ik vraag me trouwens af of er een verband is tussen al die mensen die vanaf nu thuis gaan werken en de massale inkoop van wc-papier, liefste dagboek. Heel veel mensen doen blijkbaar hun gevoeg op kosten van de baas.
Ik heb voor alle zekerheid 12 rollen gekocht. Ge weet nooit. Ik nam ook droge voeding mee en een lekkere entrecote voor dit weekend. Als de wereld vergaat, dan kunnen we tenminste nog één keer zondigen met een rood vleesje en iémand moet die verminderde uitstoot van al die aan de grond gehouden vliegtuigen toch compenseren.
Kortom, met mijn gehamster komen we de komende 3 maanden niet om van de honger en kunnen we elk contact met anderen vermijden. We zijn er klaar voor : zetel, dekentje, Netflix.
UPDATE
Hamsterdagboek, dag 1, 14u45.
Ik had plots zin in paprikachips, ik sta terug in de supermarkt.
Liefste dagboek,
Vandaag zag ik berichten over hamsterende mensen in België. Vooral WC-papier blijkt een populair gerecht te zijn. Er was zelfs een handgemeen aan de Colruyt, waar de politie tussenbeide moest komen. Hopelijk raakten er geen rollen gewond.
Ik winkel bij voorkeur 's middags, tussen 12u30 en 14u. Zelfs op kerstavond loopt dan nauwelijks iemand door de gangen van de supermarkt, het is immers etenstijd. In Frankrijk wordt er 's middags uitgebreid geluncht, wij met onze boterhammetjes worden vierkant uitgelachen. Rare jongens, die Fransen.
Ik ben naar de Intermarché getrokken, gewapend met fietstassen, mondmaskertje (ge weet maar nooit dat zo'n zombie in je gezicht spekelt) en cash geld voor als ondertussen de banken failliet zouden zijn gegaan, want weet ge, liefste dagboek, die banken hebben het tegenwoordig echt niet gemakkelijk nadat wij ze gered hebben. Ik had echt geen zin om te hamsteren, maar we hadden gelijk toch wc-papier nodig.
De Intermarché was zowaar drukker dan gewoonlijk. Macron heeft de mensen gisteren toch een beetje angst kunnen aanpraten. Maar waar de Belg massaal kakpapier inslaat, daar was de rayon in de Intermarché nogal desolaat. De Fransen trokken eerder richting wijnafdeling. Misschien niet zozeer voor de wijn, maar voor de kurken... Dat kan ook vermijden dat ge veel papier moet hebben.
Ik vraag me trouwens af of er een verband is tussen al die mensen die vanaf nu thuis gaan werken en de massale inkoop van wc-papier, liefste dagboek. Heel veel mensen doen blijkbaar hun gevoeg op kosten van de baas.
Ik heb voor alle zekerheid 12 rollen gekocht. Ge weet nooit. Ik nam ook droge voeding mee en een lekkere entrecote voor dit weekend. Als de wereld vergaat, dan kunnen we tenminste nog één keer zondigen met een rood vleesje en iémand moet die verminderde uitstoot van al die aan de grond gehouden vliegtuigen toch compenseren.
Kortom, met mijn gehamster komen we de komende 3 maanden niet om van de honger en kunnen we elk contact met anderen vermijden. We zijn er klaar voor : zetel, dekentje, Netflix.
UPDATE
Hamsterdagboek, dag 1, 14u45.
Ik had plots zin in paprikachips, ik sta terug in de supermarkt.
Quarantena
Nog efkes over quarantaine, het woord dan. Waar komt dat vandaan?
In de 14de eeuw werden schepen die van ver kwamen en in Venetië aanmeerden een tijd geïsoleerd om te voorkomen dat eventuele besmettelijke ziektes aan boord zich zouden kunnen verspreiden in de stad. De duurtijd van die isolatie was 40 dagen, quaranta giorni, of in the Venetiaans : quarantena.
Vandaar quarantaine. Letterlijk : een veertigtal (dagen).
En we gooien er zomaar gratis nog een weetje bovenop. De beroemdste Venetiaanse kanalenschilder van de 18de eeuw heette Zuane Antonio Canale, bijgenaamd Canaletto. Het zou belachelijk geweest zijn mocht die mens bergen beginnen schilderen zijn.
Nutteloze weetjes, het is me wat.
In de 14de eeuw werden schepen die van ver kwamen en in Venetië aanmeerden een tijd geïsoleerd om te voorkomen dat eventuele besmettelijke ziektes aan boord zich zouden kunnen verspreiden in de stad. De duurtijd van die isolatie was 40 dagen, quaranta giorni, of in the Venetiaans : quarantena.
Vandaar quarantaine. Letterlijk : een veertigtal (dagen).
En we gooien er zomaar gratis nog een weetje bovenop. De beroemdste Venetiaanse kanalenschilder van de 18de eeuw heette Zuane Antonio Canale, bijgenaamd Canaletto. Het zou belachelijk geweest zijn mocht die mens bergen beginnen schilderen zijn.
