vrijdag 29 januari 2021

Quizke

Puike quizvraag:

Welke Belgische premier is in Montpellier geboren?

Afgelopen weekend gingen we een huis bekijken in Le Vigan. Lang verhaal kort: massief veel werk, het was ondekomen en er lag een tuin waar de buren hun terras op uitkijkt. Het weer was heerlijk, met motregen en wind, dus we vonden het onzinnig om een lange wandeling in de bossen te gaan maken. We keken op de kaart en zagen dat in de verte het dorpje Saint-Laurent-le-Minier ligt, met een weg doorheen de Cevennes. Saint-Laurent-le-Minier, een prutsdorp met een beroemde waterval : Cascade de la Vis.

Google stuurde ons over een prachtig bergweggetje, waar niet altijd asfalt lag. De dorpjes langs de weg waren klein en wellicht vol inteelt, want voor je plezier ga je daar niet wonen.

Op een bepaald moment vertelde Google dat het 4 minuten minder lang zou duren als we linksaf zouden slaan. We waren niet gehaast,, dus sloegen we linksaf.

Het weggetje werd nog avontuurlijker en vooral: steeds smaller. Op een bepaald moment rijden we door de hameau l'Issart Viel alwaar iemand in sierlijke hanenpoten met oranje spuitbus op de rots de melding "camping car ne passe pas" en "L 160 H 180" gespoten heeft. Geen officieel verkeersbord, gewoon met oranje verf.

Wij dachten, onze auto is geen camper, dus wij reden vrolijk verder. Het weggetje was waarlijks fenomenaal prachtig, alsmede smal.

We bereiken het dorp, waar dorpelingen in het verleden hun zulle enkele decimeters lieten uitspringen. Kwestie van de straat, die op dat moment nog zo'n 20 cm breder was dan onze auto, nog wat smaller te maken.

Op een bepaald moment raken de huizen elkaar bijna, zo smal wordt het. Er is een middeleeuws bruggetje, gemaakt op maat van twee ezels die moeten kruisen met een bocht voor en na. Ondertussen is Wendie uitgestapt om aanwijzingen te geven. Maar het lukt. Het moeilijkste zal nu achter de rug zijn, nietwaar? Nietwaar!?

Nope!

Drie tienermeisjes wandelen voorbij en kijken verbaasd naar onze auto die zich door het dorpscentrum begeeft : "Oh non, ils se sont trompés!"

Alvorens we het dorpsplein op mogen leunen er nog twee huizen vermoeid tegen elkaar. De zijspiegels moeten ingeklapt worden en dan rij ik aan een slakkengang (slakken halen mij in) doorheen de opening. Aan weerszijden heb ik 2 cm over. Dat mag je heel erg letterlijk nemen.

Ondertussen... Al dat gemaneuver heeft ervoor gezorgd dat onze voorraad diesel behoorlijk geslonken is. De boordcomputer zegt dat we nog voor zo'n 35km mazout hebben. In de Cévennes, alwaar tankstations minder vaak voorkomen dan de sabeltandtijger. Zelfs de boordcomputer heeft er op dat moment genoeg van, er is blijkbaar niet genoeg diesel over om een inschatting te doen. De cortisolwaardes in ons bloed blijven stijgen, maar de sfeer blijft fantastisch. We zijn immers uit het labyrinth van Saint-Laurent-le-Minier geraakt zonder al te veel schade aan de auto (één piepklein krasje op de spiegel). En dat weggetje...!

We passeren de Cascade de la Vis alwaar Wendie schertsend vraagt of we kunnen stoppen voor wat sightseeing. De zon schijnt ondertussen genadeloos. We beslissen unaniem om toch eerst een tankstation te zoeken. Als we eenmaal volgetankt zijn daalt het hartritme en beseffen we : we hebben geen foto's genomen...

Daarom, speciaal voor jullie, doen we volgend weekend dezelfde route, we weten nu dat het kan. Misschien wel met de auto van iemand anders. Zo'n brommobiel of zo.

Daar! Dat straatje schuinst achter die witte mijnheer, daar zijn we uit gekomen

(diene heras stond er wel niet)

Achteraf heb ik opgezocht hoe breed onze auto is : 180 cm zonder zijspiegels. Volgens de aankondiging was de doorgang slechts 160 cm. Die Fransen moeten altijd overdrijven hé.

donderdag 28 januari 2021

Telefoonterreur

In Frankrijk is het heel veel erg gebruikelijk om mensen op te bellen en ze vanalles proberen te slijten. Bij voorkeur tijdens de middagpauze of het avondeten.

In Frankrijk is het immers de gewoonte dat officiële instanties en bedrijven je telefoonnummer doorverkopen aan commerciële bedrijven. Yup, zelfs als je dat niet wil. Privacy is niet toevallig een woord dat niet bestaat in het Frans.

De grootste terreur kwam van het door de overheid gesubsidieerde 1 euro plan voor isolatiewerken. Honderden bedrijven belden argeloze mensen op die zogezegd recht hadden om hun huis te isoleren voor 1 euro. Dat daarvoor strikte voorwaarden waren "vergaten" ze keer op keer te vermelden zodat duizenden gezinnen tientallen duizenden euros moesten betalen voor isolatiewerken die ze eigenlijk feitelijk helemaal niet wilden.

