OOF zit onder dak

Het is wat geweest de afgelopen 3 jaar. We begonnen voorzichtig te brouwen met was brouwpakketten in 2014. Gewoon in de keuken. Na een tijdje wilden we meer brouwen, de keukens werden te klein en vrienden had een schuur op overschot. Die schuur lag helaas in een vakantiehuis en we mochten er niet in als er vakantiegangers waren. Dus verhuisden we de boel naar onze studio. Na een jaar in de studio werd duidelijk dat er geen huur betaald zou worden met onze kleine opbrengst en stelden kennissen voor om bij hun een ruimte te lenen in ruil voor handenarbeid. Ze zijn namelijk volop aan het verbouwen en dat leek hen een leuk alternatief voor huurgeld dat ook aan die verbouwingen op zou gaan.
Dat liep helaas niet zo goed af, want mevrouw de kennis is zwaar gestoord. Dat werd duidelijk na enkele dagen, toen een discussie ontstond over ons waterverbruik. We verbruiken zo'n 200 à 400 liter om te brouwen (wat bijzonder goed meevalt), maar mevrouw de kennis kende het verschil niet tussen een kubieke meter water en een liter. Ze dacht dat wij zo'n 200 à 400 kubieke meter water per brouwdag gebruikten, meer dan hun jaarlijks verbruik. De problemen werden steeds erger zodat we beslisten om daar zo snel mogelijk te vertrekken.
De volgende locatie was een piepklein huisje van een Belgisch koppel in ons dorp. Dat staat momenteel nog leeg, in afwachting van de renovatie die ze willen aanvatten. We konden en mochten daar enkele maanden brouwen en opnieuw op zoek gaan naar een plek.
Op. Een. Dag. kwam één van ons op de proppen met het bericht dat een vriend van een kameraad van een kennis zijn schuur niet meer gebruikt, alleen om wat rotzooi op te slaan. Een wijnbouwer die gestopt is met wijnbouwen. Hij bleek een joviale vent die ons gerust enkele maanden voor een peulschil zijn schuur wil verhuren, tot we op onze poten gevallen zijn een een meer normale huur kunnen betalen.

En gisteren was het grote inauguratie van de nieuwe brouwerij. We hadden een Facebook evenementje aangemaakt waar 14 mensen op reageerden en wat flyertjes en affiches opgehangen in Ginestas. We hoopten op 40 man maar vreesden 20. We hebben ze niet geteld, maar we schatten dat er ongeveer zo'n 200 op de proppen kwamen. Een fijne namiddag vol bierproeverij en leuke ontmoetingen. Hoera!

Wie zijn al die mensen? 

Nog meer mensen en dat was nog maar het begin...

Hoog tijd om onze prijslijst boven te halen!

Serge en Serge, hebt g'em?

Al dat volk...

En die willen allemaal wat drinken.

De uitlegger

Onze flessenvul, -kapsuleer en -etiketteerstand. 

Met photobomb van de lavabo.

Happekes.

Liggende drankjes.

Staande drankjes

Where the magik happens.

Goddo supiido yuu! Burakku emparaa*

Godspeed. In het Engels betekent het zoveel als "vaarwel en veel geluk" of "The wish that the outcome of someone's actions is positive for them, typically someone about to start a journey or a daring endeavor." 
Gisteren bezochten we sinds lang nog een keertje Le Bikini in Toulouse. Een prachtige concertzaal, gebouwd om muziek te spelen en akoestisch tamelijk perfect. Godspeed You! Black Emperor speelde ten dans. 
Rond 11u reden we de autostrada op in Lézignan en het viel ons meteen op hoe kalm het op de baan was. We haalden één camionette in en dat was het. Tot voorbij Carcassonne zagen we - behalve aan de andere kant van de weg - geen enkele auto of vrachtwagen. 
Het is een bizar beeld. Tijdens de daguren alleen op de wereld. We dachten uiteraard dat de zombie-apocalyps uitgebroken was. Het internet gaf het antwoord. Even voor wij op de autostrada terechtkwamen had zich een ongeval voorgedaan in Bizanet, ongeveer 5 km voor de oprit in Lézignan, met een volledige wegblokkade tot gevolg. 

Wij dus zonder veel ongelukken naar Toulouse. Aldaar aangekomen parkeerden we op de Parking+Tramway** om de stad niet met de auto in te hoeven. Na enig gesukkel met de ticketautomaat en de hulp van een vriendelijke securityman (zelfs securitymannen zijn hoffelijk in Frankrijk) raakten we de stad in voor een dagje shoppen. Maar eerst: eten. Onze favoriete Libanees was gesloten. Maandag is een sluitingsdag in Frankrijk. Veel winkels en restaurants zijn gesloten, veel kappers zijn open. We zochten en vonden een alternatief bij de Zuid-Koreaan. Heerlijk gegeten te Boli café. 

Daarna werd duidelijk dat geen van ons beiden echt zin had om te shoppen. Te warm, te ver, te zweetvoeten. Ge kunt dat die mensen van de schoenenwinkel toch niet aandoen hé?

Uiteindelijk keerden we moe maar tevreden naar huis terug, op een quasi verlaten maandagnachtelijke autostrada.

En Godspeed You! Black Emperor was geweldig. Geweldig luid, geweldige muziek. Zelfs de nieuwe plaat is - ondanks veel toegankelijker dan vroeger werk - uitstekend verteerbaar.

*Wikipedia
** De Fransen hebben de neiging om élk woord af te korten, behalve het woord tram. 

Toeristen

Die dag op de kemping.

Nederlandse mevrouw gaat informatie vragen bij de Franse onthaalbediende, die meteen in het Engels van wal steekt. Waarop de Nederlandse: "JE MOET FRANS TEGE ME PRATE, ZODAT IK KEN OEFENE".

(Wendie proest het uit)