Nutteloze weetjes, het is me wat.
donderdag 12 maart 2020
Annulé. Of toch niet?
Weet ge nog die keer dat ik het over TIF had? We hebben een tijdje geleden een aanvraag gedaan om eventueel een lening af te sluiten voor het kopen van een appartement. Die zekerheid moesten we hebben op 4 januari. Op 4 januari, niets. Volgens de meneerdemeneer van de onderhandelingsdienst was 4 februari zeker nog altijd op tijd. Op 4 februari, niets. Volgens de meneerdemeneer van de onderhandelingsdienst was dat niet erg, want we zouden zeker een lening krijgen. Nog eens twee weken later werden we uitgenodigd bij de bank om het akkoord te bespreken. De bankdirecteur liet tijdens dat gesprek even vallen dat hij de week voordien opgebeld was geweest door de meneerdemeneer van de onderhandelingsdienst dat hij dringend eens moest kijken. Dus nà al die keren dat de meneerdemeneer van de onderhandelingsdienst ons wijs maakte dat alles in kannen en kruiken was.
TIF
Ondertussen slaat het coronavirus wild om zich heen. Evenementen worden afgelast, vliegtuigen aan de grond gehouden, zieken mogen hun huis niet meer uit. Eén van de evenementen die afgelast worden is het optreden waar ik zaterdag heen zou gaan. Of toch niet? Ze weten het blijkbaar zelf niet bij Paloma.
TIF
Alle gekheid op een stokje : het is niet omdat we het zelf wel zullen overleven dat we geen anderen kunnen besmetten. Ik heb dus sowieso al beslist om niet te gaan.
TIF
Ondertussen slaat het coronavirus wild om zich heen. Evenementen worden afgelast, vliegtuigen aan de grond gehouden, zieken mogen hun huis niet meer uit. Eén van de evenementen die afgelast worden is het optreden waar ik zaterdag heen zou gaan. Of toch niet? Ze weten het blijkbaar zelf niet bij Paloma.
TIF
Alle gekheid op een stokje : het is niet omdat we het zelf wel zullen overleven dat we geen anderen kunnen besmetten. Ik heb dus sowieso al beslist om niet te gaan.
Feria
Maar er is ook goed nieuws, toch voor een aantal stieren : de feria van Arles wordt gecanceld wegens corona.
De schande die stierenvechten is krijgt bij deze een welverdiende knauw.
De schande die stierenvechten is krijgt bij deze een welverdiende knauw.
woensdag 11 maart 2020
Rondleiding
Gisteren deed ik van rondleiding in de stad. Na een enigszins troebele intro (veel te lang, veel te warrig) begon het zowaar beter te gaan. Baas Philippe had wat opmerkingen en hij kon er vooral niet tegen dat ik niet lyrisch vertelde over Sint-Rochus. Dat de man misschien niet eens bestaan heeft doet niets ter zake, hij is geweldig populair in Montpellier en dat mag er wel een beetje van af druipen in het verhaal.
Bon, we kunnen daar mee leven, ik vertelde in Carcassonne ook altijd met veel plezier het verhaal van Dame Carcas, die ook nooit bestaan heeft.
Na exact 2 uur eindigde het verhaal bij de kathedraal van Montpellier.
Vanaf volgende week ben ik dus officieel stadsgids in Montpellier. Als ge eens langs komt, laat zeker iets weten, dan gaan we hier eens een rondje wandelen.
Groetjes,
Guilhem X de Montpellier (lang verhaal)
Bon, we kunnen daar mee leven, ik vertelde in Carcassonne ook altijd met veel plezier het verhaal van Dame Carcas, die ook nooit bestaan heeft.
Na exact 2 uur eindigde het verhaal bij de kathedraal van Montpellier.
Vanaf volgende week ben ik dus officieel stadsgids in Montpellier. Als ge eens langs komt, laat zeker iets weten, dan gaan we hier eens een rondje wandelen.
Groetjes,
Guilhem X de Montpellier (lang verhaal)
Quarantaine
Coronaquarantaine, bij deze een woordje voor het jaar 2020.
De hysterie slaat wild om zich heen, er worden allerijl maatregelen afgekondigd in de ijdele hoop het coronavirus in te dijken. Helaas voor de mens is de mens een grote dommerik en gaat dat coronovirus nog vlotjes wat volk besmetten.
De beste manier om te vermijden ziek te worden is handen wassen. Alle mondkapjeskopers ten spijt. Als ik dan lees dat 20% van de bevolking zijn/haar handen niet eens wast na een toiletbezoek, dan maak ik mij weinig illusies. We wachten dus in spanning af wat het de volgende weken en maanden gaat doen. Het virus zou (!) niet tegen temperaturen vanaf 26°C kunnen. Het zou (!) dus tegen de zomer weer verdwenen zijn. Toch heerst er een algehele irrationele angst. Reizen worden geannuleerd, er wordt gehamsterd en iedereen doet alsof het einde van de wereld nabij is.