Het werd zo erg dat de overheid moest ingrijpen. Wat doet de overheid in plaats van haar medewerkers te verbieden om je telefoonnummer nog door te geven aan al wie het vraagt? Een systeem op poten zetten waarop je je moet registreren en dan mag niemand je nog ongevraagd bellen voor commerciële doeleinden: Bloctel.

Gevolg: niets! Niemand bekijkt die lijst en blijft bellen, want om er tegen in te gaan moet je officieel klacht indienen tegen het bedrijf dat je belt. Je moet tig informaties verzamelen (naam van het bedrijf, naam van de medewerker die belt, aard van het bedrijf, wat ze precies proberen te verkopen, de schoenmaat van de CEO, de favoriete kleur van de poetsvrouw, etc.). Als je naar al die dingen begint te vragen breken ze het gesprek snel af zodat je de info niet hebt en geen klacht kunt indienen. Als er niemand klacht indient, dan is er ook geen probleem.

Het was een tijdje beter, maar ondertussen krijgen we weer een keer of 10 per dag een oproep. De techniek is ook geëvolueerd. Je krijgt niet langer een mens aan de lijn, maar een computer die je vraagt om aan de lijn te blijven tot je doorgeschakeld wordt. Het is namelijk heel moeilijk om gegevens los te peuteren als er aan de andere kant geen mens zit.

De meeste mensen ondergaan de telefoonterreur en velen nemen niet meer op als er gebeld wordt, als het belangrijk is zullen ze wel een boodschap inspreken. Maar als je professioneel bezig bent, dan moet je de oproepen wel beantwoorden. In het begin zei ik vriendelijk neen, nadien begon ik hun gegevens te vragen om klacht te kunnen indienen - iets wat nooit gelukt is - en tegenwoordig leg ik zonder iets te zeggen de hoorn neer.

Heel plezant zijn ook de leutigaards die opbellen en vragen naar mijnheer Huppeldepup. Als je antwoordt dat ze verkeerd verbonden zijn, dan stellen ze zich alsnog voor, want ze hebben vast iets wat jij niet nodig hebt, maar wel heel veel geld kost.

Bouwwoede

In Montpellier komen sedert de eeuwwisseling gemiddeld 1000 nieuwe inwoners bij. Per maand! Dat betekent dat Montpellier van een kleine provinciestad aan het uitgroeien is tot tweede grootste stad van Occitanie, na Toulouse.

Al die mensen moeten natuurlijk ergens te slapen gelegd worden, waardoor er in Montpellier een bouwwoede ontstaan is die zijns gelijke niet kent. Wij wonen in een nieuwbouwappartement, in 2019 stond hier niets. Op Google streetview kun je teruggaan in het verleden en kijken hoe het er enkele jaren geleden uit zag.

In 2008 werd een chique huis gebouwd

In 2009 was het nog niet af, bemerk ook de poort links

In 2012 was het af

2019 de poort links werd vervangen en geeft doorgang naar ons appartementsblok. Iemand heeft een stuk tuin verkocht aan een aannemer.

Maar spectaculairder is de wijk Port Marianne, die in 2000 nog niet eens bestond, maar waar nu vele duizenden mensen wonen.

2011, landbouwgrond.

2012, aha, het is begost. Rechts staat nog niets.

2014, aanbouw van "Le Nuage", design Phillippe Starck. Rechts staan ook al wat blokken.

2014, een maand later. Hetzelfde gele autooke staat daar nu nog.

2016, Le Nuage is af, en daarachter staan ook plots enkele gebouwen. De appartementen rechts zijn af.

2017

2018, in de verte doemen nog wat batimenten op

2020, in de verte nog wat nieuwbouw.

Port Marianne ligt ten zuidoosten van de stad, richting zee. Kwatongen beweren dat Montpellier graag zou uitbreiden tot aan de kust de komende 50 jaar. Dat zou betekenen dat een gemeente als Lattes gewoon opgeslokt wordt. Montpellier heeft dat in het verleden al eerder gedaan, met wijken als Celleneuve, een dorp dat vele eeuwen ouder is dan Montpellier.

woensdag 27 januari 2021

Verhuizen naar Frankrijk

De Fransen houden van bureaucratie. Enfin, de overheid en iedereen die wat probeert aan de man te brengen, de rest van de Fransen haat bureaucratie. Voor ons is het al enige tijd geleden, maar mensen die aankomen in Frankrijk schrikken soms van de Catch33*-situatie waarin ze terecht komen.

Zo bijvoorbeeld:

Je wil verhuizen naar Frankrijk, dan moet je een appartement of huis huren of kopen.

- Dag mijnheer de mevrouw de huisbazin, ik wil graag uw appartement huren.

- Dat kan, maar daarvoor moet je een verzekering hebben, zodat wij betaald worden als gij dat hier onder water zet.

- Dag mijnheer de mevrouw van de verzekering, ik wil graag een verzekering kopen.

- Dat kan, maar daarvoor moet ik wat gegevens hebben en tevens uw bankrekening, zodat we zomaar geld van uw rekening kunnen halen.

- Jamaar, ik heb geen bankrekening...

