Een éénrichtingsstraat met aan de rechterkant parkeerplaatsen. Ik zet mijn richtingaanwijzer aan, stop en zet de versnelling in achteruit om te parkeren. De automobilist achter mij, die al tweehonderd meter denkt dat 'zone 30' de zone tussen twee rijdende auto's in cm aanduidt, staat vlak achter mij en knippert met zijn lichten. Hij ontdekt na enkele minuten dat zijn auto ook een achteruitrijversnelling heeft en gaat een stukje achteruit. Ik vraag (in het Nederlands, met Franse nummerplaat!) of hij al op de hoogte is dat automobilisten afstand moeten houden van voorliggers.
Hij antwoordt dat ik "beter zou leren rijden, pipo".
Voor ik hem kan vragen wat ik mogelijks verkeerd heb gedaan, scheurt hij aan hoge snelheid weg.
Blijkbaar ben ik na dik tweeënhalf jaar in het buitenland niet langer op de hoogte dat je je in België als een hufter in het verkeer moet gedragen. Na 2,5 jaar hoffelijkheid in het verkeer (jawel, de Fransen zijn over het algemeen compleet gestoorde, maar hoffelijke chauffeurs) valt het mij op hoe schofterig de gemiddelde Belg zich gedraagt eenmaal hij achter het stuur van zijn heilige koe plaats neemt.
Zo rijdt men op de autostrade gaarne op het middenvak, ook al is er in geen honderd kilometer een auto te bespeuren. Tot er een file ontstaat: dan wordt het WK middenvakrijden van het ene moment op het andere veranderd in het WK slalom, wat ervoor zorgt dat de file nog trager gaat.
Ritsen is nog altijd een bijzonder moeilijke discipline, enkel voor gevorderden.
De voorbeelden zijn legio, maar er zijn gelukkig ook nog leuke dingen in het verkeer. De verkeerssituatie in Gent bijvoorbeeld. Die is momenteel om je te bescheuren.