Stel dat we in quarantaine gaan, hoe lang zouden we dan overleven. Een snelle telling van de diepvries en de voorraadkast leert dat we het - zonder echt te rantsoeneren - ongeveer een maand uithouden. Maar dan mag de stroom niet uitvallen natuurlijk...
Nu enkel nog een oplossing vinden voor WC-papier...
De hysterie slaat wild om zich heen, er worden allerijl maatregelen afgekondigd in de ijdele hoop het coronavirus in te dijken. Helaas voor de mens is de mens een grote dommerik en gaat dat coronovirus nog vlotjes wat volk besmetten.
De beste manier om te vermijden ziek te worden is handen wassen. Alle mondkapjeskopers ten spijt. Als ik dan lees dat 20% van de bevolking zijn/haar handen niet eens wast na een toiletbezoek, dan maak ik mij weinig illusies. We wachten dus in spanning af wat het de volgende weken en maanden gaat doen. Het virus zou (!) niet tegen temperaturen vanaf 26°C kunnen. Het zou (!) dus tegen de zomer weer verdwenen zijn. Toch heerst er een algehele irrationele angst. Reizen worden geannuleerd, er wordt gehamsterd en iedereen doet alsof het einde van de wereld nabij is.
Stel dat we in quarantaine gaan, hoe lang zouden we dan overleven. Een snelle telling van de diepvries en de voorraadkast leert dat we het - zonder echt te rantsoeneren - ongeveer een maand uithouden. Maar dan mag de stroom niet uitvallen natuurlijk...
Nu enkel nog een oplossing vinden voor WC-papier...
dinsdag 10 maart 2020
Muziek
Vorige week ontdekte ik dat sedert we verhuisd zijn de bluetoothontvanger van de stereo dicht genoeg bij de bluetoothzender van de laptop staat. Bluetooth is geweldig, maar als ge aan het afspelen zijt vanop uwe gsm, dan stopt dat plots als ge op het wc gaat zitten. Bovendien wordt uw muziekske élke keer onderbroken als er iemand een berichtje stuurt. Ambetant.
Het was dus vaak van Willy of Urgent de laatste tijd. Zenders waar niet om de drie minuten de nieuwste van Celeste gedraaid wordt. Niet slecht hé, hoogstens een beetje saai en al vaker én beter gedaan, maar als ik dat 17 keer per dag hoor, dan ben ik dat na 1 dag kotsbeu.
Binnenkort komt Joan As Police Woman optreden in Montpellier. Joan, de weduwe (nu ja) van Jeff Buckley, violiste voor Antony & The Johnsons en vooral bekend van zichzelf.
Een optreden waar we met de fiets heen kunnen. Hoera voor Montpellier!
Het was dus vaak van Willy of Urgent de laatste tijd. Zenders waar niet om de drie minuten de nieuwste van Celeste gedraaid wordt. Niet slecht hé, hoogstens een beetje saai en al vaker én beter gedaan, maar als ik dat 17 keer per dag hoor, dan ben ik dat na 1 dag kotsbeu.
Binnenkort komt Joan As Police Woman optreden in Montpellier. Joan, de weduwe (nu ja) van Jeff Buckley, violiste voor Antony & The Johnsons en vooral bekend van zichzelf.
Een optreden waar we met de fiets heen kunnen. Hoera voor Montpellier!
maandag 9 maart 2020
Zondag
Vorige keer dat we de werf met een bezoekje vereerden werd de kraan geplaatst. Gisteren zondag fietsten we nog eens naar daar en mochten we de eerste verwikkelingen aanschouwen. De bouwput werd al deels weer opgevuld met fundering.
Blijkbaar is onze fietssnelheid nog niet helemaal top. Bij thuiskomst stelde ik vast dat een slak zich tijdens de fietstocht aan mijn been gehecht had.
We willen er een gewoonte van maken om daar foto's te gaan maken. Een versneld filmpje zou natuurlijk heel leuk zijn, maar ik denk niet dat we daar twee jaar een camera kunnen laten hangen zonder dat ie verdwijnt.
Blijkbaar is onze fietssnelheid nog niet helemaal top. Bij thuiskomst stelde ik vast dat een slak zich tijdens de fietstocht aan mijn been gehecht had.
Vrijwillige opsluiting
Een dikke twee weken heb ik mezelf vrijwillig in quarantaine gezet. Dat heeft helemaal niets te maken met coronaviri, maar alles met zelfstudie.
Sedert ik samen ga werken met een groepje gidsen in Montpellier is mijn studieijver in overdrijf gegaan. Ik was maanden geleden al begonnen met de studie, maar op een laag pitje. Een uurtje hier, een half dagje daar.
Niet alleen de algemene geschiedenis en die van Montpellier in het bijzonder, ik zette ook een bierwandeling op poten. En ook daar zit vaart in. Ik contacteerde l'Echappée bière, een bedrijfje dat bier op de Franse kaart wil zetten met activiteiten, proeverijen en andere vrolijke acties. Zij zijn bijzonder geïnteresseerd in een bierwandeling. Dus als alles meevalt en we niet serven aan corona, dan kan ik daar binnenkort hopen geld mee gaan verdienen, want die Echappée bière durft serieus door te rekenen.