- Tja, dan kan ik u voorlopig niet helpen, misschien kunt u eerst een rekening openen.

- Dag mijnheer de mevrouw van de bank, ik wil graag een rekening openen.

- Dat kan, maar daarvoor moet ik wat gegevens hebben en tevens uw telefoonnummer, zodat we dat kunnen doorgeven aan de fiscus en iedereen die graag contact met u wil opnemen.

- Jamaar, ik heb geen telefoonnummer...

- Tja, dan kan ik u voorlopig niet helpen, misschien kunt u eerst een telefoonnummer nemen.

- Dag mijnheer de mevrouw van de telefoonwinkel, ik wil graag een telefoonnummer kopen.

- Dat kan, maar daarvoor moet ik wat gegevens hebben en tevens uw adres, zodat we de factuur kunnen opsturen en de staat weet waar gij woont ingeval ge een terroristische aanslag wilt plegen.

- Jamaar, ik heb nog geen adres...

- Tja, dan kan ik u voorlopig niet helpen, misschien kunt u eerst een appartement of huis huren.

(en wie de flosj pakt mag nog een rondjeeee!)

Ge lacht, zo belachelijk kan het niet zijn!

Zo belachelijk is het wel in Frankrijk. Iedereen gaat hier door dezelfde mallemolen.

* Geen Catch-22, want in Frankrijk is alles een beetje onnozeler

zaterdag 23 januari 2021

Festival

Vorig jaar ergens in juni - tegen beter weten in, dat coronagedoe zou toch maar enkele maanden aanslepen, aaaah wat waren we heerlijk naïef - kochten we tickets voor Primavera Sound 2021. Het kon toch niet dat de festivals zomaar eventjes twee jaar op rij niet zouden kunnen doorgaan. Ik boekte een appartementje in Barcelona bij zotte Rosa, een heerlijke spontane vrouw die we enkele jaren geleden leerden kennen als gerante van een aantal AirBnb's, die maar wat graag een prijsje maakt als alles in het zwart kan.

De organisatie beloofde om zoveel mogelijk acts opnieuw te boeken. De line-up van Primavera wordt traditiegetrouw ergens in de winter bekend gemaakt en dat gaat dan altijd gepaard met veel ooooh's en aaaah's op de socialemediakanalen.

Er zou zijn : Squarepusher, Squid, Autechre, Bauhaus, Bikini Kill, Charli XCX, DIIV, Einstürzende Neubauten, FKA Twigs, Iggy Pop (die tegen dan ongeveer 136 jaar zal zijn), Jenny Hval, Lightning Bolt, Napalm Death, ... Een line-up om van te kwijlen terwijl ge droomt. Ge kunt niet geloven hoe hard ik daar naar uitkijk na een jaar en een half opgesloten te zitten. Wat zegt ge? Ge kunt dat wel? Ah ja, natuurlijk...

En toen was het bijna 2021 en zei COVID-19 van hold my corona en kwamen er nieuwe nog besmettelijker varianten uit. Niet per sé anders, wel beter. Allez, in het opzicht van een virus dan. Elk ander virus kijkt nu al bijna een jaar jaloers naar het gesproken dagblad. Ebola moet ondertussen zo'n beetje wanhopig zijn. Qua PR kun je het nauwelijks beter doen: een pandemie veroorzaken en de halve wereld ervan overtuigen dat het maar een griepje is en dat de remedie erger is dan de kwaal en dat dat vaccin alleen maar dient om je te kunnen volgen via 5G.

Enfin, Primavera zou zoooooo graag willen dat het festival doorgaat deze juni dat ze zelfs een grote testcase opgestart hebben met een kleine 500 deelnemers. Kun je veilig een concert organiseren? Het antwoord was volmondig ja. Van de 463 deelnemers liep niemand COVID-19 op. Van de iets grotere testgroep (die dus niet naar het concert gingen) raakten 2 mensen besmet. Conclusie: het is veiliger op een concert dan in het dagelijkse leven.

Of dat genoeg zal zijn om de autoriteiten te overtuigen is nog een andere vraag. Het zou ook betekenen dat elke aanwezige getest moet worden en niet mag staan muilen in de frontstage.

Ondertussen wordt in de wandelgangen gefluisterd (waarom moet er altijd gefluisterd worden in de wandelgangen? Mag je daar niet luidop praten ofzo?) dat het festival wel eens verschoven zou kunnen worden naar het weekend van 8 september. De hotels rond Forùm werden alvast op de hoogte gebracht, want de prijzen voor dat weekend zijn naar goede gewoonte niet zomaar de pan, maar de hele keuken uitgeswingd. Gelukkig is nog niet iedereen op de hoogte van het heuglijke nieuws en konden we stiekem al een appartementje boeken voor de normale prijs.

Onder ons gezegd en gezwegen, dat Primavera in september zou plaatsvinden komt ons eerlijk gezegd beter uit. Maar sssst!

vrijdag 22 januari 2021

Vrijdag frietjesssdag

Frieten in Frankrijk, het blijft vaak huilen met de klak op. Ze weten niet welke patatten ze moeten gebruiken en ze bakken ze maar 1 keer, wel voor 8 minuten. Resultaat: bruine slappe frieten.