Maar ondertussen is er een algemene rondleiding, een rondleiding over bier, ééntje over straatkunst, staat er eentje op stapel met proevertjes en gaan we een misdadige tocht proberen te maken. Bovendien bestaat de universiteit van Montpellier dit jaar 800 jaar en moet daar ook nog een rondleiding voor gestudeerd worden. Drukdruk.
Sedert ik samen ga werken met een groepje gidsen in Montpellier is mijn studieijver in overdrijf gegaan. Ik was maanden geleden al begonnen met de studie, maar op een laag pitje. Een uurtje hier, een half dagje daar.
Niet alleen de algemene geschiedenis en die van Montpellier in het bijzonder, ik zette ook een bierwandeling op poten. En ook daar zit vaart in. Ik contacteerde l'Echappée bière, een bedrijfje dat bier op de Franse kaart wil zetten met activiteiten, proeverijen en andere vrolijke acties. Zij zijn bijzonder geïnteresseerd in een bierwandeling. Dus als alles meevalt en we niet serven aan corona, dan kan ik daar binnenkort hopen geld mee gaan verdienen, want die Echappée bière durft serieus door te rekenen.
Maar ondertussen is er een algemene rondleiding, een rondleiding over bier, ééntje over straatkunst, staat er eentje op stapel met proevertjes en gaan we een misdadige tocht proberen te maken. Bovendien bestaat de universiteit van Montpellier dit jaar 800 jaar en moet daar ook nog een rondleiding voor gestudeerd worden. Drukdruk.
Week!
Maandag moet er weer gewerkt worden en op dinsdag staan er twee belangrijke meetings op de planning. Eentje over bier en de andere eigenlijk ook. Dat wordt weer afzien. Hopelijk heeft iemand het puike idee om er ergens een lunchvergadering tussen te gooien. Veel kunnen we er nog niet over vertellen, maar dat het spannend is dat staat allemaal buiten kijf.
Donderdag moeten we het land van Aude nog eens onveilig gaan maken. Unfinished business met een tantist en een verzekeringsmakelaar. Het zou een film van de Coen broeders kunnen zijn.
En hopla, dan wordt het weer weekend. Een optreden van DIIV, pintjes en ergens een happy hours. We kijken er al naar uit.
Donderdag moeten we het land van Aude nog eens onveilig gaan maken. Unfinished business met een tantist en een verzekeringsmakelaar. Het zou een film van de Coen broeders kunnen zijn.
En hopla, dan wordt het weer weekend. Een optreden van DIIV, pintjes en ergens een happy hours. We kijken er al naar uit.
zondag 8 maart 2020
Boogaloo
Qua muziek beluisteren zijn de mogelijkheden tegenwoordig legio. Ik heb platen, CD's, nog een berg jaren '80 en '90 cassettes. Er is live, radio, tv en een legertje aan muziekapps. De grootste daarvan zal wellicht Spotify zijn. We beluisteren Spotify nog altijd mét reclame. Ik heb in mijn leven al ettelijke duizenden euri in de muziekindustrie gestopt, ik ga niet betalen voor een service die zijn leveranciers niet (nauwelijks) betaalt, ik ga liever naar een concert waarbij je weet dat rechtstreeks naar de artiest vloeit (hoewel dat voor veel artiesten ook geen vetpot is). Zo treedt DIIV binnenkort op voor 7,75 euro in Nîmes. In België onlangs was dat 23 euro. Hun Italiaanse optredens werden gecancelled en een goeie manager lost dat snel op met een goedkoop concertje tussendoor. Beter dat dan geld zitten uitgeven aan drank en drugs en meisjes van lichte zeden.
Als dat optreden uitverkocht is dan vangt de Paloma 2.883 euro incl. BTW, pakt 2.300 euro netto. Daarmee moet het personeel van Paloma, de verwarming, de elektriciteit, de security, de reclame, SABAM, belastingen, taksen, verzekering, enzovoort enzoverder betalen. De band gaat daar wellicht niet meer dan 500 euro voor vangen en in een goedkoop hotel gedropt worden.
We wonen in Frankrijk, dus de publicité de Spotifaaie is in het Frans. Met af en toe een woord Engels ertussen, zoals dat gaat in de moderne wereld. De laatste tijd wordt er veel reclame gemaakt voor Spotifaaie boogaloo. Althans, dat was wat ik ervan miek. Volgens Wendie was het Spotify Bungalow.
(ik heb geprobeerd een geluidsfragmentje bij te voegen, maar dat lukt niet. Ge kunt vast zelf iets verzinnen)
Na enkele tientallen beluisteringen bleek het te gaan over Spotify Google Home.
Telkens als de Fransen tegen mij zeggen dat het triestig gesteld is met hun kennis van veemde talen wring ik mij in allerlei bochten om dat een beetje te milderen : dat is een moeilijke taal en zo, ge moet daar niet te streng in zijn voor jezelf...
Gad Elmaleh kan dat beter uitleggen.
Maar het is nog niet gedaan!
Als je de Spotify Google Home opzoekt in Frankrijk, dan krijg je een handleiding. Wat kun je daar allemaal mee doen? Awel, ge kunt dus aan dat Google machien vragen om muziek te spelen enal.
4. Ce que vous pouvez dire :
“Ok Google, play Spotify”
“Ok Google, play Peaceful Piano on Spotify" (mijn favorietje)
“Ok Google, what song is this?”
In. Het. Engels.
Google Bungalow gaat duizenden toestellen teruggestuurd krijgen van Fransen die dat ding niet in gang krijgen.
Als dat optreden uitverkocht is dan vangt de Paloma 2.883 euro incl. BTW, pakt 2.300 euro netto. Daarmee moet het personeel van Paloma, de verwarming, de elektriciteit, de security, de reclame, SABAM, belastingen, taksen, verzekering, enzovoort enzoverder betalen. De band gaat daar wellicht niet meer dan 500 euro voor vangen en in een goedkoop hotel gedropt worden.
We wonen in Frankrijk, dus de publicité de Spotifaaie is in het Frans. Met af en toe een woord Engels ertussen, zoals dat gaat in de moderne wereld. De laatste tijd wordt er veel reclame gemaakt voor Spotifaaie boogaloo. Althans, dat was wat ik ervan miek. Volgens Wendie was het Spotify Bungalow.
(ik heb geprobeerd een geluidsfragmentje bij te voegen, maar dat lukt niet. Ge kunt vast zelf iets verzinnen)
Na enkele tientallen beluisteringen bleek het te gaan over Spotify Google Home.
Telkens als de Fransen tegen mij zeggen dat het triestig gesteld is met hun kennis van veemde talen wring ik mij in allerlei bochten om dat een beetje te milderen : dat is een moeilijke taal en zo, ge moet daar niet te streng in zijn voor jezelf...
Gad Elmaleh kan dat beter uitleggen.
Maar het is nog niet gedaan!
Als je de Spotify Google Home opzoekt in Frankrijk, dan krijg je een handleiding. Wat kun je daar allemaal mee doen? Awel, ge kunt dus aan dat Google machien vragen om muziek te spelen enal.
1. Configurez votre Google Home avec l'appli Google Home.
2. Dans l'appli, reliez vos comptes Google et Spotify.
3. Sélectionnez Spotify comme votre service musical par défaut.
2. Dans l'appli, reliez vos comptes Google et Spotify.
3. Sélectionnez Spotify comme votre service musical par défaut.
en nu komt het ...
4. Ce que vous pouvez dire :
“Ok Google, play Spotify”
“Ok Google, play Peaceful Piano on Spotify" (mijn favorietje)
“Ok Google, what song is this?”
In. Het. Engels.
Google Bungalow gaat duizenden toestellen teruggestuurd krijgen van Fransen die dat ding niet in gang krijgen.
vrijdag 6 maart 2020
Weekend!
Het wordt druk dit weekend. De winter (baha) is bijkanst gedaan, de lente laat nog even op zich wachten. Ook in Frankrijk wordt er over het weer gezeurd dat het een lieve lust is. Ge zoudt nog gaan denken dat ze ervoor betaald worden. Februari was veel te warm, maart is veel te koud. Dat het nu eigenlijk in maart nog altijd te warm is om goed te zijn, dat telt niet. 15 graden in putteke winter zeg, maakt dat mee. Ah.
Maart dus. De eerste week van maart moest er gewerkt worden ten huize W en daarbuiten. Het einde van de week komt zo met rasse schreden dichter. Op vrijdagavond wordt het weekend (weekend, dat was lang geleden) ingezet met een tapasavond in Arles, "de poort van de Camargue". Hopelijk hebben ze die poort dicht gedaan, want het waait nogal vandaag. Arles is trouwens de grootste gemeente van Frankrijk, groter dan alle gemeentes van Parijs samengevoegd.
Gezien de dramatische verwikkelingen in Coronaland, gaan de komende weken de voorjaarskoersen in Italië niet door. Het is blijkbaar van 1945 geleden dat er een voorjaarsklassieker geannuleerd werd. Ruben VG heeft dat voor ons opgezocht in zijn bleekblauw colberke. Wist je trouwens dat de Franse minister Jean-Baptiste Colbert helemaal niets met het jasje te maken heeft? Alweer iets dat ze ons in het middelbaar op de mouw gespeld hebben.
Er moet dus nog een activiteit gevonden worden voor zaterdag. Op zondag begint Parijs-Nice. Allez ja, 't is topen. Michel is er nog niet heeltegans gerust in.
Maart dus. De eerste week van maart moest er gewerkt worden ten huize W en daarbuiten. Het einde van de week komt zo met rasse schreden dichter. Op vrijdagavond wordt het weekend (weekend, dat was lang geleden) ingezet met een tapasavond in Arles, "de poort van de Camargue". Hopelijk hebben ze die poort dicht gedaan, want het waait nogal vandaag. Arles is trouwens de grootste gemeente van Frankrijk, groter dan alle gemeentes van Parijs samengevoegd.