Er is lichte beterschap met een Belgische frituur in Montpellier. We vonden die tamelijk duur, tot we afgelopen herfst in België vaststelden dat voor twee man frieten met pretvlees gaan halen tegenwoordig ook dik 20 euro kost.

Ondertussen bakken wij onze frieten meestal zelf. Le Grand Frais heeft regelmatig bintjes van uitstekende kwaliteit aan 40 cent per strekkende kilo. Groot was onze vreugde toen deze week bleek dat Intermarché ook een vracht bintjes binnentjes geslagen had, weliswaar aan *gasp* 1,65 euro per kilo... Vier keer zo duur. Dat moesten wel de beste bintjes van de wereld zijn,, in bladgoud verpakt en met hier en daar een diamantje.

Eilaas! Driewerf. De lelijkste patatten van de wereld. Vol blutsen en builen en blauwe plekken.

Na het schillen hield ik amper een goeie kilo over. Patatten aan 3,29 euro de kilo, en nergens een goudklompje te bespeuren.

Maar goed, vanavond eten we frietjes met stoofvleessaus, zelfgemaakte frikadellen en dito croquetas de jamòn.

Update: tweede ontgoocheling van de dag; de croquetas de jamòn zijn op...

Gids

Ondanks crona werd er in 2020 gegidst. Ik wist het niet, maar blijkbaar sta ik ook op Tripadvisor vermeld. Het was ASEM*!

*mopje voor de West-Vlaamse vrienden

woensdag 20 januari 2021

Confinement

Van 17 maart t.e.m. 11 mei 2020 was er in Frankrijk een "inerdiction de déplacement", gevulgariseerd tot "confinement". We mochten niet meer buiten, behalve voor noodzakelijkheden*. Winkels sloten, kappers, kunst & cultuur en het toerisme viel stil. Wie er was mocht nog weg, wie op komst was annuleerde zijn bezoek..

Tussen 11 mei en 30 oktober waren we vrijer, want "het was voorbij". Het toerisme herleefde en iedereen deed alsof hij/zij zich aan de maatregelen hield. Eind augustus begon het op te vallen dat het niet "over" was en op 17 oktober - na lahahang palaveren - werd de nachtklok ingevoerd (vanaf 21u). Dat hielp geen fluit en van 30 oktober tot 15 december werd de confinement herhaald. We mochten net dat tikje meer dan tijdens de eerste lockdown, maar in ieder geval niet zomaar buiten. Die periode brachten we grotendeels in België door, waar we ons aan een tamelijk strikte zelfisolatie hielden. We zagen 4 mensen binnen en nog wat extra buiten tijdens lange wandelingen.

Na die tweede lockdown werd de nachtklok ingevoerd vanaf 20u en sedert 16 januari 2021 moeten we vanaf 18u binnen blijven omdat er te veel geaperitiefd tussen 18 en 20u. Nu moet iedereen die werkt dus tijdens de middagpauze naar de supermarkt of winkel, want na het werk hebben ze daar geen tijd meer voor. Puik plan, iedereen tegelijk ergens heen sturen.

In 2020 zat Frankrijk in totaal 101 dagen thuis opgesloten.

Ook die nachtklok heeft weinig effect en dus kijken we uit naar de aankondiging van de derde lockdown in Frankrijk... Wellicht zitten we vanaf eind januari weer opgesloten. Ik ben benieuwd hoe lang ze dit nog kunnen volhouden zonder het uitbreken van een volksopstand.

In ieder geval doet iedereen nu al alsof het deze zomer allemaal voorbij zal zijn. Er worden duchtig vakanties geboekt, de gesprekken hebben het over binnenkort weer op café gaan, enz. Er is immers HET VACCIN!!!

Werd er eind 2020 nog gewag gemaakt van een heropening van de horeca op 20 januari, dan schat ik dat het eind februari zal zijn, wellicht pas half maart. Ook de cultuursector mag nog een tijdje niets en als dat heropent zal het voor kleine groepjes zijn. Zomerfestivals kunnen het vergeten dit jaar, no way gaan ze 80.000 man op een wei toelaten begin juli.

In 2020 kreeg iedereen die daar recht op had staatssteun. Wie geen thuiswerk kon doen en op het werk niet in veilige omstandigheden kon werken kreeg stempelgeld. Bedrijven mogen 10% van hun omzet vragen van de staat, als ze gesloten zijn. Kleine zelfstandigen kregen tot 1500 euro per maand. Vanaf 2021 vallen een deel van die steunmaatregelen weg, zoals de 1500 voor kleine zelfstandigen. Als zij niet mogen of kunnen werken, dan verwacht ik een pak faillissementen in 2021.

In het begin van de eerste lockdown vroeg ik mij af wanneer we het eerste journaal zouden krijgen waar corona geen item was. Ik schatte toen mei 2021. Ondertussen besef ik dat dat wel heel erg optimistisch was. Het gaat nog een half jaar duren voor iedereen gevaccineerd is, wellicht veel langer, en daarna gaat die corona niet meer weg. Vanaf nu lopen we voor de rest van ons leven met een mondmasker de supermarkt binnen tijdens nieuwe uitbraken van het gemuteerde virus.

Jaja, 2020...

*één van die noodzakelijkheden is 'werken'. Op het werk kun je immers niet besmet raken met COVID-19. Want ondanks het feit dat de Franse regering thuiswerken verplicht, schattingen gewagen dat de helft van de werkgevers zijn personeel toch op het werk laat opdraven. Sommigen worden bedreigd met ontslag als ze vragen om thuis te mogen werken...

zaterdag 16 januari 2021

Quiz

Gisterenaaf deden we nog eens van quiz, dat was geleden van 2014 of zo. Herberg Macharius organiseerde zijn tweede online quiz op het platform Toucan. Dat platform zorgt bijna voor het caféquizgevoel. Iedereen krijgt zijn tafeltje, je kunt er met je quizgenoten discussiëren over de antwoorden. Je kunt ook bij andere tafeltjes aanschuiven voor een babbeltje. En er zijn goedkopere pintjes. Al blijft het aanmodderen natuurlijk.

Na al die jaren zijn we derdste geworden, op één punt van de winnaar. Spijtig dat ik een punt liet liggen met het Dunning-Krüger effect... Ik raakte niet verder dan Dun...nogiets. Het was een redelijk makkelijke quiz met enkele bijzonder pittige vragen. Ik ben benieuwd wie Oumuama juist had (zonder spieken).

Ook opvallend: er draaien nog altijd ploegen van 15 jaar geleden mee. Weekendcircuit!!!

Dat ik een punt scoorde met Low, daar ben ik wel blij om. Lesley kan trots op mij zijn.

UPDATE: na analyse van de antwoorden bleek ik de enige in de "zaal" die Low wist. Ha!

vrijdag 15 januari 2021

Sluimertijd

Als jij je half voelt,

Mag ik je dan helen?

(Anneleen Van Offel)

alhier

donderdag 14 januari 2021

Werk

De job die ik beoefen bestaat erin om mensen aan een logement te helpen. Dat betekent uren online zoeken naar beschikbare appartementen en huizen.

Nu heb ik een klant met een speciale wens. Hij brengt zijn paard* mee en dat moet elke dag gewassen worden. Natuurlijk kun je dat paard niet nat in huis laten rondlopen. Daarom moet hij een droger hebben voor zijn paard. Een onmogelijke opdracht? Niet voor mij!

* 't is een moppeke hee

maandag 11 januari 2021

Muziek (B)

Het stond in de gazet vorige week: we luisteren nauwelijks naar Belgische muziek op spotify enal en dat is blijkbaar een schande. Ik vind het vooral een schande dat de gazetten vinden dat we niet mogen luisteren naar wie we willen. Als Belgische artiesten meer beluisterd willen worden moeten ze maar betere muziek maken.

Er zijn er wel een paar die er boven uit springen.

Dijf Sanders - Puja, Dijf heeft een plaatje gemaakt in Nepal. Danske placeren.

Shht - Noneketanu, onze energieke hoop in bange dagen, een beetje als een streaker die tijdens een aardbeving een tennismatch op Wimbledon onderbreekt.

Eefje De Visser - Bitterzoet, (jaja, een Nederlandse, maar ze woont in Ledebeirg) die de brug slaat van underground naar het grote publiek.

Willy Organ - Jonge Plant, de Paul Severs en Phil Kevin hebben een zoon met snor gebaard.

Lous and the Yakuza, die eerst door Madonna ontdekt moest worden voor België haar ontdekte, al stond ze al lang op radar.

vrijdag 8 januari 2021

Muziek

In 2020 ging ik naar geen enkel concert, ik beluisterde ook bijzonder weinig nieuwe muziek. Favoriete radio in huis is Willy en Urgent.fm. Sedert ze bij Willy ook zijn beginnen kletsen is de liefde al een beetje over. Tijdens de lockdowns beluisterde ik alle muziek die ik in huis heb, t.t.z. al mijn LP's en CD's. De LP's had ik er op een week doorgejaagd, de CD's, daar zit ik bij de R. Goed halfweg dus. Veel CD's hebben de tand des tijds niet overleefd, maar bij het gros valt toch wat jeugdsentiment te bespeuren.

Dit jaar wil ik terug een beetje mee zijn met de jeugd, want binnenkort gaan we weer naar een festival enal. Naar het schijnt is er wel één en ander uit gekomen dat de moeite waard is.

Phoebe Bridgers - Punisher (checkt da!)

Sault - Untitled (black is)

Fiona Apple - Fetch the bolt cutters

Fontaines DC - A hero's death

Dirty Projectors - 5EP

donderdag 7 januari 2021

2021

Weet ge nog, toen we zo reikhalzend uitkeken naar 2021 omdat alles dan goed zou komen? Happy times!

Dit is, geloof ik, niet de eeuw van de liefde... Terwijl de halve wereld met open mond naar de beelden van de bestorming van het Capitool zit te kijken, kan ik alleen maar denken 'is er nu echt één iemand verbaasd dat dit gebeurt?' Trump zegt al twee maanden dat hij alles zal doen om te vermijden dat hij moet oprotten. Er was een betoging gepland met een soort volkske dat het normaal vindt om zwaarbewapend door de straten te lopen. Mensen die je van veel kunt beschuldigen, maar niet van het hebben van (gezond) verstand.