Gezien de dramatische verwikkelingen in Coronaland, gaan de komende weken de voorjaarskoersen in Italië niet door. Het is blijkbaar van 1945 geleden dat er een voorjaarsklassieker geannuleerd werd. Ruben VG heeft dat voor ons opgezocht in zijn bleekblauw colberke. Wist je trouwens dat de Franse minister Jean-Baptiste Colbert helemaal niets met het jasje te maken heeft? Alweer iets dat ze ons in het middelbaar op de mouw gespeld hebben.
Er moet dus nog een activiteit gevonden worden voor zaterdag. Op zondag begint Parijs-Nice. Allez ja, 't is topen. Michel is er nog niet heeltegans gerust in.
Bière
Eén van de rondleidingen die binnenkort aangeboden worden in Montpellier is een bierwandeling.
Op cultureel verantwoorde wijze op café gaan! Hoera!
In Montpellier is een erg jonge maar zeer levendige biercommunity ontstaan de afgelopen jaren. Montpellier had tot rond de eeuwwisseling geen brouwerij. In het land van de wijn is namelijk "geen interesse" in bier. Dat was grotendeels waar en het duurt tot de grote revival van craft beer in de VS en amper 40 jaar later springt Frankrijk meteen mee op de kar.
Millennials zijn wijn beu, het ietwat oubollige imago van de wijnproever die notes de fruits rouges proeft. Ge kunt ook geen 5 miljoen instagram foto's van een glas rode wijn maken natuurlijk.
In Montpellier zijn er (maart 2020) slechts 6 brouwerijen. Maar 20 jaar geleden waren er geen, dat is dus een behoorlijke groei. In Frankrijk komen er elke week 5 nieuwe brouwerijen bij.
Er is dus ruimte voor een nieuw projectje en er is haast bij. De initiatieven ploppen als wilde gisten uit de grond.
Als ge zin hebt om eens mee te doen : de rondleiding duurt 2 uur en er zijn twee degustatierondes gepland. Eentje in een echte brewpub, de andere in een biercafé alwaar de nieuw aangeleerde degustatietechnieken meteen in de praktijk omgezet kunnen worden.
Nu maar hopen dat Corona geen roet in het eten van het aanstormende toeristische seizoen gooit.
Op cultureel verantwoorde wijze op café gaan! Hoera!
In Montpellier is een erg jonge maar zeer levendige biercommunity ontstaan de afgelopen jaren. Montpellier had tot rond de eeuwwisseling geen brouwerij. In het land van de wijn is namelijk "geen interesse" in bier. Dat was grotendeels waar en het duurt tot de grote revival van craft beer in de VS en amper 40 jaar later springt Frankrijk meteen mee op de kar.
Millennials zijn wijn beu, het ietwat oubollige imago van de wijnproever die notes de fruits rouges proeft. Ge kunt ook geen 5 miljoen instagram foto's van een glas rode wijn maken natuurlijk.
In Montpellier zijn er (maart 2020) slechts 6 brouwerijen. Maar 20 jaar geleden waren er geen, dat is dus een behoorlijke groei. In Frankrijk komen er elke week 5 nieuwe brouwerijen bij.
Er is dus ruimte voor een nieuw projectje en er is haast bij. De initiatieven ploppen als wilde gisten uit de grond.
Als ge zin hebt om eens mee te doen : de rondleiding duurt 2 uur en er zijn twee degustatierondes gepland. Eentje in een echte brewpub, de andere in een biercafé alwaar de nieuw aangeleerde degustatietechnieken meteen in de praktijk omgezet kunnen worden.
donderdag 5 maart 2020
Het is (geen) koers
De Italianen gaan eens doen alsof ze het aankunnen. Alle sportwedstrijden in Italië moeten achter gesloten deuren plaatsvinden. Fijn voor de voetballers, die de komende weken zonder supporters zullen moeten sjotten.
Minder fijn voor de coureurs, die moeilijk in het stadion van Milaan rondjes kunnen gaan rijden.
Dat betekent : géén Strade Bianche. Een koers die 15 jaar geleden nog niet eens bestond, maar nu al door sommigen op gelijke hoogte wordt gesteld als Parijs-Roubaix of de Ronde van Vlaanderen. De versies voor wielertoeristen dan.
Wat moet ik nu doen zaterdag? Welke koers uit het verleden gaat de VRT uitzenden? Zondag begint Parijs-Nice, de koers naar de zon. Zowat de helft van de teams heeft al laten weten dat ze daar ook niet heen gaan. Gaat José De Cauwer in een zwart gat vallen? Gaat Michel Wuyts dit jaar een nieuwe Rolex kunnen kopen? Gaan Michel en José kunnen souperen in een bescheiden snackbar op de Promenade des Anglais? Arme mannen! Denk toch aan Michel en José, lieve wielerwedstrijdorganisatoren! Doe het voor Michel en José!
En ook een beetje voor mij...
Minder fijn voor de coureurs, die moeilijk in het stadion van Milaan rondjes kunnen gaan rijden.