CNN ziet de komende veertien dagen alvast somber in.

Ik vermoed dat er achter de schermen een serieus woordje gewisseld is met de oranje Nero-imitator. Dat hij plots laat weten dat hij de machtsoverdracht probleemloos zal laten verlopen komt niet uit zijn eigen koker. Daar zit een heel team van getrouwen achter dat vindt dat hij nu echt te ver is gegaan.

Nog twee weken... Ik ben benieuwd.

2020 (3)

2020 is het eerste jaar sedert... ehm, tja, ik vermoed sedert 1988 dat ik geen enkel concert zag gedurende een heel jaar. Ik ging heel vaak naar concerten, in 2011 zelfs een symbolische 52 keer. In Frankrijk nam dat aantal flink af en de corona hakte er dan ook nog eens bijzonder stevig in. Mijn laatste optreden dateert van november 2019, toen zag ik IDLES in Benidorm. Wat! Een! Voorhamer!

Men are scared women will laugh in their face. Whereas women are scared it's their lives men will take.

Het leven van - ik wik mijn woorden - zanger Joe Talbot, hyperintelligent en zeer boos, leest als een Griekse tragedie. Op zijn 16de krijgt zijn moeder een beroerte en is ze levenslang verlamd, even later sterft zijn vader en wordt Talbot haar verpleger. Hij raakt verslaafd aan drank en drugs, zijn dochtertje wordt dood geboren... Niet alles, maar veel is de schuld van rijke rechtse rakkers die systematisch de gezondheidszorg en alles wat de rijken zogezegd geld kost ondermijnen en afbouwen. Zijn motto is 'Don't do cocaine and work hard', want hij wil zijn tragische leven omzetten in iets constructiefs. Ondertussen heeft hij een dochter, kan hij doen waar hij van houdt en wordt hij nog eens rijk ook.

Ons eerstvolgende uitstapje is Primavera Sound, officieel voorzien op 2 juni 2021, maar in de wandelgangen wordt gewag gemaakt van september. Op 9 juni zou Kraftwerk ten dans spelen in Nîmes, maar ook dat gaat volgens mij weer verplaatst of gecancelled worden.

Ik zou graag verzoeken dat de volgende die een vleermuis eet die doorbakt. Danku. Dan kan ik op 5 juni of à la limite in september (wat ons persoonlijk eigenlijk beter uitkomt) nog eens van de vrolijke waanzin van IDLES genieten.

woensdag 6 januari 2021

2020 (2)

2020 was het jaar van de orthoptist. Jaja, zoek dat maar even op. Ik wist ook niet wat het betekende. Sedert het voorjaar had ik last van onverklaarbare hoofdpijnen. Heel heftig en intens. Een bezoekje aan de dokter gaf geen uitsluitsel. Ik kreeg kiné en een voorschrift voor de orthoptist. Ik maakte een afspraak bij mevrouw Ka (wat een naam!) die vaststelde dat mijn ogen luie spieren hebben. 15 sessies oefeningen later was ik weer goed voor een paar jaar. Mevrouw Ka houdt kabinet aan de andere kant van Montpellier. Ik fietste twee keer per week een afstand van 15 km h/t om met mijn ogen te rollen. Sounds like a job! Dat ik dat deed, daar bestaat nu ook bewijs van. Het alziende oog van broeder Google heeft mij gespot.

Wie komt daar zo gezwind aangefietst?

Alhier voor de live.

Enige tijd geleden werden we ook al eens in Narbonne gespot.

dinsdag 5 januari 2021

2020 (1)

In het gezegende jaar 2020 verscheen een allereerste artikel van mijn hand in de geschreven pers. Een toeristisch magazine vroeg mij een bijdrage te leveren over Montpellier.

Voor wie dat boekske niet kan kopen, hier de volledige (niet geredacteerde) tekst.

Montpellier

Metropool op mensenmaat

Inleiding

Montpellier is vandaag de op zes na grootste stad van Frankrijk en toch bestaat Montpellier amper 1000 jaar. Die relatief korte periode is op z’n minst turbulent te noemen, want Montpeul - zoals haar inwoners hun stad liefdevol noemen - heeft een bewogen geschiedenis wat resulteerde in een heerlijke ongekunstelde stad.

Historisch centrum

Iedereen komt automatisch op la Place de la Comédie terecht. Het plein trekt als een magneet inwoners en bezoekers aan. ‘s Avonds komen tientallen straatartiesten en -muzikanten van tussen de plaveien gekropen om de massa te entertainen en een extra euro te verdienen.
Al snel trekt het volk het stadscentrum in. Montpellier werd in tegenstelling tot veel van haar Griekse en Romeinse buren pas in de middeleeuwen gesticht. De eerste heren van de stad, Guilhem I t.e.m. IX, waren bijzonder ambitieus: in amper 200 jaar transformeerden ze de kale droge heuvel tot de grootste stad van de regio. De oprichting van de universiteit zorgde ervoor dat Montpellier een vooruitstrevende kosmopolitische metropool werd.
De gevolgen van de 16de en 17de eeuwse godsdienstoorlogen en de uitbraken van de pest zijn vandaag nog zichtbaar in Montpellier: smalle straatjes, middeleeuwse gebouwen, geen enkele kerk is ouder dan 250 jaar. De relatieve armoede van de 17de tot de 20ste eeuw zorgde ervoor dat we vandaag rondlopen in een tamelijk goed bewaard middeleeuws centrum.