Dat betekent : géén Strade Bianche. Een koers die 15 jaar geleden nog niet eens bestond, maar nu al door sommigen op gelijke hoogte wordt gesteld als Parijs-Roubaix of de Ronde van Vlaanderen. De versies voor wielertoeristen dan.
Wat moet ik nu doen zaterdag? Welke koers uit het verleden gaat de VRT uitzenden? Zondag begint Parijs-Nice, de koers naar de zon. Zowat de helft van de teams heeft al laten weten dat ze daar ook niet heen gaan. Gaat José De Cauwer in een zwart gat vallen? Gaat Michel Wuyts dit jaar een nieuwe Rolex kunnen kopen? Gaan Michel en José kunnen souperen in een bescheiden snackbar op de Promenade des Anglais? Arme mannen! Denk toch aan Michel en José, lieve wielerwedstrijdorganisatoren! Doe het voor Michel en José!
En ook een beetje voor mij...
woensdag 4 maart 2020
Kiezinge
Die dag in het bijhuis van het gemeentehuis...
- Dag mevrouw, we willen ons graag inschrijven voor de komende verkiezingen.
- U bent Frans?
- Neen, we zijn Belg.
- Dan mag u in Frankrijk niet stemmen.
- Jawel, wij mogen stemmen voor gemeenteraad, Europees en de Belgische federale verkiezingen.
- Ik denk het niet hoor.
- Dat is nochtans al zo sinds 1999. We zijn onderdanen van de EU.
- (tikt driftig op haar toetsenbord) Nee hoor, hier staat dat je Frans moet zijn om te mogen stemmen.
- Dat klopt, voor de regionale, de nationale en de presidentsverkiezingen. Op lokaal niveau mogen we meestemmen.
- (verdwijnt richting collega) (fezel fezel) (collega tikt driftig op de pc) (keert weer)
- Tiens, blijkbaar mogen jullie stemmen voor de gemeenteraad (overhandigt papier).
Wij vullen dat papier in, waarop staat dat het een document is voor Franse onderdanen.
Enkele dagen later telefoon :
- Jullie hebben het verkeerde document ingevuld, er is een ander document voor Europese onderdanen.
Wij naar het echte gemeentehuis
- We zouden ons graag inschrijven voor de verkiezingen.
- Prima (begint driftig te tikken op haar toetsenbord). Ziezo, binnenkort ontvangt u uw stemkaart.
- Dag mevrouw, we willen ons graag inschrijven voor de komende verkiezingen.
- U bent Frans?
- Neen, we zijn Belg.
- Dan mag u in Frankrijk niet stemmen.
- Jawel, wij mogen stemmen voor gemeenteraad, Europees en de Belgische federale verkiezingen.
- Ik denk het niet hoor.
- Dat is nochtans al zo sinds 1999. We zijn onderdanen van de EU.
- (tikt driftig op haar toetsenbord) Nee hoor, hier staat dat je Frans moet zijn om te mogen stemmen.
- Dat klopt, voor de regionale, de nationale en de presidentsverkiezingen. Op lokaal niveau mogen we meestemmen.
- (verdwijnt richting collega) (fezel fezel) (collega tikt driftig op de pc) (keert weer)
- Tiens, blijkbaar mogen jullie stemmen voor de gemeenteraad (overhandigt papier).
Wij vullen dat papier in, waarop staat dat het een document is voor Franse onderdanen.
Enkele dagen later telefoon :
- Jullie hebben het verkeerde document ingevuld, er is een ander document voor Europese onderdanen.
Wij naar het echte gemeentehuis
- We zouden ons graag inschrijven voor de verkiezingen.
- Prima (begint driftig te tikken op haar toetsenbord). Ziezo, binnenkort ontvangt u uw stemkaart.
En kijktkeer wat er vandaag in de bus zat...
Nu moeten we op 15 maart gaan stemmen. Héél onze dag om zeep!
maandag 2 maart 2020
Libanees en pintjes
Deel 3 alweer van onze zoektocht naar lekker eten en drinken in MTP. Dit keer kozen we Libanees, onze favoriete Middenoosterse keuken.
Stap 1 : La Distillerie. In België zou men dit bijna een bruin café durven noemen, maar het zit er volgens de legende vol mannen met baarden en vrouwen met snorren. Dat bleek even tegen te vallen. Het zelfverklaarde biercafé heeft een paar matige dingen op de tap en een klein bierlijstje op fles. Een smal terras m'as tu vu waar je de vrijdagavondpopulatie in vol ornaat voorbij ziet wandelen/waggelen richting volgende kater en wroeging van die verwaarloosbare one night stand.
Een matige tussenstap in vergelijking met de zaakjes die we tot nu toe al bezochten.
Stap 2 : De Libanees. L'escale au Liban. Escale betekent zoveel als stopplaats waar men ravitailleert.
Een ongezellig zaakje met TL-lampen tegen het plafond en een mijnheertje achter de toog dat een beetje introvert zit te wezen. Je bestelt aan de toog, betaalt meteen en kiest een plekje aan één van de tuintafeltjes die het piepkleine zaakje betafelen. Drankjes uit plastic bekers en blikjes.
We kozen voor twee gemengde schotels. In de Sleepstraat zouden ze het over een mezze hebben. De kok stond achter een vettig gordijn verse falafel te bakken.
Ons eten kwam op tafel, persoonlijk door de kok gebracht. Dat begint een beetje traditie te worden. We kregen twee borden met een beetje vanalles. Wat een festijn!
Stap 1 : La Distillerie. In België zou men dit bijna een bruin café durven noemen, maar het zit er volgens de legende vol mannen met baarden en vrouwen met snorren. Dat bleek even tegen te vallen. Het zelfverklaarde biercafé heeft een paar matige dingen op de tap en een klein bierlijstje op fles. Een smal terras m'as tu vu waar je de vrijdagavondpopulatie in vol ornaat voorbij ziet wandelen/waggelen richting volgende kater en wroeging van die verwaarloosbare one night stand.
Een matige tussenstap in vergelijking met de zaakjes die we tot nu toe al bezochten.
Stap 2 : De Libanees. L'escale au Liban. Escale betekent zoveel als stopplaats waar men ravitailleert.
Een ongezellig zaakje met TL-lampen tegen het plafond en een mijnheertje achter de toog dat een beetje introvert zit te wezen. Je bestelt aan de toog, betaalt meteen en kiest een plekje aan één van de tuintafeltjes die het piepkleine zaakje betafelen. Drankjes uit plastic bekers en blikjes.
We kozen voor twee gemengde schotels. In de Sleepstraat zouden ze het over een mezze hebben. De kok stond achter een vettig gordijn verse falafel te bakken.
Ons eten kwam op tafel, persoonlijk door de kok gebracht. Dat begint een beetje traditie te worden. We kregen twee borden met een beetje vanalles. Wat een festijn!
Het was o-ver-heer-lijk. Alles vers klaargemaakt, mottebal*, looksoos**, kofta, gegrilde kiek en niet te vergeten : verse falafel. We hebben wederom spijt van ons eigen reglement (zie vorige posts, ge vindt ondertussen de weg wel hé).
Stap 3 : The Shakespeare. Een English (niet Irish!) pub. Onze eerste vaststelling : het riekt er aardig***. Engelse pubs hebben veel tapis plein en de hoogst oncomfortabele krukjes zijn overtrokken met hetzelfde kamerbreed tapijt. Wellicht nog nooit diep schoongemaakt. In The Shakespeare word gedart, gegezelschapspeld en op dinsdagavond gequizd. Throwback naar de nillies, toen ondergetekende van quizke deed in de Kokodril. De bieren zijn van diverse pluimage, met een tap of 10 behoorlijk uitgebreid. Dat spreekt in hun voordeel. Maar volgende keer gaan we toch liever in de zomer, dan kunnen we op het terras drinken.
Op de terugweg naar huis fietsten we door wat door onze gids onlangs als dé uitgangsbuurt van Montpellier werd omschreven. Als zatte meisjes die om 21u30 in hun eigen kots zitten te huilen op de stoep door Montpellierèns als "uitgaan" bestempeld wordt, dan gaan we hier nog veel meemaken. Ze moeten zich wel haasten natuurlijk, om 1u 's nachts sluit alles. Als ge tegen dan niet zat zijt, dan is heel uwe vrijdag om zeep.
* mutabal, een Arabisch auberginegerecht
** tja, als ge nooit om 4u 's nachts een kebab besteld hebt in Gent valt het mopje een beetje tegen
*** daarmee bedoelen we niet vriendelijk, maar raar
zondag 1 maart 2020
Gids
Vanaf 16 maart kun je je doorheen Montpellier laten gidsen door uw nederige dienaar. In 't Engels.
Komt alleen hierheen!
Komt alleen hierheen!
A long time ago, I grew up in the absurd and imaginary Kingdom of Belgium. This miraculous world of knights and dragons and Manneken Pis made me want to become the jester eating frites and drinking beer, mocking the lord, secretly conjuring a smile on the face of the beautiful yet sad lady.
My name is Wim, I'm a pilgrim, travelling the world on my steel steed, now living in the land of wine and honey. My plan is coming together to never grow up and tell stories about nice and weird and fuzzy and crazy creatures wearing hats or crowns or berets doing things.
Let me guide you through the magical land of Montpelhièr. I might show you where the gargouille dragon sleeps its eternal sleep. But only if you promise not to wake it...
Abonneren op:
Posts (Atom)
L'urgent est fait, l'impossible est en cours, pour les miracles, prévoir un délai.
De zomervakantie is begonnen, 't is te zeggen officieel morgen, maar ge ziet dat de meeste mensen aan het uitbollen zijn. De scholieren ...
-
En toen kochten we plotsklaps een huis in Montpellier. Binnen ons budget. Binnen de kleine ring (er is geen kleine ring rond Montpellier, ... -
Weet ge nog, toen ge 8 waart, dat iedereen je wijsmaakte "er zijn geen domme vragen" ? Wel, die zijn er welzeker. Een potentiële ...