Bij Montpellier Freetour bieden we tip-based wandelingen aan (je betaalt wat je wil). De klassieke wandeling door het historische stadscentrum start op de Place de la Comédie en leidt je langs een pak highlights. In de brede Rue de la Loge loop je haast zonder het te merken voorbij het eenvoudige geboortehuis van Montpelliers populairste heilige: Sint-Rochus. Via de overdekte versmarkt dring je de smalle straatjes van het Quartier St.-Roch binnen. Terwijl je je vergaapt aan de indrukwekkende hôtels de ville - grote middeleeuwse burgerhuizen - bots je plots op moderne street art ! Montpellier voert een erg liberaal beleid ten opzichte van straatkunst, wat tientallen kunstenaars naar Montpellier lokte, waaronder de wereldberoemde Invader. Schattige winkeltjes, chique boutiques, bars, café’s, restaurants,... deze buurt leent zich uitstekend voor een namiddagje drinkelen.

Langs de nooit afgewerkte 19de eeuwse kerk van Saint-Roch loop je richting Carré Saint-Anne. De atmosfeer verandert drastisch. De vele bars en restaurants worden vervangen door kunstgalerijen: dit is de kunstenaarswijk. Veel bezoekers verwarren de St.-Anne kerk met de kathedraal, want het is de enige torenspits die je van ver buiten Montpellier kunt zien. Lodewijk XIV heeft daar heel wat mee te maken, een anecdote die we tijdens de wandeling verklappen. De voormalige kerk is tegenwoordige een gratis toegankelijke expositieruimte voor hedendaagse kunst.

Plots sta je oog in oog met de Arc de Triomphe. De triomfboog is uiteraard iets kleiner dan haar Parijse zusje, maar het blijft een indrukwekkend zicht, met erachter het ruiterstandbeeld van de Zonnekoning, de tempel van Neptunus en het 800m lange aquaduct dat vanaf de 17de eeuw drinkbaar water naar het stadscentrum bracht. Rechtsaf kom je terecht bij de oudste botanische tuin van Frankrijk. Deze was ooit eigendom en onderzoekscentrum van de medische faculteit, maar is vandaag voor iedereen gratis toegankelijk. Een oase van rust. Er tegenover ligt de medische faculteit met haar Anatomisch museum. Een absolute aanrader voor wie graag onderdelen van het menselijke lichaam op sterk water bewondert. Tegen het universiteitsgebouw aan leunt de kathedraal Saint-Pierre. Een bizar zicht: een kathedraal die niet op een prominente plaats in de stad staat, maar op een lager gelegen plek. De bouw van een nieuwe kathedraal werd door de hebzucht van de bisschoppen stilgelegd: de helft van het budget verdween namelijk in de zakken van de geldzuchtige geestelijken.

Wijn of bier?

De steile straten en droge lucht rond de kathedraal zorgen voor grote dorst. Gelukkig is de Languedoc-Roussillon het grootste wijngebied ter wereld. Hier wordt jaarlijks het equivalent van 1 miljard (!) flessen wijn geproduceerd. De wijnproductie krijgt de laatste jaren stevige concurrentie van een bloeiende artisanale bierbrouwers-scene. Montpellier is een studentenstad en de vele jonge bewoners vinden dat goed bier net zo waardevol is als een lekkere wijn. De craft breweries duiken overal op. Kwaliteit primeert en een frisse pint behoort in Montpellier zeker tot de mogelijkheden. In het stadscentrum alleen al zijn er anno 2020 vier brewpubs, elk met hun eigen accenten. Deze levendige en verrassende craft beer scene gaf rechtstreeks aanleiding voor “The Hoppy Walk”, een wandeling over de geschiedenis van (lokaal) bier waarbij Montpellier Freetour verschillende brewpubs aandoet, uiteraard mét proevertjes.

Te zien, te doen

Kunstliefhebbers kunnen hun hart ophalen in Montpellier. Wie houdt van klassieke kunst vindt een absoluut topmuseum in Montpellier: het musée Fabre. Het herbergt duizenden schilderijen en beeldhouwwerken, voornamelijk uit de klassieke en neoklassieke periode.
Montpellier zou haar naam van progressieve stad uiteraard geen eer aandoen zonder museum voor hedendaags kunst: MO.CO is niet gewoon een verzameling kunst, het is een werkplaats, een ecosysteem dat de kunstacademie verbindt met verschillende expositieruimtes en een prachtige binnentuin met een prima restaurant.

Dierenliefhebbers kunnen hun hart ophalen in de Zoo van Lunaret. Aan de stadsrand ligt een gratis toegankelijke dierentuin. Naast de dierentuin ligt de serre amazonienne, een reusachtige serre vol tropische planten en dieren (€6,50 volwassenen; gratis voor kinderen tot 6 jaar).

Toen Montpellier in de jaren 1980 de neuzen richting 21ste eeuw richtte, startte men reusachtige bouwprojecten op. De wijk Antigone was in de jaren ‘80 het een puikje van architecturaal vernuft en doordacht urbanisme. Er heerst een Griekse aandoende sfeer die uitnodigt tot flaneren richting de rivier Lez en de nieuwste stadswijk van Montpellier: Port Marianne. Sedert het begin van de 21ste eeuw is in Montpellier een bouwwoede ontstaan. Dat moest ook, met gemiddeld 1.000 nieuwkomers per maand. De architectenbureaus pochen om het hardst met de meest ingenieuze creaties. Een indrukwekkend voorbeeld is de Arbre Blanc, een woontoren die in 2020 uitgeroepen werd tot mooiste residentiële gebouw ter wereld.

Carnet de voyage

Montpellier Freetour - startplaats van de wandelingen: Place de la Comédie.
Klassieke stadswandeling: elke dag om 10u00; vrije bijdrage voor de gids.
The hoppy walk: 3 uur durende wandeling over (lokaal) artisanaal bier; €45,00 p.p. incl. degustaties.
Streetart tour €10,00 p.p.
New neighbourhoods: moderne architectuur in Montpellier; €10,00 p.p.
De wandelingen zijn standaard in het Engels, Frans of Spaans. Op verzoek ook Nederlands.
https://www.montpellierfreetour.com/

Parkeren

Parkeren op straat is moeilijk, beter is een betaalde parkeergarage te kiezen. Gratis parkeren kan op het terrein van Les Halles du Lez, ongeveer 3 km van het stadscentrum (tram 2).

Openbaar vervoer

Het openbaar vervoer is met 4 tramlijnen en een veelvoud aan buslijnen erg goed uitgewerkt. De trams die elk een element symboliseren (lucht, water,...) worden tot de mooiste van Frankrijk gerekend. De app TAM Montpellier (Frans en Engels) begeleidt je van deur tot deur. Weetje: een groepsticket kost € 6,50 en is 24 uur geldig.

Culinair

Montpellier heeft geen signature dish, de vele buitenstaanders die door de eeuwen heen in Montpellier kwamen wonen brachten allemaal hun eigen cuisine mee. Dat resulteert in een zeer diverse keuken.

Le Lab
Een culinaire ontdekkingstocht met 2 voorgerechten, 1 hoofdgerecht, 1 dessert in een gastronomische bistro. Vast menu dat elke week wijzigt, lokale ingrediënten. Reserveren aangewezen. U eet wat de pot schaft, gelukkig schaft die pot overheerlijke gerechten.
47 Rue de l'Aiguillerie, 34000 Montpellier, +33(0)4 34 11 83 45

Rosemarie
Mediterraanse kantine, groot terras, heerlijke schotels met lokale ingrediënten die net dat tikje anders zijn en personeel dat met een grote glimlach opdient. Reserveren niet mogelijk, aanschuiven is de boodschap.
3 Rue des Sœurs Noires, 34000 Montpellier; +33(0)67 66 15 95

Hopulus
Brewpub in een middeleeuws kader. Wisselende bieren op tap die ter plaatse gebrouwen worden. Kleine selectie (h)eerlijke wijnen. Happy hour van 16u tot 20u.
8 Rue Collot, 34000 Montpellier

Slapen

Grand Hotel du Midi
Luxe in Art Deco, vlak naast het operagebouw. De interieurarchitect heeft het interieur wat extravagant aangekleed, maar het is een fantastische plek.
22 boulevard Victor Hugo, 34000, Montpellier, +33(0)4 67 92 69 61
https://www.grandhoteldumidimontpellier.com/

Domaine de Verchant
Pure verwennerij in een luxueus vijfsterren decor. Een wijndomein met spa, zwembad en eersteklas keuken, net buiten de stad. Prijzig, maar je komt er volledig tot rust.
1 Boulevard Philippe Lamour, 34170 Castelnau-le-Lez, +33(0)4 67 07 26 00
https://www.domainedeverchant.com/fr/hotel-luxe-montpellier

maandag 4 januari 2021

België

De afgelopen 8 weken vertoefden we in het exotische België. Met de voortdurend veranderende regeltjes rond corona dachten we het onszelf veilig en gezond te houden door een stevige quarantaine door te brengen in de Belgische bergen en daarna de familie met een bezoek te verblijden.

We vertrokken op 8 november naar Malmedy voor 5 nachten in een ministudio. Daarna was het schone dorp Engreux aan de beurt, een vakantiehuis waar we 8 jaar geleden al eens met de vriendjes verbleven.

De Hoge Venen en de Belgische Ardennen zijn van het mooiste wat de natuur te bieden heeft in België. We wandelden en fietsten dat het een lieve lust was. Trektochten van 15 km waren schering en inslag. Die inslag vooral omdat we af en toe door jagers weggejaagd werden.

We vierden kerstmis in kleine kring, zoals voorgeschreven door de overheid die het beste met ons voor heeft.

8 weken van huis is behoorlijk lang, maar niet iets wat we niet eerder plachten te doen. Het verschil met vroeger, toen we nog in Ornaisons woonden, was dat ons appartement 5 minuten nadat we thuis kwamen opgewarmd was, in plaats van 3 weken later (dat is geen overdrijving).

We zijn er nog niet helemaal klaar voor, maar vandaag begint het nieuwe werkjaar... Urgh.